ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Το δέλεαρ των Τρικάλων και οι ξένοι φοιτητές

Το δέλεαρ των Τρικάλων και οι ξένοι φοιτητές

Κύριε διευθυντά
Το ότι ευτύχησαν ορισμένοι να συνεργαστούν με μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές και φοιτήτριες από τουλάχιστον 30 διάφορες εθνικότητες ίσως να μην ενδιαφέρει, γενικώς. Ούτε θα συνεπάρει το γεγονός ότι πολλοί από τους προαναφερόμενους φοιτητές επέλεξαν τα Τρίκαλα για τις σπουδές τους.

Το ότι όμως αρκετοί από τους εν λόγω φοιτητές προσπάθησαν με διάφορους τρόπους να παρατείνουν την παραμονή τους στην Ελλάδα, και μάλιστα σε μία μικρή επαρχιακή πόλη, ενδεχομένως να προκαλέσει ερωτήματα. Τι είναι αυτό που κάνει τους «ξένους» να θέλουν να μείνουν στη χώρα και τους χιλιάδες γηγενείς νέους να προσπαθούν να φεύγουν; Τι βλέπουν οι μεν που δεν βλέπουν οι δε;

Αυτό που σίγουρα βλέπουν οι συγκεκριμένοι αλλοδαποί νέοι είναι ένα φιλικό, καθαρό και λειτουργικό ακαδημαϊκό περιβάλλον, το οποίο σημείωσε και η υπουργός Παιδείας κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στα Τρίκαλα. Βλέπουν τα γραφεία των καθηγητών τους ανοικτά με τους καθηγητές παρόντες, τα μαθήματα να γίνονται σύμφωνα με το πρόγραμμα, και τα εργαστήρια να παράγουν το νέο και χρήσιμο. Βλέπουν ακόμα αστυνομικούς και φοιτητές να κάθονται στα ίδια έδρανα, όπως έγινε λίγο πριν από περίπου ένα μήνα στο πλαίσιο συνεδρίου κοινού ενδιαφέροντος.

Τέλος, βλέπουν μία μικρή, ζωντανή, σχετικά καθαρή και με αναζητήσεις πόλη, όπου το ποδήλατο τείνει να γίνει πιο δημοφιλές από το αυτοκίνητο, και όπου, μάλλον, δεν υπάρχει ο φόβος δράσεων τύπου «Ρουβίκωνα».

Αντίθετα, οι Ελληνες νέοι στα περίφημα «κεντρικά πανεπιστήμια», σπάνια είχαν την τύχη να βιώσουν τα παραπάνω που θεωρούνται εντελώς αυτονόητα διεθνώς. Ετσι αποπροσανατολισμένοι και απογοητευμένοι αποζητούν την απόδραση στο εξωτερικό, κάτι που γίνεται πιο επιτακτικό για όσους έχουν στόχους και όραμα. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να αξιοποιηθεί το παράδειγμα των Τρικάλων, και ενδεχομένως άλλων επαρχιακών πόλεων, ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε περισσότερους νέους να γευτούν το… αυτονόητο; Μήπως η περιβόητη αποκέντρωση πρέπει να αρχίσει από τον πλέον αδύναμο κρίκο, που δεν είναι άλλος από το σύγχρονο ελληνικό πανεπιστήμιο;

Γιαννης Κουτεντακης, Ομότιμος καθηγητής