ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Γερμανία, Τουρκία και η ουρά της αχλάδας 

Κύριε διευθυντά
Ολοι, αφελείς και μη, γνωρίζουμε ότι οι Γερμανοί είχαν και έχουν θαυμάσιες σχέσεις με τους Τούρκους, οι οποίες σχέσεις ας περιοριστούμε να πούμε ότι οφείλονται στα γερμανικά συμφέροντα σε μια μεγάλη αγορά ογδόντα εκατομμυρίων καταναλωτών, δηλαδή οκτώ φορές μεγαλύτερη από την ελληνική, και αυτή τη γερμανοτουρκική συμπάθεια τη θυμόμαστε κάθε φορά που δίδεται ευκαιρία, όπως τώρα με τις περί Λιβύης συζητήσεις. Η επιλογή συνεργασίας των Γερμανών είναι φυσικά δική τους υπόθεση και δεν μας πέφτει λόγος, έστω και αν γνωρίζουμε ότι με το δίκαιο και τη λογική ποτέ δεν είχαν καλές σχέσεις. Γνωρίζουμε επίσης ότι οι κυβερνήσεις των κρατών της «Ευρώπης της Γερμανίας», δεν έχουν πολλά περιθώρια ελιγμών και αντιδράσεων, οι λαοί όμως έχουν. Εμείς για παράδειγμα, μπορούμε να μην είμαστε φανατικοί καταναλωτές των γερμανικών προϊόντων και πελάτες των γερμανικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα! Αυτό βέβαια προϋποθέτει λαό με εθνική ευαισθησία και λογική συνείδηση, κι εμείς αυτά πού να τα βρούμε, όταν καταναλώνουμε ακόμα και (άκουσον άκουσον που θα έλεγε και ο Μιστριώτης) τουρσιά τούρκικα και φοράμε παπούτσια επίσης τούρκικα! Ο λαός λέει ότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, δυστυχώς όμως ποτέ δεν συνηθίζει να ακούει τον εαυτό του.