ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Εμφύλιος: ο διάλογος αναζωπυρώνεται

Κύριε διευθυντά
Στο δημοσίευμά του με τίτλο «Μνήμη, λήθη και Εμφύλιος» («Κ» 5.7.2017), ο πρώην πρεσβευτής κ. Θέμος Στοφορόπουλος αμφισβητεί την αντικειμενικότητα του άρθρου τού καθηγητή κ. Σπύρου Βλαχόπουλου, με τίτλο «Επιλεκτική μνήμη και λήθη του εμφυλίου πολέμου» («Κ» 1.7.2017).

Ο ίδιος υποστηρίζει σχετικώς ότι «είναι φυσικό να θέλουν λήθη αυτοί που νίκησαν με τη βοήθεια της Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών». Ομως, η αλήθεια είναι ότι «αυτοί που νίκησαν» ήταν η νόμιμη κυβέρνηση του ελληνικού κράτους. Αντίθετα, οι ηττηθέντες στράφηκαν με τα όπλα κατά του ελληνικού κράτους, για τρίτη φορά μετά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, στον Γράμμο και το Βίτσι. Και μάλιστα με τη συμπαράσταση και την πολεμική βοήθεια της Ρωσίας και γειτονικών κρατών του ανύπαρκτου «υπαρκτού σοσιαλισμού», της αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ, γεγονός προφανώς «φυσικό» κατά τον επιστολογράφο.

Εν συνεχεία, ο επιστολογράφος σας γράφει ότι «είναι φυσικό να έχει το ΚΚΕ τις θέσεις… (που εκφράζει) … το ντοκιμαντέρ “Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε”».

Ομως, είναι δυνατόν να θεωρεί ο κ. Στοφορόπουλος «φυσικό» το να θέλουν τη λήθη οι νικητές, όχι όπως αυτή έγινε λόγω ανοχής (για εθνική συμφιλίωση και ειρηνική συμβίωση), αλλά για λόγους ενοχής, όπως ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί, επειδή το ελληνικό κράτος ζήτησε τη βοήθεια συμμαχικών χωρών; Και, ταυτόχρονα, να θεωρεί εύλογους τους πανηγυρισμούς των ηττηθέντων, που όμως αιματοκύλισαν και κατέστρεψαν τη χώρα στον εμφύλιο με τη βοήθεια άλλων χωρών;

Τέλος, αναφορικά με το θέμα, που συνοπτικά και αόριστα θέτει ο κ. Στοφορόπουλος, «υπάρχει και το ερώτημα αν η στάσις, ο εμφύλιος, η πάλη των τάξεων… », η αλήθεια είναι ότι, επί 48 χρόνια, σχεδόν όλος ο κόσμος μιλούσε για «συμμοριτοπόλεμο», που το 1989 μετονομάσθηκε σε «εμφύλιο πόλεμο», εν ονόματι της λήθης των παθών και της συμφιλίωσης.

Παρά ταύτα, η ηττηθείσα πλευρά επιμένει, ακόμη και σήμερα, ότι πρόκειται για «επανάσταση» και «εθνική αντίσταση 1941-1949», ενώ οι κατακτητές αποχώρησαν από την Ελλάδα το 1944! Επιμένουν μάλιστα μαχητικά σε ένα ανελεύθερο και απολυταρχικό, πολιτικό – οικονομικό – κοινωνικό σύστημα, που ταλαιπώρησε λίγο-πολύ το 40% του πληθυσμού της γης επί έναν αιώνα και απέτυχε παταγωδώς, στη θεωρία και την πράξη, παντού όπου εφαρμόσθηκε. Χαρακτηριστικά παραδείγματα κατάλοιπων προς αποφυγήν, η Βενεζουέλα και η Βόρεια Κορέα, στην οποία ακόμη και το γέλιο είναι οργανωμένο και κατευθυνόμενο ομαδικά, όταν εμφανίζεται ο τρελός ηγέτης της.

Είναι πράγματι απογοητευτικό, μετά επτά δεκαετίες, να καλλιεργούνται εσφαλμένες απόψεις περί του εμφυλίου, όταν μάλιστα το 90% των Ελλήνων δεν έχει προσωπική γνώση των φρικτών συνεπειών του. Ενώ όλοι απολαμβάνουμε τα αγαθά του καταραμένου καπιταλισμού, ταυτόχρονα κάποιοι στρέφονται κατά της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ισως πιστεύουν ότι, αν καταστραφεί η Ελλάδα, θα αποδειχθεί ότι απέτυχε ο καπιταλισμός!

Επισημαίνω ότι, αναφορικά με τις προαναφερθείσες καταλυτικές ονομασίες «συμμοριτοπόλεμος» ή «εμφύλιος», η Ερευνητική Επιτροπή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στην από 23.5.1947 έκθεσή της, αναφέρει: «Επί τη βάσει των γεγονότων, τα οποία η επιτροπή διεπίστωσεν η ιδία, αποτελεί συμπέρασμα ότι η Νοτιοσλαβία και εις μικρότερον βαθμόν η Αλβανία και η Βουλγαρία υποστηρίζουν τον συμμοριακόν πόλεμον εν Ελλάδι». Επίσης, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στο ψήφισμά της τής 26.10.1947, διαπιστώνει: «… η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Νοτιοσλαβία παρέσχον ενίσχυσιν και βοήθειαν εις τους συμμορίτας…». Εξάλλου, ο Νίκος Ζαχαριάδης έχει ομολογήσει (Νέος Κόσμος 1950, τεύχ. 8), για τον Γράμμο και το Βίτσι: «Η στρατολογία στον ΔΣΕ είχε πάρει ολότελα βίαιο χαρακτήρα. Η εθελοντική κατάταξη δεν έφθανε ούτε το 10%»!

Γρηγόρης Γ. Βαρελας, Οικονομολόγος, απόφοιτος Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, πρώην διευθυντής διοίκησης ΕΤΕ Θρακομακεδόνες Αττικής