ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Συντεχνιακή αντίληψη και περί αξιολόγησης

Κύριε διευθυντά 
Διαβάζοντας με ενδιαφέρον τα «Γράμματα των Αναγνωστών», στάθηκα στις 5.2.2021 στα «Εκ πείρας ερωτήματα για την αξιολόγηση» του κ. Ιωάννη Θ. Χαΐνη, ομ. καθηγ. ΕΜΠ. Ο αξιότιμος επιστολογράφος σας  διατυπώνει διάφορες παρατηρήσεις και ερωτήματα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και διερωτάται μεταξύ άλλων: «Μία έκθεση για τον εκπαιδευτικό, από τους αξιολογητές, σε τι έχει να ωφελήσει ή να ζημιώσει τον εκπαιδευτικό;» 

Ομολογώ ότι έμεινα άφωνη. Αφήνοντας στην άκρη τις αυτονόητες απαντήσεις, ότι με την αξιολόγηση οι καλοί γίνονται καλύτεροι και οι καλύτεροι άριστοι (εφόσον βεβαίως επιθυμούν κάτι τέτοιο) και ότι η αξιολόγηση στην εκπαίδευση επηρεάζει θετικά πρωτίστως αυτή την ίδια την ποιότητα της εκπαίδευσης, αναρωτιέμαι κι εγώ και παρατηρώ με τη σειρά μου: Δηλαδή, αν οι εκπαιδευτικοί ωφεληθούν από την αξιολόγηση, το σχετικό νομοσχέδιο θα θεωρηθεί καλώς καμωμένο, ενώ αν ζημιωθούν, το αντίθετο;  Μα προφανώς κάποιοι θα ζημιωθούν, εφόσον δεν θα πληρούν τα ποιοτικά κριτήρια που θα τεθούν. 

Γιατί θα πρέπει πάντα σ’ αυτή τη χώρα να βλέπουμε τα πράγματα συντεχνιακά και όχι στην ολότητά τους; Εν προκειμένω στην εκπαίδευση, εκτός από τους εκπαιδευτικούς, υπάρχει και ο πόλος των μαθητών/σπουδαστών, οι οποίοι δικαιούνται καλύτερη και ποιοτικότερη εκπαίδευση, που καλώς ή κακώς μόνον η συνεχής αξιολόγηση των δασκάλων τους μπορεί να την εξασφαλίσει, όπως γίνεται σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.