ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Από τα Λατινικά έως τη λογοτεχνία

Κύριε διευθυντά
Επιθυμώ να εκφράσω κάποια ερωτήματα, που αφορούν την εκπαίδευση:

• Οσοι-όσες, κατά τις εφετινές εξετάσεις για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, δεν κατόρθωσαν να επιτύχουν μία θέση π.χ. σε φιλολογικές σχολές, πώς είναι λογικά δυνατόν, το επόμενο έτος, υποχρεωτικά, αντί στην Κοινωνιολογία, να εξεταστούν στα Λατινικά, τα οποία δεν έχουν διδαχθεί; Ηδη τα φροντιστηριακά μαθήματα ταλαιπωρούν και επιβαρύνουν γονείς με πενιχρό εισόδημα… 

Σε ποιες νομικές διατάξεις στηρίχθηκε ο σχετικός νόμος, που, κατά την κρίση του απλού πολίτη, παραβιάζει το άρθρο 16, παρ. 4 του Συντάγματος; Δηλαδή, η πολιτεία πρόσφατα αποδέχθηκε ότι μερικοί Ελληνες δεν έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας; Νομίζω ότι αυτό συνέβη και επομένως θα είναι προς τιμήν της κυβέρνησης να μεριμνήσει για την κατάργηση του εν λόγω, οιονεί τιμωρητικού μέτρου.

• Συμφωνώ απολύτως με τον τίτλο – παρότρυνση «Δώστε στα παιδιά λογοτεχνία» του αρθρογράφου σας κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου (14-9-21). Παραμένει όμως ανεπίλυτο το πρόβλημα: Πώς θα εκτιμήσουν την τέχνη του λόγου τα παιδιά μας; Μόνον διά «του πατριωτισμού» ορισμένων φωτισμένων δασκάλων;

Ο συγγραφέας κ. Θεοδωρόπουλος πολύ ωραία απευθύνεται στους εκπαιδευτικούς και τους θεωρεί πρωταγωνιστές. Ωστόσο, και ο ίδιος θα γνωρίζει ότι μοιάζουν με καλούς ηθοποιούς που δεν μπορούν να παίξουν με επάρκεια τον ρόλο τους. Μένουν στην αρχή της προσπάθειας να εμφυσήσουν την αγάπη της λογοτεχνίας, διότι δεν τους έχουν διατεθεί η σκηνοθεσία και πλήρης εργασιακός χώρος. Στερούνται την προγραμματική κατεύθυνση και τη συστηματική σχολική βιβλιοθήκη. Και είναι κρίμα να στερούνται τα ελληνόπουλα όσα επί δεκαετίες απολαμβάνουν οι νέοι των προηγμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. 

• Τέλος, δεν αποφεύγω το ερώτημα: Η ΟΛΜΕ και οι οργανωμένοι(;) γονείς – κηδεμόνες, πώς αντιμετωπίζουν εκατοντάδες νέους ανθρώπους, που τους μέλλεται μία εξέταση –στα Λατινικά– με όρους ανισότητας;