ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Με «βαριά καρδιά» ψήφισαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ

Η συζήτηση για την υπόθεση της προεκλογικής στήριξης του Χρηματιστηρίου, από την ΔΕΚΑ Α.Ε., αποτέλεσε την αφορμή για την εσωκομματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ να στείλει για μία ακόμη φορά ένα «σαφές μήνυμα» προς το Μαξίμου: ««όχι» στην κομματική πειθαρχία, «ναι» στην ψήφο κατά συνείδηση». Αυτό τόνισαν οι κ. Κ. Σπυριούνης, Ιω. Καψής και Γ. Δασκαλάκης στις τοποθετήσεις τους, με τους δύο πρώτους να διευκρινίζουν πως υπό άλλες συνθήκες θα υπερψήφιζαν την πρόταση για σύσταση Εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής.

Κατά τα λοιπά, οι βουλευτές παρακολούθησαν στην πλειοψηφία τους τη χθεσινή 5ωρη συζήτηση, με ειλικρινές ενδιαφέρον επί της ουσίας. Το κλίμα στους διαδρόμους της Βουλής, στο καφενείο, στα πηγαδάκια που είχαν στηθεί, δεν θύμιζε άλλες παρόμοιες συνεδριάσεις. Υπήρχε μία σαφής αίσθηση, που επιβεβαιώνει η κοινοβουλευτική πρακτική, ότι η υπόθεση -αργά ή γρήγορα- θα έχει συνέχεια. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στην πλειοψηφία τους αντιμετώπισαν το όλο θέμα με σκεπτικισμό, έκριναν όμως ότι με τη γραμμή που είχε δώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, η απόφαση ήταν ειλημμένη. Στο καφενείο, οι περισσότεροι έλεγαν πως «το Χρηματιστήριο και ορισμένες πράξεις μας στο παρελθόν, καλύτερα να μην το ακουμπάμε, να μην θυμόμαστε τα λάθη που έγιναν». Οι της «εσωκομματικής αντιπολίτευσης» ψήφισαν με «βαριά καρδιά» κατά της εξεταστικής, λέγοντας πως «όλοι ξέρουμε τι έγινε προ των εκλογών, αλλά δεν μπορεί να πέσει η κυβέρνηση με την ψήφο μας».

Αναγνώριζαν δε ότι το θέμα ήταν «αβανταδόρικο» για τον κ. Καραμανλή και τη Νέα Δημοκρατία, καθώς το πρόβλημα είναι υπαρκτό, όπως και τα λάθη και οι παραλείψεις. Η ομιλία του κ. Καραμανλή ήταν από τις καλύτερές του στη Βουλή, οι ομιλητές ήταν οργανωμένοι και με ενιαίο πολιτικό λόγο, φωτίστηκαν όλες οι πτυχές του θέματος, τόνιζαν. Το ίδιο παραδέχονταν και οι βουλευτές της Αριστεράς, οι οποίοι έλαβαν διακριτικές αποστάσεις από τους χειρισμούς των δύο μεγάλων κομμάτων. Πάντως, υπήρχε και μια ομόφωνη διαπίστωση: η οξεία επίθεση ορισμένων ομιλητών από το ΠΑΣΟΚ κατά της Δικαιοσύνης δεν ήταν η καλύτερη δυνατή πολιτική αντιμετώπιση…

Τον σαφή διαχωρισμό μεταξύ πειθαρχικών και ποινικών ευθυνών των εμπλεκομένων στις αγοραπωλησίες μετοχών.