ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Μαθητές «τότε» εν μέσω Εμφυλίου

08grammata--2

Κύριε διευθυντά
Πριν από 73 χρόνια ανάλογη κατάσταση αντιμετώπισαν οι μαθητές των επαρχιακών γυμνασίων με εκείνη των σημερινών όλων των γυμνασίων – λυκείων.

Ενώ βρίσκομαι, λόγω κορωνοϊού, στο εξοχικό μου, η μνήμη μου με γύρισε πίσω 73 χρόνια και θυμήθηκα ότι οι μαθητές του ιστορικού Γυμνασίου Ανδρίτσαινας, στο οποίο το 1947 ήμουν μαθητής της Γ΄ τάξης (σημερινής Α΄), βρέθηκαν, όπως άλλωστε και όλοι οι μαθητές των επαρχιακών Γυμνασίων της Πελοποννήσου, σε ανάλογη με την, ούτως ειπείν, σημερινή κατάσταση, που αντιμετωπίζουν οι μαθητές όλων των γυμνασίων – λυκείων της χώρας. Γιατί, θυμάμαι, έπειτα από επίθεση των ανταρτών κατά της Ανδρίτσαινας, κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων το 1947, το γυμνάσιό της έκλεισε, όπως άλλωστε συνέβη και με όλα τα επαρχιακά Γυμνάσια της Πελοποννήσου, και οι μαθητές όλους τους υπόλοιπους μήνες του σχολ. έτους 1947-48 έμειναν στο σπίτι τους, χωρίς να γνωρίζουν τι θα γίνει με τις σπουδές τους. Τον Αύγουστο του 1948 με απόφαση του Υ.Π. δόθηκε η δυνατότητα στους μαθητές των πιο πάνω γυμνασίων να μεταβούν, όσοι μπορούσαν, στο γυμνάσιο της πρωτεύουσας του νομού τους για να υποβληθούν σε εξετάσεις στην ύλη που είχαν διδαχθεί στο τετράμηνο Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 1947, προκειμένου να προαχθούν στην επόμενη τάξη. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση πήγα και εγώ, κάτω από δύσκολες και λίαν επικίνδυνες συνθήκες, στον Πύργο Ηλείας, στον οποίο είχαν μαζευτεί και οι μαθητές τεσσάρων γυμνασίων, Ανδρίτσαινας, Κρεσταίνων, Πελοπίου και Δούκα, συνολικά περίπου 1.500, και έδωσα εξετάσεις και προάχθηκα στην Δ΄ τάξη και συνέχισα να φοιτώ στο Γυμνάσιο Πύργου χωρίς να επιστρέψω στη γενέτειρά μου, γιατί η επιστροφή ήταν λίαν επικίνδυνη σε μια ανταρτοκρατούμενη περιοχή.

Είναι γεγονός ότι οι σημερινοί μαθητές αντιμετωπίζουν έναν αόρατο και λίαν επικίνδυνο εχθρό, τον κορωνοϊό, αλλά και οι μαθητές της εποχής που ανέφερα, αντιμετώπιζαν έναν ορατό μεν και ίσως πιο επικίνδυνο εχθρό, εκείνον του Εμφυλίου, την κατάρα του έθνους, με απρόβλεπτες προοπτικές για τη μαθητική τους εξέλιξη. Δηλαδή ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις, για τις οποίες γίνεται λόγος, υπάρχουν πολλές ομοιότητες, κατά την άποψή μου. Οπως οι μαθητές της εποχής που ανέφερα, αγωνίστηκαν και σπούδασαν, έτσι εύχομαι και ελπίζω θα κάνουν και οι σημερινοί μαθητές, στους οποίους ανήκουν και μερικά από τα εγγόνια μου.

Βασιλης Ν. Σαλακας, Επίτ. δικηγόρος στον Α.Π. και στο ΣτΕ, πρώην νομικός σύμβουλος και προϊστάμενος Ν.Υ. ΔΕΗ