ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Τραγικός σουρεαλισμός

Τραγικός σουρεαλισμός

Κύριε διευθυντά
Είμαι καθημερινός αναγνώστης του Στέφανου Κασιμάτη, όπως και του Πάσχου Μανδραβέλη. Ο Στ.Κ. στο άρθρο του της 9ης τρέχ., σχολιάζοντας την κατάσταση με την απεργία πείνας του Ρωμανού, σημειώνει, ευστόχως, ότι: «…κωμωδία και τραγωδία ξεκίνησαν από τους Eλληνες».

Σε άρθρο μου στην «Εστία» το Σάββατο 29.11.14, είχα γράψει: Εκεί ακριβώς βρίσκεται, παραστατικά, η διαφορά των διαφόρων αριστερών με τους άλλους. Η ψευδαίσθηση (παραίσθηση, αυταπάτη ή πλάνη – illusion) αυτή είναι κωμική και τραγική συγχρόνως. Δεν υπάρχει αντίφασις. Κωμική ως παράστασις, τραγική ως αποτέλεσμα. Μικρό παράδειγμα ο Δον Κιχώτης ή ένας άνθρωπος που πατάει μία μπανανόφλουδα στο πεζοδρόμιο. Ή, στην πρόσφατη ιστορία, το παράδειγμα του εφηρμοσμένου υπαρκτού Σοσιαλισμού.

Θέλει μεγάλο θάρρος ο νηφάλιος σχολιασμός αυτής της ιστορίας, όπως σαφέστατα εξιστορεί, στο ίδιο φύλλο σας με τον Στέφανο Κασιμάτη ο Πάσχος Μανδραβέλης, όπου αναφέρει τη λυσσώδη επίθεση που δέχθηκε (στο Facebook) o Κωστής Μαραβέγιας με 537 (!) χυδαία σχόλια απίστευτης «κανιβαλικής και ανθρωποφαγικής» χυδαιότητας.
Η κατάστασις του Ρωμανού είναι βεβαίως τραγική –ούτως ή άλλως–.

Το σουρεαλιστικό της καταστάσεως βρίσκεται στην περίπτωση που όταν αποφοιτήσει και πάρει το δίπλωμά του στη «Διοίκηση Επιχειρήσεων», θα υποβάλει αίτηση να προσληφθεί σε μεγάλη επιχείρηση –σε τράπεζα φέρ’ ειπείν– επισυνάπτοντας και το βιογραφικό του.

Τηλεμαχος Μαρατος

Γλυπτά του Παρθενώνα

Κύριε διευθυντά
Τώρα που τα αρχαία μας είναι ξανά στην επικαιρότητα, επιτρέψτε μου να προτείνω  μια συμβιβαστική λύση στην ατέρμονα διαμάχη για την κυριότητα και έκθεση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Iσως έτσι γλιτώσουμε τα νομικά έξοδα προς τη γοητευτική Amal Clooney και τους δικηγόρους-συνεταίρους της που συμβουλεύουν την ελληνική κυβέρνηση.

Η επιστροφή αρχαιοτήτων στις χώρες απ’ όπου κλαπήκαν ή «σώθηκαν», θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας παγκοσμίως. Ο ελληνικός δεν είναι ο μοναδικός αρχαίος πολιτισμός που εκτίθεται στα μεγάλα μουσεία του κόσμου (βλ. Αιγυπτιακό, Κινεζικό, Ρωμαϊκό, Αζτεκικό κ.λπ.). Ούτε τα γλυπτά που απέκτησε ο Ελγιν είναι τα μοναδικά που αφαιρέθηκαν με διάφορους τρόπους από την Ελλάδα. Δεν έχουμε, δηλαδή, θέμα με τον Ερμή του Πραξιτέλη και τη Νίκη της Σαμοθράκης που εκτίθενται σε περίοπτες θέσεις στο Λούβρο;

Δεν εξετάζω το πώς αποκτήθηκαν από τα μουσεία που τα εκθέτουν. Η UNESCO είναι η μόνη εξουσιοδοτημένη να προτείνει σφαιρική λύση στη διαχείριση της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Aλλωστε, υπάρχει λογική να εκτίθεται σήμερα ο παγκόσμιος πολιτισμός και εκτός των χωρών προέλευσής τους. Απώτερα, ελκύει τουρισμό στη χώρα όπου δημιουργήθηκαν και διαχέει τη συμβολή του πολιτισμού της στην ανθρώπινη εξέλιξη.

Τα νομικά και ηθικά επιχειρήματα που προτάσσονται δεν πρόκειται να λύσουν τον γόρδιο δεσμό των Γλυπτών. Προτείνω, λοιπόν, τον εξής απλό, εμπορικό – πολιτικό συμβιβασμό: Να συμφωνήσει το Βρετανικό Μουσείο, με την αρωγή της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου που επικύρωσε τη νομιμότητα της κτήσης τους από τον πρεσβευτή τους, ότι η κυριότητα των Γλυπτών είναι ελληνική. Παράλληλα, να συμφωνήσει η Ελλάδα να συνεχίσουν να εκτίθενται εκεί για τα επόμενα 10-20 χρόνια, έναντι ετήσιου ενοικίου αφιερωμένου στη διαρκή προσπάθεια αναστήλωσης της Ακρόπολης. Θα μπορούμε να τα πάρουμε πίσω στο τέλος κάθε ενοικίασης αν έχουμε κάτι καλύτερο να τα κάνουμε.  Για την ώρα εκθέτουμε τις ρέπλικές τους στο Μουσείο της Ακρόπολης, όπου προστατεύονται και οι Καρυάτιδες από την ατμοσφαιρική μόλυνση.

Eτσι, και η κοινή γνώμη θα ικανοποιηθεί και δεν θα ανατραπεί προσωρινά η ισχύουσα κατάσταση. Συνάδει και με το πνεύμα των ημερών ότι το «τσάμπα» τελείωσε.

Κι ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα Pandas του κόσμου ανήκουν στην Κίνα, η οποία νοικιάζει τα χαριτωμένα αυτά αρκουδάκια σε ζωολογικούς κήπους ανά τον κόσμο προς 1.000.000 δολ. τον χρόνο το καθένα, για τουλάχιστον 10 χρόνια τη φορά.

Γιωργος Κουρμουζης – Εκάλη

Διαιτησίες ποδοσφαίρου και ξένοι διαιτητές

Κύριε διευθυντά
Με την έναρξη της νέας ποδοσφαιρικής περιόδου, ξεκίνησε πάλι η ίδια ιστορία με τις απαράδεκτες διαιτησίες, που εξυπηρετούν τα γνωστά συμφέροντα και σκοπούς.

Oπως φαίνεται, το κακό αποκλείεται να διορθωθεί από τις ελληνικές ποδοσφαιρικές ή αθλητικές αρχές, και η τοποθέτηση ξένου αρχιδιαιτητή δεν πρόκειται να αλλάξει τα πράγματα, γιατί όσο καλή θέληση και να έχει δεν μπορεί να ελέγξει τους μηχανισμούς που υπάρχουν.

Η μόνη λύση είναι αυτή που εφαρμόστηκε μερικές φορές στο παρελθόν, δηλαδή η μετάκληση ξένων διαιτητών τουλάχιστον για την Α΄ Εθνική και ενδεχομένως για τη Β΄ για όσους συλλόγους επιθυμούν.

Eχοντας ο ίδιος διατελέσει προσωπικός διερμηνέας του τότε προέδρου της επιτροπής ορισμού διαιτητών, στα μέσα της δεκαετίας του ’60, έζησα από μέσα τον θεσμό της μετάκλησης ξένων διαιτητών, και μπορώ να βεβαιώσω ότι με τα μέτρα που είχαν ληφθεί τότε για την επιλογή των ξένων διαιτητών και την εξασφάλιση της μη επικοινωνίας τους με παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια της εδώ παραμονής τους, ο θεσμός είχε απόλυτη επιτυχία και ήταν εντελώς αδιάβλητος.

Θεωρώ ότι το κόστος μετάκλησης ξένων διαιτητών με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα του ποδοσφαίρου είναι αμελητέο, ενώ το κέρδος του ποδοσφαίρου και της χώρας θα είναι τεράστιο.

Σημειώνω ότι τότε για τους κοινούς αγώνες ο διαιτητής ήταν ξένος, οι βοηθοί του Eλληνες, ενώ για τα ντέρμπι όλοι ήταν ξένοι. Σήμερα πιστεύω ότι και οι βοηθοί πρέπει να είναι ξένοι για όλους τους αγώνες, γιατί η διάβρωση έχει προχωρήσει πολύ και τα συμφέροντα είναι μεγάλα. Κατόπιν τούτων, θεωρώ όχι απλά σκόπιμη αλλά επιβεβλημένη τη χρησιμοποίηση ξένων διαιτητών μέχρι να διορθωθούν τα πράγματα και να αποδυναμωθούν τα κυκλώματα. Προφανώς εννοείται ότι θα πρέπει να ληφθούν όλα τα μέτρα που είχαν ληφθεί και τότε για την επιλογή των ξένων διαιτητών και ιδίως για τον αποκλεισμό της επικοινωνίας τους με παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου πριν από τη διεξαγωγή των αγώνων, λαμβάνοντας υπόψη και τις δυνατότητες επικοινωνίας που παρέχει σήμερα η τεχνολογία.

Ιωαννης Γ. Κουλουρης – Δρ μηχανολόγος – ηλεκτρολόγος ΕΜΠ

Ιαματικά… λύματα

Κύριε διευθυντά
Τα τελευταία καλοκαίρια κάνω μπάνια στην πισίνα των Ιαματικών Λουτρών της «Γαλήνης» στα Καμ. Βούρλα, που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το ομώνυμο ξενοδοχείο. Θα ήθελα να αναφέρω ορισμένα βασικά πράγματα υγειονομικής αρμοδιότητας. Είναι γνωστό ότι σε ομαδική ιαματική πισίνα, σχετικά μικρή, περίπου 40 τ.μ., οι εισερχόμενοι πρέπει να περνούν πρώτα από ντους για να μη μεταφέρουν, όσο το δυνατόν, προσωπικά στοιχεία (ιδρώτα κ.λπ.) στο νερό της πισίνας στην οποία βρίσκονται και άλλα άτομα, ίσως και 15. Προφανώς μερικοί απ’ αυτούς θα επιθυμούσαν και μετά το μπάνιο να ξεβγαλθούν πάλι. Πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό, αφού οι εγκαταστάσεις των λουτρών στερούνται παντελώς ζεστού νερού; Θα πρόσθετα ότι αρκετές φορές αυτό το καλοκαίρι μπαίναμε στην πισίνα «τσαλαβουτώντας» σε λύματα γιατί είχαν βουλώσει κάποιες αποχετεύσεις τουαλετών. Απευθύνθηκα τηλεφωνικά στη διεύθυνση της «Γαλήνης» και αρκετές ημέρες μετά στη Διεύθυνση Ιαματικών Λουτρών του υπουργείου Τουρισμού (τηλ. 210-87.07.835) οι οποίοι μου συνέστησαν να αναφερθούμε με επιστολή και η απάντηση προς εμένα αναφέρει ότι η επισκευή των θερμοσιφώνων πραγματοποιήθηκε. Σας πληροφορώ ότι τέτοιου είδους πολυτέλεια (δηλαδή θερμοσίφωνες) δεν είδα να υπάρχει και μάλιστα είχα προτείνει στη διεύθυνση της «Γαλήνης» την εγκατάσταση ηλιακών θερμοσιφώνων που θα είναι και ανέξοδης κατανάλωσης λόγω του άφθονου ήλιου. Θα ήθελα να προσθέσω πως στο ταμείο των λουτρών (όταν ζητηθεί) παρέχεται μία σελίδα ότι τα λουτρά συνεργούν στη θεραπεία όλων των ασθενειών, αναγράφεται η στοιχειακή ανάλυση κατιόντων και ανιόντων ηλεκτρολυτών και ότι η πηγή είναι εμπλουτισμένη με ποσότητα ραδονίου (πόση;).

Αυτό άλλους τρομάζει και άλλους ευχαριστεί γιατί θεωρούν ότι η ακτινοβολία θα τους ωφελήσει. Θα έλεγα ότι ακριβώς αυτή η ύπαρξη της ακτινοβολίας (άγνωστης δόσης) θα συνιστούσε τουλάχιστον ένα ξέβγαλμα με καθαρό νερό (όχι βέβαια κρύο), πράγμα που δυστυχώς έκανα, όσο δυσάρεστο και επικίνδυνο μπορεί να είναι για άτομα ηλικιωμένα. Θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι προσωπικά είχα ερωτηθεί από ξένους λουομένους πού βρίσκεται το ντους με ζεστό νερό και όταν απαντούσα «δεν υπάρχει», εξέφραζαν απορία και έκπληξη. Το εισιτήριο του μπάνιου κοστίζει 6 ευρώ, όσο δηλαδή στο Μπάντεν – Μπάντεν.

Αποστολος Παπαζης – Διδάκτωρ Φυσικής

Η δόξα της αλαζονείας!

Κύριε διευθυντά
Σύμφωνα με το ρητό του Αγάθωνος (τραγικού ποιητή 5ου π.Χ. αιώνα): «τον άρχοντα τριών δει μεμνήσθαι· πρώτον μεν ότι ανθρώπων άρχει· δεύτερον κατά νόμους άρχει· τρίτον ότι ουκ αεί άρχει», η κατάχρηση της εξουσίας και η κυριαρχική της δύναμη οδηγεί τους ανθρώπους σε σφάλματα, όπως μας θυμίζει και ο παρακάτω καβαφικός στίχος: «υπεροψίαν και μέθην θα είχεν ο Δαρείος».

Τα αθέμιτα μέσα της ισχύος της αλαζονείας «πάννυχα και φαέθοντα» επιχειρούν σκοπιμότητες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του αλαζόνα Φαέθοντα, σύμφωνα με τη μυθολογική εκδοxή. Ο αδέκαστος εγωισμός καλλιεργεί συμπεριφορές καταπιεστικές που προσβάλλουν την εμπράγματη ουσία του ανθρώπου. Η γενεσιουργός επιβολή του ανθρώπου προκαλεί τις χειρότερες καταστροφές και ταυτόχρονα γκρεμίζει την παγκόσμια αρμονία. Ο θανατηφόρος σκορπιός της αλαζονικής πτώσης του ανθρώπου συμπαρασύρει με τα ηνία του άρματός του τις ζωές των συνανθρώπων του, όπως επίσης και ολόκληρης της δημιουργίας. Η δόξα του κόσμου, όμως, παρέρχεται και η καταδυνάστευση της ζωής από τις μεθόδους της μηδαμινότητας και της χλεύης της πεθαίνει. «Eσο απλός και ταπεινόφρων εις την συμπεριφοράν. Παράμενε αδιάφορος δι’ οτιδήποτε βρίσκεται μεταξύ της αρετής και της κακίας. Αγάπα τον πλησίον σου και τον Θεόν σέβου». (Μάρκος Αυρήλιος)

Pανια Γατου