ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ακούσματα της νιότης, ζόφος του σήμερα 

Κύριε διευθυντά 
Με την ένταση της νεότητας αλαλάζαμε ακούγοντας το μακρινό 1972 τον στίχο «η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα» από το τραγούδι «Αγγελος εξάγγελος» του Διονύση Σαββόπουλου  (Διονύσης Σαββόπουλος / Bob Dylan, άλμπουμ  «Βρωμικό ψωμί», 1972). Αργότερα σοβάρεψαν τα πράγματα και αρχίσαμε να κατανοούμε απόλυτα τι σημαίνει η φράση: «obscurum per obscurius», δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση το «σκοτάδι με περισσότερο σκοτάδι». Σήμερα, έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε ότι πηγαίνουμε «απ’ το μαύρο στο σκοτεινό» και μάλιστα εν ονόματι ενός καλύτερου μέλλοντος. Για το καλό μας λοιπόν και για να διορθώσουμε λάθη, που δεν ξέρουμε πως τα κάναμε αλλά μας καταλογίζονται, περνάμε μαύρες ώρες σαν έθνος, κράτος και ανθρωπότητα. Μνημόνια, κρίσεις, πανδημίες ό,τι θέλετε, πέρασε από πάνω μας. Εξ ανάγκης και νόμου βάλαμε τροχονόμους στη ζωή μας ειδήμονες κατά της υπαρκτής ακόμα πανδημίας, εμβολιαστήκαμε συνειδητά και είπαμε να πάμε παρακάτω μην τυχόν και έρθει «άσπρη μέρα και για μας». Πλανηθήκαμε! Η ασυδοσία μιας δήθεν ελεύθερης αγοράς απεφάσισε να κατακρεουργήσει την ελάχιστη απο-ταμίευση που μας απέμεινε και απειλεί ξεδιάντροπα με βαρύ κύμα αυξήσεων σε οτιδήποτε κινείται και αναπνέει.

Η εν λόγω υπαρκτή απειλή δείχνει να θέλει να τσακίσει ό,τι ηθικό απέμεινε και να μας εμπεδώσει το αίσθημα της συνεχούς ήττας. Να μην ξανασηκωθεί κεφάλι και τα βλέμματα κάτω! Σαν ηττημένοι λοιπόν πρέπει να μάθουμε πως: «μια σωτηρία υπάρχει για τους ηττημένους, να μην ελπίζουν σε καμιά σωτηρία» (una salus victis, nullam sperare salutem).

Ομως είναι πολύ κακός σύμβουλος η επίγνωση του «δεν έχω πια τίποτα να χάσω»! Με αυτό το σκεπτικό γράφτηκαν χρυσές σελίδες ιστορίας με τα ολοκαυτώματα σε Κούγκι, Αρκάδι και αλλού. Οι μαύρες σκέψεις ταιριάζουν στην γκρίζα περίοδο.