ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Με την «τεχνογνωσία» πρώην πρέσβεων

me-tin-amp-laquo-technognosia-amp-raquo-proin-presveon-2236562

Κύριε διευθυντά
Στις 5 Φεβρουαρίου, 15 πρώην πρέσβεις της Ελλάδος υπογράψαμε κοινή δήλωση για το Σκοπιανό. Με κοινή εμπειρία πλέον των, συνολικά, 525 ετών υπηρεσίας της πατρίδας εντός και, κυρίως, εκτός Ελλάδος σε καίρια πόστα, αποκτήσαμε μια ευρύτερη εικόνα της παγκόσμιας, και ιδιαίτερα, περιφερειακής πραγματικότητας στις διεθνείς σχέσεις.

Η δήλωσή μας, λακωνική αλλά εμπεριστατωμένη, πέραν κάθε έννοιας προπαγάνδας, σκοπούσε στην ενημέρωση των συμπατριωτών μας αντικειμενικά για το πρόβλημα με τη γείτονα.

Η θέση μας ότι ο ουσιαστικός, γραμματικά και ουσία, όρος Μακεδονία είναι σαφώς ισχυρότερος κάθε άλλου. Προσωπικά θεωρώ ότι ένας επιθετικός προσδιορισμός, όπως μακεδονική, συμπληρούμενος με έναν ουσιαστικό, γιατί όχι γεωγραφικό, όρο π.χ. Δαρδανία-Βαρδαρία, θα κάλυπτε πλήρως τις ανάγκες του συνόλου των λαών στη γείτονα, θα ικανοποιούσε την κοινή γνώμη σε Ελλάδα, Αλβανία, Βουλγαρία και τις μειονότητες στη γείτονα, και θα έληγε το ονοματολογικό.

Η ηγεσία του ΥΠΕΞ ακολούθησε την πεπατημένη, ατυχώς, αν μη τι άλλο, νοοτροπία του να ασκεί τη διαπραγματευτική της πολιτική με βάση ατύπως ή και προφορικά μόνο συζητηθέντα και ουδόλως συμφωνηθέντα και υπογραφέντα. Τοιουτοτρόπως, εμείς βασίζουμε τη διαπραγματευτική μας τακτική σε μια λαθεμένη στρατηγική. Αντί να συζητήσουμε με τους ενδιαφερόμενους γείτονες, Βουλγαρία-Αλβανία, τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. του ΟΗΕ, να συζητήσουμε μεταξύ μας όλα τα κόμματα, βαδίζουμε προς τον Καιάδα στα τυφλά.

Πρότασή μου, τώρα. Δημιουργία ομάδας εργασίας υπό την υπηρεσιακή ηγεσία του ΥΠΕΞ, γενικός γραμματέας, γενικός διευθυντής Πολιτικών Υποθέσεων, διευθυντής Α3 και οι εν ζωή διατελέσαντες πρέσβεις στα Σκόπια και στα Ηνωμένα Εθνη, προκειμένου να καταρτίσει στρατηγικό σχέδιο προς υποβολή στην πολιτική ηγεσία, στην κυβέρνηση και στα πολιτικά κόμματα.

Μέχρι τότε, πλήρης αναστολή των διαδικασιών. Το ίδιο θα έπρεπε να γίνει και για τα ελληνοτουρκικά. Μετά το δόγμα προς Ανατολάς του αείμνηστου Ανδρέα, μόνον mea culpa και Ιμια καταγράφει η διπλωματία μας.

Ως συνταξιούχος διπλωμάτης και γόνος προσφύγων, θεωρώ ότι με διακρίνει μετριοπάθεια. Ομως η καταγωγή μου δεν μου επιτρέπει να αποδεχθώ ιμπεριαλιστικές και επεκτατικές ιδέες γειτόνων. Αρκετά με τους «προστάτες», τους ιδεολήπτες, τους υπερεθνικιστές, τα φασιστοειδή και τους μικρόνοες.
Ευρισκόμεθα σε ένα μεγάλο σταυροδρόμι και εάν δεν πράξουμε ορθά, οι επόμενες γενεές, τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου θα με –κι εμάς– κατηγορούν για τα τωρινά λάθη.

Ιωαννης-Γαβριηλ Παπαδοπουλος, Πληρεξούσιος υπουργός Α΄ τάξεως (ε.τ.)