ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ιδού οι κινήσεις του λογαριασμού Κόκκαλη

Σε επώνυμους και άγνωστους αποδέκτες κρυμμένους πίσω από ψευδώνυμα και μυστικούς λογαριασμούς διοχετεύονταν για μία τουλάχιστον εξαετία (1986-1991) τεράστια χρηματικά ποσά από τον λογαριασμό 709 του κ. Σωκράτη Κόκκαλη στη «Ντόιτσε Χάντελσμπανκ».

Κεφάλαια που προέρχονταν από εμπορικές δραστηριότητες του κ. Κόκκαλη και έφεραν τη σφραγίδα της Ανατολικής Γερμανίας (DDR), αναμιγνύονταν με μαύρο χρήμα εταιρειών της ΣΤΑΖΙ και τελικά χρησιμοποιήθηκαν για πλουτισμό, δωροδοκίες και «διευκολύνσεις».

Σήμερα η «K» παρουσιάζει ένα αποκαλυπτικό έγγραφο σύμφωνα με το οποίο αποδεικνύεται ότι ο κ. Κόκκαλης διατήρησε άρρηκτους τους δεσμούς του με το Διευθυντήριο των μυστικών Υπηρεσιών της DDR μέχρι και την πτώση τού Τείχους (1989).

O δυτικογερμανικός ελεγκτικός οργανισμός για την αναζήτηση της περιουσίας της DDR (WTU) και η γνωστή ελεγκτική εταιρεία SCHITAG ERNST & YOUNG στις 14.9.95 ανέλυσαν εγγράφως τις κινήσεις των λογαριασμών Κόκκαλη (σε δολάρια και μάρκα).

Αξιοπρόσεκτη είναι η επισήμανση των ελεγκτών, όπως αποτυπώνεται στις εκθέσεις τους, ότι ο κ. Σ. Κόκκαλης μέχρι και το 1989 «αμειβόταν» από τα υπουργεία Εξωτερικών Υποθέσεων (MFAA) και Εξωτερικού Εμπορίου (MHA) της τότε Ανατολικής Γερμανίας!

Στη συγκεκριμένη έκθεση επισυνάπτονται εμβάσματα των δύο υπουργείων προς τον τροφοδότη λογαριασμό 709 στη «Χάντελσμπανκ, εισροές χρημάτων, είτε από συμβόλαια, είτε από άγνωστες πηγές, αλλά και εκροές… κατά προτίμηση σε ελβετικές τράπεζες. Εκατομμύρια δολάρια (2,1 εκατ.) μεταβιβάσθηκαν από τον κ. Κόκκαλη στο όνομα Σκεπαρνιάς στην Τράπεζα Bank Suisse της Γενεύης, ενώ σχεδόν διπλάσια ποσά διοχετεύθηκαν σε μη κατονομαζόμενο αποδέκτη.

Ο διαβόητος τροφοδότης

λογαριασμός 709

Και ενώ δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου και ιδίως της «K» αναφέρονταν από το 1996 στον διαβόητο τροφοδότη λογαριασμό 709, εισπράττοντας τη χλεύη του περιβάλλοντος Κόκκαλη, ουδείς σήμερα μπορεί να αμφισβητήσει την έκθεση των δύο ελεγκτικών οργανισμών. Ολοι τότε απέφευγαν τη διερεύνηση των λογαριασμών αυτών, σε συνδυασμό με τις δωροδοκίες στελεχών του OTE που διαδραμάτισαν κομβικό ρόλο για την εγκαθίδρυση του κ. Κόκκαλη ως μεγαλοπρομηθευτή του Οργανισμού. Ασχετα αν αποδέκτες χρημάτων και ημερομηνίες εκροών παραπέμπουν σε κυβερνητικές αποφάσεις για τον OTE και ακολούθως σε αναθέσεις συμβάσεων στην Ιntracom.

Πολλοί δε, περισσότεροι αντεύχονταν άνοιγμα λογαριασμών που θα οδηγούσε πιθανόν σε χρήματα από τον 709 τα οποία μπορεί να κατευθύνονταν προς πολιτικά πρόσωπα ή κόμματα. Αλλωστε σύμφωνα με την πρόσφατη αποκάλυψη της «Ντόιτσε Βέλε» υπήρξε και η αναφορά για χρηματοδότηση τριών ελληνικών κομμάτων με ανατολικογερμανικά χρήματα και ποσόστωση 10 προς 5 προς 1 για τη διευκόλυνση των δραστηριοτήτων της Ιntracom.

Την έκθεση των ελεγκτικών φορέων που προαναφέρθηκαν, χρησιμοποίησαν τόσο το γερμανικό Κοινοβούλιο όσο και οι εισαγγελικές αρχές της ομοσπονδιακής Γερμανίας. Μάλιστα, στο πόρισμα του γερμανικού Κοινοβουλίου που φέρει ημερομηνία 28 Μαΐου 1998 αναφέρεται κατά λέξη: «H έρευνα των κινήσεων του λογαριασμού 709 του Κόκκαλη στην Deutsche Handelsbank μέσω του UKVP απέδειξε ότι μεταξύ των ετών 1986-1991 ο λογαριασμός περιείχε από προμήθειες, από υπερτιμολογήσεις και από μπόνους, ποσά ύψους 1,7 εκατ. μάρκων και 11 εκατομμυρίων δολαρίων, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι «εξαγωγές» ποσών συνεχίσθηκαν και πολύ μετά την κατάρρευση του καθεστώτος της DDR.

Οπως καταγράφεται στην ίδια έκθεση «το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων αυτών μεταβιβάσθηκε τελικώς σε λογαριασμούς στην Ελβετία. Τα χρήματα αυτά δεν είχαν ως αποδέκτη μόνον τον Κόκκαλη. Εν μέρει χρησίμευσαν ως «μέσο επηρεασμού της αγοράς» στο εσωτερικό της Ελλάδας, δηλαδή προκειμένου να «επηρεαστούν ευνοϊκά» συνναλαγές για δημόσιες συμφωνίες, εφόσον η απαρχαιωμένη τηλεπικοινωνιακή τεχνολογία της DDR δεν ήταν ανταγωνιστική σε μια δυτική χώρα υπό συνθήκες ελεύθερης αγοράς».

Τρία χρόνια πριν από την έκθεση του γερμανικού Κοινοβουλίου ο Ελλην δικαστής κ. Γ. Ζορμπάς που ερεύνησε την υπόθεση του διαγωνισμού για την προμήθεια του ενός εκατομμυρίου ψηφιακών παροχών του OTE από τις εταιρείες Intracom και Siemens (έγινε το 1994) πέραν των διώξεων που ασκήθηκαν διαπίστωνε και περιέγραφε, από τότε, αδικήματα που περιέχονται στο πρόσφατο βαρύ κατηγορητήριο του Εισαγγελέα Πρωτοδικών κ. Δημητρίου Παπαγγελόπουλου που αφορά τον κ. Κόκκαλη.

Στις 26 Ιουνίου 1995, ο τότε Αντεισαγγελέας Εφετών Αθηνών Γ. Ζορμπάς έγραφε: «H δικονομική πορεία της υποθέσεως επιβάλλεται ως αναγκαία, εν όψει της αντικειμενικής βαρύτητας των φερομένων ως τελεσθεισών πράξεων, οι συνθήκες τελέσεως των οποίων μαρτυρούν αδίστακτη εγκληματική στρατηγική προπαρασκευής και εκτελέσεως, με τη συμμετοχή πολλών αλλά και συνιστούν βαρύ πλήγμα επί του κύρους και της στοιχειώδους φερεγγυότητος των διαγωνισμών των δημοσίων οργανισμών. Μαρτυρούν δε χαρακτηριστική πτώση της στοιχειώδους εντιμότητος υπευθύνων υπηρεσιακών παραγόντων, ευχερώς και θλιβερώς υποκυπτόντων, είτε στην επιρροή ισχυρών, είτε στο δέλεαρ της μαστιζούσης τη νεοελληνική πραγματικότητα δωροδοκίας, την οποία κατ’ επάγγελμα μετέρχεται σε πλείστες το αναιδές κεφάλαιο. Αναγκαίως όμως θα απασχολήσει την ανάκριση ο σχηματισμός και η προέλευση περιουσιακών στοιχείων της μιας εκ των μειοδοτησασών εταιρειών, εν όψει στοιχείων της προκαταρκτικής έρευνας, κατά τα οποία θίγεται και σχέση περιουσιακών εσόδων αυτής με τοιαύτα αξιόποινης προελεύσεως της δραστηριότητας της αλήστου μνήμης «ΣΤΑΖΙ» Ανατολικής Γερμανίας, και των οποίων ο έλεγχος μόνο με το κύρος ανακρίσεων εφέτου ανακριτού θα καταστεί αποτελεσματικός».

Παρά τις βαρυσήμαντες επισημάνσεις του νυν αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, το θέμα δεν αντιμετωπίσθηκε με την προσοχή που απαιτείτο, ίσως γιατί δεν υπήρχε η βούληση, ή διότι συνέτρεξαν κάποιοι… άλλοι παράγοντες…