ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Αναμένω, αλλά έως πότε τη σύνταξή μου;

grammata-anagnwstwn--13

Κύριε διευθυντά
Είμαι 84 ετών και μέχρι το 82ο έτος, οπότε και προσεβλήθην από κοιλιακό νόσημα (ειλεός), είχα ως επαγγελματική δραστηριότητα τη δικηγορία. Συνεπεία της ασθενείας εισήχθην σε διάφορα νοσηλευτικά ιδρύματα, όπου υπεβλήθην σε αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να αντιμετωπίζω κινητικά και άλλα προβλήματα υγείας και να έχω ανάγκη βοηθείας δύο νοσηλευτών επί ημερησίας βάσεως (έναν την ημέρα και έναν τη νύχτα).

Λόγω αυτών στις 21 Ιουνίου του περασμένου έτους παραιτήθην της ενεργού δικηγορίας και ακολούθως υπέβαλα τις από 25-9-2017 αιτήσεις μου προς τον νέο φορέα κοινωνικής ασφάλισης, ΕΦΚΑ, Διεύθυνση Παροχών Τομέα Νομικών, προκειμένου να μου χορηγηθεί η προβλεπόμενη σύνταξη και το συναφές οικονομικό βοήθημα του Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων, συνοδευόμενη από τα νόμιμα δικαιολογητικά και παράλληλο αίτημα χορήγησης προσωρινής σύνταξης, δεδομένου, άλλωστε, ότι κατά το κρίσιμο χρονικό σημείο της υποβολής των αιτήσεων είχα ήδη διανύσει 43 χρόνια ασφάλισης ως δικηγόρος (1974-2017), δώδεκα χρόνια ως δημόσιος υπάλληλος (1962-1974) και διέθετα ακόμη τρία χρόνια ασφαλιστικού χρόνου ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ητοι, συνολικός διαδραμών χρόνος ασφάλισης 58 έτη, έχω δε εκπληρώσει τις προς την πατρίδα στρατιωτικές μου υποχρεώσεις.

Δυστυχώς, το αίτημά μου δεν έχει ακόμη απαντηθεί, αλλά βρίσκεται έκτοτε ξεχασμένο και καταχωνιασμένο σε κάποιο συρτάρι και Κύριος οίδε εάν και πότε θα ικανοποιηθεί, σήμερα που χρειάζομαι το χρηματικό ποσό της συντάξεως, ή τα χρήματα θα μου σταλούν στο κοιμητήριο, όταν θα αναπαυθώ. Εύχομαι η παρούσα επιστολή μου να τύχει ακροάσεως από τα αρμόδια πολιτειακά όργανα και να μην περιπέσει στον κάλαθο των αχρήστων όπως και οι ως άνω αιτήσεις μου.

Αναστασιος Νασοπουλος, Τέως δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και ΣτΕ