ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η εμπορία ανθρώπων στο προσκήνιο μέσω της Βουλής

Η εμπορία ανθρώπων στο προσκήνιο μέσω της Βουλής

Μήνυμα ιδιαίτερου συμβολισμού, τόσο μέσω της ίδιας της παρουσίας της, όσο και διά της τοποθέτησής της, έστειλε από τη Βουλή η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων.

Παρουσία του πρωθυπουργού, του προέδρου της Βουλής, μελών της κυβέρνησης και βουλευτών, η κ. Σακελλαροπούλου ανέπτυξε πολυδιάστατα το πρόβλημα σε διεθνές, αλλά και εθνικό επίπεδο, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη σημασία της συλλογικής και ατομικής ευαισθητοποίησης.

«Η εμπορία ανθρώπων δεν συναρτάται μόνο με τη δυσχέρεια της καταστολής της, αλλά και με τις κοινωνικές ανισότητες και προκαταλήψεις, ιδίως τη δική μας ανοχή» επισήμανε, προσθέτοντας πως η αντιμετώπισή της «προϋποθέτει τη συνειδητοποίηση ότι δεν πρόκειται για φαινόμενο μακρινό και εξωτικό, αλλά ότι αγγίζει ανθρώπους δίπλα μας, τους πιο ευάλωτους, αδύναμους και άτυχους από εμάς». «Η αδιαφορία μας είναι η πιο σκληρή υποκρισία και απαξίωση, όχι μόνο της ζωής των ανθρώπων αυτών, αλλά και της δικής μας ελευθερίας», υπογράμμισε.

Εκρουσε δε τον κώδωνα του κινδύνου για πιθανή έξαρση του προβλήματος εν μέσω των διαμορφούμενων συνθηκών ύφεσης, σημειώνοντας πως η οικονομική κρίση και η πανδημία επιτείνουν τις ανισότητες και σε συνθήκες ανέχειας τα θύματα συνιστούν παθητικούς δέκτες της εκμετάλλευσής τους.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη σύνδεση του trafficking με την αύξηση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, υπογραμμίζοντας το χρέος της Πολιτείας «να προτάξει την προστασία, την περίθαλψη και την αλληλεγγύη προς τα θύματα, καθώς και τη βιώσιμη κοινωνική ενσωμάτωση των πλέον ευάλωτων, απέναντι στη δήθεν ενσωμάτωση που προσφέρει το οργανωμένο έγκλημα». Σημείωσε, πάντως, πως το εθνικό νομικό πλαίσιο για την καταπολέμηση του προβλήματος είναι πλήρως εναρμονισμένο με τις σχετικές διεθνείς και ευρωπαϊκές συμβάσεις.

Η κ. Σακελλαροπούλου μίλησε και σε προσωπικό τόνο, επισημαίνοντας ότι θεωρεί αυτονόητο, ηθικό, πολιτικό και ανθρώπινο καθήκον της να συνδράμει στην προσπάθεια διαρκούς επαγρύπνησης, ενώ έκλεισε την τοποθέτησή της με τη φράση του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: «Στο τέλος δεν θα θυμόμαστε τα λόγια των εχθρών μας, αλλά τη σιωπή των φίλων μας».