ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Οι εβδομηκοντούτηδες και τα Λατινικά

oi-evdomikontoytides-kai-ta-latinika-2277526

Κύριε διευθυντά
Επιτρέψτε μου δύο παρατηρήσεις: 1. Νομίζω ότι η κατάργηση του μαθήματος των Λατινικών στα σχολεία μπορεί να εξηγηθεί ίσως δε και να αιτιολογηθεί, εάν θεωρηθεί ότι το νέο ιδεώδες επίπεδο γνώσεων παιδείας πνευματικής καλλιέργειας και γλωσσομάθειας των Ελλήνων είναι αυτό κάποιων στελεχών της κυβερνώσας παράταξης, ανωτάτων και μη, και ότι ο κ. υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων προσπαθεί φιλοτίμως να το θεμελιώσει. Αλήθεια, το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών πότε έχει σειρά για κατάργηση; Οφείλω από αυτή τη θέση να του υπενθυμίσω το «Timeo hominem unius libri». 2. Σχετικά με το κορυφαίας ευαισθησίας, τρυφερότητας, ευγένειας και σεβασμού επιχείρημα των εξοχοτάτων κ. Τσίπρα και Τσακαλώτου περί ταχείας αποδημίας ημών των εβδομηκοντούτηδων και άνω (by the way μήπως ταιριάζει εδώ και στους δύο η λαϊκή έκφραση «κουφάλες νεκροθάφτες»;) θέλω να αναφέρω τα ακόλουθα:

1. Φοβούμαι πως το «διοικείν εστί προβλέπειν», περιορίζεται γι’ αυτούς στο προαναφερθέν επιχείρημά τους.

2. Οι εβδομηκοντούτηδες και άνω είμαστε κατά κανόνα πολύ συνεπείς στα εκλογικά μας καθήκοντα (ακούω ότι είμαστε ενάμισι εκατομμύριο, ζωή να έχουμε!) και πολλοί από εμάς θα είμαστε ακόμα εν ζωή τον επόμενο Σεπτέμβριο.

3. Στην απίθανη περίπτωση κατά την οποίαν θα προσπαθήσουν κατόπιν εορτής να ψελλίσουν κάποια προσχηματική συγγνώμη, ας έχουν υπ’ όψιν τους το αρχαίο ρητό «τα γεγενημένα ουκ απογίγνονται και εν τω Αδη ουκ έστι μετάνοια».

4. Τους εύχομαι να τα εκατοστίσουν, να έχουν προς τούτο την καλή βιολογική τύχη (η «σεζόν» για τα περισσότερα εμφράγματα του μυοκαρδίου και τα περισσότερα κακοήθη νεοπλάσματα ανοίγει περί το τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας και κλείνει με την αποδημίαν), αλλά και γενικότερα καλή τύχη από ατυχήματα, φυσικές καταστροφές κ.λπ. Από δολοφονίες δεν κινδυνεύουν, από αυτές, ως γνωστόν, κινδυνεύουν μόνον οι ηγέτες και ιδιαίτερα οι ισχυροί και ικανοί.

5. Την ύβριν και την αλαζονείαν, οι θεοί πάντα τις τιμωρούν, αργά ή γρήγορα και διαχρονικά.

Θεοδωρος Καλοπισης, Ογδοηκοντούτης συνταξιούχος ιατρός, Π. Φάληρο