ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ελειπαν ο αυτοσχεδιασμός και η φαντασία

«Περισσότερη σημασία από το ίδιο το ντιμπέιτ έχει η (τηλεοπτική) διαχείρισή του την επόμενη ημέρα». H άποψη αυτή, που διατυπώθηκε χθες το πρωί, στη διάρκεια δύο ενημερωτικών εκπομπών σε δύο διαφορετικά κανάλια, δείχνει πως η «ντιμπεϊτολογία» δεν θα περιοριστεί στην ψύχραιμη αποτύπωση των επιδόσεων των πέντε πολιτικών αρχηγών, αλλά θα αποκτήσει μια δική της «δυναμική». Οπως τα προηγούμενα δύο χρόνια η ξέφρενη «ριαλιτολογία» των λεγόμενων παράπλευρων εκπομπών ήταν μεγαλύτερη συμφορά από τα ίδια τα ριάλιτι, έτσι και η δυναμική (ή μάλλον η προβλεπόμενη χιονοστιβάδα) των αναλύσεων της επόμενης ημέρας μπορεί να γίνει εργαλείο για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Και αν μας κατακλύσουν οι εκτιμήσεις ότι «πετάει ο γάιδαρος, πετάει», με τον καιρό θα πειστούμε κι εμείς, πού θα πάει;

Το χθεσινό «ντιμπέιτ» θύμιζε τη φιλότιμη προσπάθεια εφαρμογής των κανόνων ενός εγχειριδίου για τη συναρμολόγηση μιας ηλεκτρονικής συσκευής, ενώ το επιφώνημα «ρολόι!», που πέταξε ο κ. Τσίμας, παρέπεμπε στο τηλεπαιχνίδι γνώσεων «O πιο αδύναμος κρίκος». Δεν έλειψαν και οι εμπλοκές, π.χ., προέκυψε μια μικρή εμπλοκή στη σύγκλιση θεματικής κατηγορίας, αρχηγού και δημοσιογράφου. Το «γύρω-γύρω όλοι» (πέντε πολιτικοί, τέσσερις δημοσιογράφοι) δεν αντιστοιχούσε σε τέλειο κύκλο. Ετσι, ο κ. Παπαχελάς κλήθηκε να θέσει στον κ. Καραμανλή ερώτημα για την οικονομία, ενώ ο ίδιος ήταν προετοιμασμένος να τον ρωτήσει για την παιδεία. Από τη χθεσινή «τηλεμαχία» απουσίαζε ένα βασικό συστατικό: η διαδραστικότητα (interactivity). Οχι «μονομαχία X 5», αλλά μοναξιά επί πέντε. H σύνθεση απουσίαζε και κυριαρχούσε το στοιχείο της παράθεσης, όχι της αντιπαράθεσης. O χώρος και ο χρόνος ήταν ενιαίος, αλλά κάθε πολιτικός αρχηγός θα μπορούσε να βρίσκεται μόνος σε ένα παράθυρο και να συνομιλεί τετ α τετ με τέσσερις δημοσιογράφους, απαντώντας διαδοχικά στις ερωτήσεις ενός εκάστου και αγνοώντας το τι διαμείβεται στα άλλα παράθυρα. Οι καλύτερα προετοιμασμένοι «παίκτες», αυτοί που είχαν τη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ίσως διακρίθηκαν και ίσως τα «φάουλ» κάποιων παικτών της αντίπαλης ομάδας να αφύπνισαν τη χαιρέκακη διάθεσή μας. Ομως, από τη χθεσινή αναμέτρηση έλειπαν εκείνα τα συστατικά που προσθέτουν σε μια συζήτηση σπιρτάδα και ενδιαφέρον: ο αυτοσχεδιασμός και η φαντασία, η έκπληξη, ο συντονισμός των κεραιών του ενός στα σήματα που στέλνουν οι Αλλοι ή ο Αλλος. «Ολος ο Σαίξπηρ σε μία ώρα», πέντε μονόπρακτα σε μία παράσταση, ενώ η πολιτική και η δράση διασπώνται σε «πολιτικές», «δράσεις» και «πρωτοβουλίες». H τηλεοπτική δημοκρατία θριάμβευσε, όμως η πολιτική συρρικνώθηκε, τεμαχίστηκε σε σημείο που να καταντά αγνώριστη.