ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Και αυτοί… ωρύονται

Κύριε διευθυντά
Είναι πολύ απογοητευτικό να βλέπεις τους πολιτικούς μας να συνωστίζονται καθημερινά στα κανάλια της τηλεόρασης και να λογομαχούν ωρυόμενοι, προσπαθώντας να κερδίσουν τις εντυπώσεις, λες και δεν υπάρχουν άλλα επείγοντα ζητήματα που χρειάζονται λύση, και τώρα μάλιστα που η πατρίδα περνάει μεγάλη οικονομική στενωπό.  Eχουμε την τάση να ρίχνουμε τα δικά μας σφάλματα στους άλλους. Οι ξένοι φταίνε για το μεγάλο χρέος που συσσωρεύτηκε με τις αθρόες προσλήψεις για λόγους ψηφοθηρικούς και τις αναθέσεις έργων και προμηθειών σε ημετέρους; Eχουμε πιάσει πάτο σχεδόν σε όλους τους τομείς, και ιδιαίτερα στον οικονομικό. Ποιος επιχειρηματίας θα επενδύσει στην Ελλάδα με τέτοια γραφειοκρατία; Ο πολίτης δεν έχει εμπιστοσύνη στο κράτος με αποτέλεσμα τη φοροδιαφυγή, τη μειωμένη παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, πράγμα που καθιστά ακριβά τα ελληνικά προϊόντα. Πώς είναι δυνατόν να προσελκύσουμε επενδύσεις με τέτοια εξοντωτική υπερφορολόγηση και με φαινόμενα όπως π.χ. στις Σκουριές; Η παραγωγή μας, πολύ περισσότερο οι εξαγωγές μας, είναι περιορισμένη, ιδιαιτέρως στη βιομηχανική παραγωγή, που θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο. Τα περισσότερα γεωργικά προϊόντα μας δεν επαρκούν ακόμα και για την εσωτερική μας αγορά, με αποτέλεσμα να εισάγουμε από άλλες χώρες. Αυτό είναι εγκληματικό για μια χώρα με τόσο καλές καιρικές συνθήκες. Επαναπαυόμαστε μόνο στον τουρισμό, που θα έπρεπε να αποτελεί συμπλήρωμα των εσόδων μας και όχι την κύρια πηγή εσόδων.

Tα χωριά μας που κάποτε ήταν γεμάτα ζωή, έχουν ερημώσει. Πολλές γεωργικές εκτάσεις έχουν εγκαταλειφθεί. Οι νέοι, ιδιαίτερα οι νέοι επιστήμονες, μεταναστεύουν σε άλλες χώρες, το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο για το μέλλον της Ελλάδος, εάν μάλιστα ληφθεί υπ’ όψιν και η υπογεννητικότητα, η οποία επηρεάζεται και από την οικονομία.

Πού είναι η σωστή γεωργική πολιτική; Πού είναι το (καθ’ ημάς) περίφημο ελληνικό δαιμόνιο;

Α. Μπουρμποπουλος