ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο Αγιος Νεκτάριος, η ταινία, η Πόποβιτς

Kύριε διευθυντά
Δυστυχώς δεν βρέθηκε ούτε ένας Ελληνας σκηνοθέτης τα τελευταία 50 χρόνια για μια ταινία με ζωή Αγίου και ιστορία πίστης. Βρέθηκε η ευλογημένη διάσημη Σέρβα Πόποβιτς που διάβασε στο αεροπλάνο τον βίο του Αγίου Νεκταρίου και κατάφερε να πλησιάσει την ψυχή του και τώρα η ταινία-ορόσημο σπάει τα ταμεία («must see»). Οι κριτικοί κινηματογράφου επεχείρησαν με εμπάθεια να «θάψουν» την ταινία, βαθμολογώντας την με 2 αστέρια, όταν στις νοσηρές και ανώμαλες ταινίες βάζουν 5 αστέρια. Ευτυχώς όμως οι σιωπηλές πλειοψηφίες δεν πίστεψαν στους «ειδικούς» και αναζητούν και διψούν για πνευματικότητα.

Δεν είναι ένα φιλμ που απευθύνεται σε πιστούς, θρησκευόμενους χριστιανούς, αλλά διεκδικεί την οικουμενική απήχηση. Πρόκειται για έναν μοναχό, ιερέα και μητροπολίτη που καθαιρέθηκε, εξορίστηκε, αναθεματίσθηκε και του οποίου οι μεγαλύτεροι εχθροί ήταν η εξουσία μέσα στην εκκλησία κυρίως γιατί βοηθούσε τους Αραβες μουσουλμάνους, πένητες, ανέστιους, αδιαφορώντας για τη θρησκεία τους. Να πεινά, να κάνει παρέα με αστέγους και ζητιάνους, να τους δωρίζει τα παπούτσια του, να αυτοτιμωρείται με «απεργία» πείνας, να δωρίζει τον γλίσχρο μισθό του στο νοσοκομείο, να σφουγγαρίζει ο ίδιος γονατιστός τις τουαλέτες. Η σκηνοθέτις δήλωσε πως αντιμετώπισε «Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες για την υλοποίηση της ταινίας. Είναι 100% ένα θαύμα που έγινε η ταινία». Είναι μια ιστορία για την αρετή της πίστεως, της αγάπης, της υπομονής στην άδικη κατηγορία, στη διαβολή.

Η περιπετειώδης πορεία του Αγ. Νεκταρίου αποδίδεται θαυμάσια από τον χαρισματικό ηθοποιό Σερβετάλη. Η ταινία δίνει ελπίδα και ενδυναμώνει την πίστη πως το ήθος που κηρύσσει η Ορθοδοξία έχει συγκεκριμένη κατάληξη με την επικράτηση των ηθικών που με το παράδειγμά τους γοητεύουν. 

Η ταινία διδάσκει για το πώς πρέπει να υπομένουμε στις μέρες μας την άδικη κατηγορία και πως η εξουσία είναι καρκίνος για τον ηγέτη.

Η ταινία αποτελεί ένα ράπισμα για κάποιους τωρινούς σκηνοθέτες που στα κατάπτυστα σίριαλ οδηγούν τη νεολαία στη βία, στην επιθετικότητα, στην αθυροστομία, στη χυδαιότητα, στο κτηνώδες, στον κανιβαλισμό, στα ποταπά και χαμερπά πρότυπα με συνέπεια την κατακόρυφη αύξηση των εγκλημάτων κατά ζωής και την πτώση των αξιών.

Η ταινία χτυπάει το εκκλησιαστικό κατεστημένο και αποτελεί ένα ράπισμα αφύπνισης για την Ιεραρχία που δεν αγκαλιάζει τους νέους βεβαίως και με σκουλαρίκι. Αυτολιβανίζεται η Ιεραρχία από τους παρατρεχάμενους που δεν τους άφηναν να αποχωρήσουν στα 67 χρόνια, έτσι ώστε οι νεότεροι να καθοδηγήσουν το ακατήχητο ποίμνιο. 

Ασυγχώρητα αγνοούν την ευλογία του Απ. Παύλου (Α΄ Κορινθ. ΙΔ, 9): «Εάν μη εύσημον λόγον δώτε, πώς γνωσθήσεται το λαλούμενον; Εσεσθε γαρ εις αέρα λαλούντες» (Αν δεν είναι κατανοητός ο λόγος σας, πώς θα σας καταλάβει ο άλλος; Θα μιλάτε στον αέρα). Χρήσιμη θα ήταν μια δημοσκόπηση με το ερώτημα στους επισκόπους: «Τι ακριβώς σημαίνει για εσάς η αιώνια ζωή που κηρύττετε;». Στα κηρύγματά τους αντί για κανόνες συμπεριφοράς πρέπει να μιλάνε για πληρότητα της ύπαρξης.