Κ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ

Γεώργιος – Φαίδων Καλομοίρης: Η φαρμακευτική πολιτική τη μετά Covid-19 εποχή

Eυκαιρία για ψηφιακό μετασχηματισμό με επίκεντρο τον ασθενή.

Γεώργιος – Φαίδων Καλομοίρης: Η φαρμακευτική πολιτική τη μετά Covid-19 εποχή

Στη φαρμακευτική αγορά στην Ελλάδα, η κατάσταση για το επιχειρείν θα μπορούσε να θεωρηθεί στάσιμη εδώ και κάποια χρόνια: πρόσβαση στην καινοτομία με το σταγονόμετρο για τους ασθενείς, ιδίως γι’ αυτούς με σπάνιες και δύσκολες καταστάσεις υγείας, οριζόντιες περικοπές στους προϋπολογισμούς, αυξανόμενες υποχρεωτικές επιστροφές για τη φαρμακευτική βιομηχανία, και δη την καινοτόμο, και έλλειψη αναπτυξιακής θεώρησης στον σχεδιασμό της πολιτικής για το φάρμακο, η οποία ακολουθεί τα νούμερα αντί να τα διαμορφώνει.

Τα αιτήματα από την πλευρά του επιχειρείν συγκεκριμένα. 

Πρώτον, ένας προϋπολογισμός φαρμάκου που ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες υγείας, όπως εμπεριστατωμένα προκύπτουν από δεδομένα χρήσης τα οποία δημοσιεύονται και τίθενται στον δημόσιο διάλογο. 

Δεύτερον, αναγνώριση και επιβράβευση της καινοτομίας και εξορθολογισμός και επιτάχυνση της πρόσβασης σε αυτήν για όσους την έχουν ανάγκη, προς όφελος των ασθενών –πρωτίστως– αλλά και της οικονομίας του συστήματος υγείας. Προς επίτευξη του δεύτερου αιτήματος, ενίσχυση των διαπραγματεύσεων και των συμφωνιών που βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα κλινικής πρακτικής, πολλές φορές αναφερόμενα και από τον ίδιο τον ασθενή, ώστε το σύστημα να του παρέχει τη βέλτιστη για εκείνον –κλινικά και οικονομικά–θεραπευτική λύση.

Κοινή συνισταμένη των αιτημάτων: η διασφάλιση της καλής υγείας των ασθενών και η έγκαιρη πρόσβασή τους στα θεραπευτικά εργαλεία που την προσφέρουν. 

Κοινός παρονομαστής: η ψηφιακή ολοκλήρωση του συστήματος υγείας, η οποία θα επιτρέψει την ψηφιοποίηση της «διαδρομής» του ασθενούς, θα παρaγάγει δεδομένα χρήσης και θα τεκμηριώσει ελλείψεις, καθυστερήσεις και ανάγκες, η κάλυψη των οποίων πρέπει να προτεραιοποιηθεί. Μια διαδικασία αργή μέχρι σήμερα και αποσπασματική, γεμάτη «όταν» και «εφόσον».

Μέχρι την πανδημία της Covid-19 η ταχύτητα και τα αντανακλαστικά που επέδειξε η ψηφιακή διακυβέρνηση της χώρας στην υλοποίηση του ψηφιακού μετασχηματισμού στην υγεία επιβεβαίωσαν ότι και μπορούμε και, ίσως, επιτέλους θέλουμε να αλλάξουμε το σύστημα φαρμακευτικής περίθαλψης και τη φαρμακευτική πολιτική με επίκεντρο τον ασθενή. 

Αυτό που επείγει να γίνει τώρα, πέρα φυσικά από το να διατηρήσουμε τα ψηφιακά κεκτημένα, είναι να προχωρήσουμε άμεσα με την αξιοποίηση της ψηφιακής εμπειρίας στην αναμόρφωση της φαρμακευτικής πολιτικής στους παραπάνω άξονες, ώστε να διαμορφωθούν οι συνθήκες που θα επιτρέψουν τον μετασχηματισμό και του φαρμακευτικού επιχειρείν: διαφάνεια, προβλεψιμότητα και λογοδοσία, για να χτίσουμε –επιτέλους– την αμοιβαία εμπιστοσύνη.

Αν κάτι μας δίδαξε η διαχείριση της πανδημίας, είναι το ότι ο καταλληλότερος χρόνος είναι τώρα. Και είναι πιεστικός.