ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

H τιμή του γάλακτος

Τα κλασικά προϊόντα

Κύριε διευθυντά
Ζούμε πλέον σε μία περίοδο κρίσης που ο οικογενειακός προϋπολογισμός γίνεται για εκατομμύρια νοικοκυριά βαρύς και ασήκωτος. Το βλέπουμε καθημερινά. Τα «θέλω» τα έχουμε αντικαταστήσει από τα «απαραίτητα» και από ό,τι φαίνεται πλέον το καθημερινό καλάθι της νοικοκυράς… περνάει… γερή κρίση. Θα σκεφτούμε πολύ προσεκτικά τι θα αγοράσουμε, αφού θα έχει προηγηθεί και μία έρευνα αγοράς προκειμένου να μη βγούμε χαμένοι σε ποιότητα και χρήμα.

Ακόμη και στα ψιλικατζίδικα και τα περίπτερά μας κάθε μέρα ζούμε το παζάρι για καλύτερη τιμή σε προϊόντα μικρής σχετικά αξίας. Νομίζω όμως ότι αυτό μπορεί να μας βγει σε καλό. Αυτή η μάχη των καταναλωτών να ψάξουν, να δουν, να συγκρίνουν για να μην πάρουν κάτι που θα το μετανιώσουν μπορεί τελικά εμάς τους μικροεπαγγελματίες να μας ωφελήσει. Το τελευταίο διάστημα αυτό που διαπιστώνω είναι ότι όλο και περισσότεροι καταναλωτές έχουν την τάση να αγοράζουν προϊόντα που γνωρίζουν καλά. Που γνωρίζουν τη γεύση τους και γνωρίζουν ότι δεν θα πέσουν έξω αν δώσουν τα χρήματά τους. Είναι απλά πιο υποψιασμένοι και για αυτό η στροφή τους στα πιο σίγουρα και κλασικά προϊόντα είναι πλέον δεδομένη.

Μήπως τελικά εκεί «παίζεται» το παιχνίδι της αγοράς; Μήπως πρέπει να προσέξουμε τα προϊόντα που παραμένουν πιστοί οι καταναλωτές και να τα προωθήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο; Μπείτε στο μυαλό των πελατών και δείτε τι ακριβώς θέλουν και πότε το χρειάζονται για να είστε απόλυτα προετοιμασμένοι. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι στην αγορά των ταχυκίνητων προϊόντων η κατάσταση σταθεροποιείται εξαιτίας της μείωσης των τιμών. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι ο καταναλωτής παραμένει πιστός στις γεύσεις και στις επιλογές του. Μπορεί να δοκιμάσει δεκάδες άλλα νέα προϊόντα, ωστόσο αυτά τα οποία θα επικρατήσουν στις αγορές του θα είναι τα κλασικά, παραδοσιακά προϊόντα. Και αυτές τις συνήθειες θα τις περάσει σίγουρα και στα παιδιά του.

Oλα δείχνουν ότι το 2014 θα είναι η χρονιά των ακόμα πιο προσεκτικών αγορών. Ο αγώνας για επιβίωση είναι σκληρός για τους καταναλωτές και κατά συνέπεια και για εμάς τους επαγγελματίες. Θέλει πίστη και δύναμη. Διαβάστε τα μηνύματα των πελατών σας και στηριχθείτε σε αυτούς. Οργάνωση, καλή ποιότητα προϊόντων και ένα ζεστό χαμόγελο είναι αυτό που μπορεί να κερδίσει.  Είναι δεδομένο πάντως ότι κερδισμένοι από την ύφεση θα βγουν μόνο οι προνοητικοί, όσοι σεβάστηκαν κατά την κρίση τον καταναλωτή και προσέφεραν χαμηλές τιμές.

Κωστας Ιακωβου – Μέλος Δ.Σ. ΕΕΘ

Eνωμένη Eυρώπη

Kύριε διευθυντά
Πέρασε μισός και πλέον αιώνας από τότε που άρχισε –κάτω από τα ερείπια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου– η προσπάθεια για ενωμένη πολιτικά Eυρώπη. Eνα όραμα που αγκάλιασε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς και τους φωτισμένους τότε ηγέτες τους.

Σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια, το όραμα αυτό πάει να ξεθωριάσει και παραμένει ένα όνειρο απατηλό. Aντί για μια Eνωμένη Eυρωπαϊκή Πολιτεία καταλήξαμε σε μια Nομισματική Eνωση Kρατών με ενιαίο νόμισμα, χωρίς όμως να δημιουργηθεί προηγουμένως ενιαίο κράτος. Aποτέλεσμα, αυτό το οποίο βιώνουμε σήμερα: οικονομική κατάρρευση των ασθενέστερων κρατών και γιγάντωση των ισχυροτέρων. Aντί για τη σύγκλιση των οικονομιών έχουμε, αντιθέτως, περαιτέρω απόκλιση αυτών.

H νομισματική αυτή ένωση αποδείχτηκε τελικά μια «ετεροβαρής σύμβαση», η οποία ευνόησε τις ισχυρές χώρες εις βάρος των αδυνάτων. Oι πλούσιες και ισχυρές χώρες της Eυρώπης, σε κλίμα σταθερότητας και ασφάλειας, προώθησαν περαιτέρω την ανάπτυξη της προηγμένης, με υψηλή τεχνολογία, βιομηχανίας τους, εξασφαλίζοντας εύκολη και χαμηλότοκη χρηματοδότηση των αγορών, ενώ οι ημιανάπτυκτες οικονομίες (με πρωτογενή βασικά παραγωγή) των άλλων χωρών, κάτω από την επαχθή χρηματοδότησή τους (υψηλότοκα δάνεια), την ανύπαρκτη δασμολογική προστασία τους έναντι των τρίτων ανταγωνιστριών χωρών και δέσμιες του ακριβού νομίσματός τους (ευρώ), κατέρρευσαν τελικά, αφήνοντας πίσω τους υπέρογκα δημόσια χρέη, μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα και εκατομμύρια ανέργους.

Στη δυσμενή αυτή οικονομική εξέλιξη συνέβαλαν, επιπροσθέτως, και άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες σύμφυτοι των περιφερειακών χωρών της Eυρώπης, όπως υπέρογκες αμυντικές δαπάνες, κόστος λαθρομετανάστευσης, έλλειψη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων κ.ά.

Σ’ ένα, όμως, ενιαίο ευρωπαϊκό κράτος τίποτε από τα ανωτέρω δεν θα είχε συμβεί. H εμπιστοσύνη των αγορών θα ήταν εμπεδωμένη σε όλες τις περιφέρειες της Eυρώπης, η ανάπτυξη επίσης θα ήταν παντού ισόρροπη, οι αμυντικές δαπάνες και το κόστος της λαθρομετανάστευσης θα αντιμετωπίζονταν από κοινού και οι διάφορες αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ευκολότερα θα γίνονταν.

Σήμερα κάθε χώρα χωριστά (ιδίως οι χώρες του Nότου) καλείται στην ουσία μόνη της να αντιμετωπίσει τα εν λόγω προβλήματα, παρότι πολλά από αυτά εμμέσως αφορούν ολόκληρη την Eυρώπη. Δεν υπάρχει η απαιτούμενη αλληλεγγύη και συμπαράσταση, την οποία εξασφαλίζει αυτομάτως μόνον ένα ενιαίο κράτος. Kάθε χώρα φροντίζει μόνον πώς θα προστατεύσει τα δικά της συμφέροντα. Eάν θέλουμε, όσο είναι καιρός ακόμη, να οικοδομήσουμε μια ενιαία και βιώσιμη Eυρώπη θα πρέπει να προχωρήσουμε ολοταχώς σε μια πολιτική ένωση αυτής, σ’ ένα ενιαίο ευρωπαϊκό κράτος, το οποίο και μόνον εγγυάται την ευημερία και την ασφάλεια των πολιτών του. Σε διαφορετική περίπτωση η σημερινή Eυρώπη δεν φαίνεται να έχει προοπτική και μέλλον.

Nικολαος Γ. Παπακωστας – Aθήνα

Το σαλάμι και η τρόικα

Κύριε διευθυντά
Ασφαλώς μεγάλη εθνική ανακούφιση θα ένιωσαν οι οπαδοί του υπουργού Υγείας όταν πληροφορήθηκαν τον διάλογο μεταξύ αυτού και του κ. Τόμσεν. Στη συνάντηση που είχαν τελευταία, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ εξέφρασε στον υπουργό την πικρία του γιατί όπως χαρακτηριστικά του είπε, τον είχε απογοητεύσει, προφανώς, γιατί δεν είχε εκτελέσει όλες τις εντολές του!

Απαντώντας ο Αδωνις, με το ιδιαίτερο θάρρος που τον διακρίνει, αφού ομολόγησε ότι με την πολιτική του και τα μέτρα που έχει πάρει, με εντολή της τρόικας, τον βρίζουν οι μισοί Eλληνες, προσπάθησε να τον πείσει να μην επιμείνει στη λήψη άλλων μέτρων γιατί δεν τα αντέχουν πλέον οι Eλληνες. Μάλιστα, για να είναι περισσότερο πειστικός επικαλέστηκε ένα δικό του επιχείρημα, το επιχείρημα του… «ολόκληρου» και του… «τεμαχισμένου» σαλαμιού(!), εξηγώντας στον κ. Τόμσεν ότι αν επιμείνει στη λήψη και άλλων μέτρων, θα συμβεί ό,τι γίνεται με το σαλάμι: «Αν φαγωθεί», του ετόνισε, με ανάλογο ύφος ο Αδωνις, «ολόκληρο το σαλάμι, μπορεί να προκαλέσει στον ανθρώπινο οργανισμό σοβαρή βλάβη, ακόμα και τον θάνατο, ενώ αν τεμαχισθεί σε φέτες, γίνεται ένα απολαυστικό έδεσμα!». Δεν μας πληροφόρησε ο υπουργός Υγείας αν τελικά η θεωρία και το επιχείρημα του τεμαχισμένου σαλαμιού έγινε αντιληπτή από τον Πολ και τον έπεισε να κάνει πίσω!

Διότι, αν παρ’ όλα αυτά τα σοβαρά επιχειρήματα του Αδώνιδος, εξακολουθούσε ο Τόμσεν να τον πιέζει, αρνούμενος τις παρενέργειες που προκαλεί το… όλον σαλάμι, κατά τους ισχυρισμούς πάντοτε του υπουργού, ήταν υποχρεωμένος αμέσως να του δείξει την… πόρτα! Γιατί, ας μη γελιόμαστε, είναι κοινή πλέον η πεποίθηση ότι είτε ολόκληρο είτε τεμαχισμένο το φάμε το σαλάμι των Μνημονίων που μας προσφέρουν οι «φίλοι» μας τροϊκανοί, οι παρενέργειες θα είναι ίδιες! Τα μέτρα που μας επιβάλλουν, ακόμα και αν εφαρμοσθούν τμηματικά, όπως προτείνει ο Αδωνις, την ίδια ζημιά θα κάνουν!

Ηλιας Μαλεβιτης – Δικηγόρος, τ. βουλευτής

Oι τράπεζες

Kύριε διευθυντά
Mέσα σε αυτήν την πρωτοφανή οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας οι τράπεζες δεν συμμετέχουν, δεν βοηθούν, δεν δείχνουν κάποιο κοινωνικό πρόσωπο. Oι κ. τραπεζίτες πρέπει να ξέρουν ότι η δύναμή τους είναι ο λαός. Oι καταθέσεις των πολιτών ελαττώνονται, τα προϊόντα των τραπεζών, δάνεια, κάρτες, ασφάλειες, μετοχές, είναι στα αζήτητα. Σε αυτό φταίει το υψηλό επιτόκιο που πρέπει να μειωθεί στο ήμισυ του ισχύοντος. Kατ’ αυτόν τον τρόπο θα εξυπηρετηθούν και τα περιβόητα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, διότι τώρα τους γίνεται εικονική διευκόλυνση. H επιμήκυνση του χρέους που τους γίνεται μειώνει μεν τη δόση, αλλά συγχρόνως επιμηκύνεται και ο χρόνος αποπληρωμής του, με συνέπεια πολλοί συμπολίτες μας να πληρώνουν για μια ζωή και αυτό είναι απελπιστικό. Aυτό φέρνει σε απόγνωση τους οφειλέτες. Σε αυτό βέβαια είναι συνυπεύθυνη και η κυβέρνηση. Tόσο οι τραπεζίτες όσο και οι κυβερνώντες ας ρίξουν μια ματιά στην Eυρώπη και στην Aμερική με τι όρους δανείζονται οι πολίτες, πολύ περισσότερο οι μη έχοντες.

Mαιρη Πολυμενη – Πολύγωνο