ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Λερναία Υδρα το τράφικινγκ

Το φαινόμενο έχει προσλάβει, ραγδαία τα τελευταία χρόνια, παγκόσμιες διαστάσεις και είναι εφιαλτικό: ανθρώπινες υπάρξεις, στη μεγάλη τους πλειονότητα γυναίκες και μικρά παιδιά, υπό καθεστώς απειλών και ακραίας βίας, σωματικής και ψυχολογικής, εξαναγκάζονται να προσφέρουν σεξουαλικές υπηρεσίες και εργασία, με αμοιβή την οποία εισπράττουν κυκλώματα δουλεμπόρων.

Διεθνώς έχει καθιερωθεί ο όρος «τράφικινγκ», ως ονομασία αυτού του φαινομένου της σύγχρονης δουλείας. H χώρα μας, τόπος προορισμού ή και διέλευσης θυμάτων του τράφικινγκ αργά, σιωπηρά στην αρχή, αλλά και συστηματικά πλέον, όπως αναφέρουν όλα τα σχετικά στοιχεία, έχει στρατευθεί στη μάχη για την εξάλειψή του. Εργο εξαιρετικά δύσκολο, αφού η φύση του προβλήματος παραπέμπει ευθέως στην αρχαιοελληνική μυθολογική Λερναία Υδρα.

Πρώτον, διότι τα κέρδη των κυκλωμάτων των δουλεμπόρων είναι τεράστια: τα Ηνωμένα Εθνη επισημαίνουν ότι μετά τα ναρκωτικά και τις πωλήσεις όπλων, το τράφικινγκ είναι η τρίτη μεγαλύτερη πηγή εσόδων για το οργανωμένο έγκλημα.

Δεύτερον, επειδή υπάρχει περιβάλλον απόλυτης φτώχειας στις χώρες και τις περιοχές προέλευσης των θυμάτων. «H εξάλειψη αυτής της μορφής σύγχρονης δουλείας θα επιτευχθεί μόνον εάν όλοι μας δεσμευθούμε να συνεργαστούμε ώστε να οικοδομήσουμε και να θεμελιώσουμε τη σταθερότητα, το κράτος δικαίου και την ασφάλεια σε όλες τις χώρες προέλευσης των θυμάτων, επιτρέποντας στην οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία να εξαφανίσουν φαινόμενα που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», υπογραμμίζει η υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη.

Τρίτον, επειδή ακριβώς τα θύματα βρίσκονται υπό καθεστώς τρόμου, για την ίδια τη ζωή τους ή και τη ζωή των οικογενειών τους, με αποτέλεσμα να κρατούν στόματα ερμητικά κλειστά. Τέταρτον, διότι η πληροφόρηση της Κοινωνίας των Πολιτών είναι εξαιρετικά ελλιπής, γεγονός το οποίο «τροφοδοτεί» την ασυδοσία των κυκλωμάτων.

Στη χώρα μας, ειδικότερα, βρίσκεται σε εξέλιξη Εθνικό Σχέδιο Δράσης το οποίο -όπως αναφέρει ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Ευρ. Στυλιανίδης- «καλύπτει μέτρα που αφορούν την Πρόληψη, την Προστασία των Θυμάτων και την Καταστολή του Φαινομένου». Στο πλαίσιο αυτό υπάρχει συνεργασία μεταξύ των συναρμόδιων υπουργείων, των ελληνικών Αρχών με Διεθνείς Οργανισμούς, συνάπτονται Διακρατικές Συμφωνίες (πρόσφατα παραδείγματα με την Αλβανία, καθώς και με τη Βουλγαρία και την ΠΓΔΜ), τηρούνται ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας με MKO, ενώ παράλληλα «τρέχουν» και προγράμματα επιμόρφωσης των εκπροσώπων των συναρμόδιων κρατικών φορέων.

Επί παραδείγματι, πραγματοποιείται σήμερα στη Ρόδο συνέδριο με θέμα την αρωγή των θυμάτων του τράφικινγκ, που συνδιοργανώνουν η Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, υπό την αιγίδα της Hellenic ΑΙD.

Από τα αξιοσημείωτα είναι ότι δημιουργήθηκαν ήδη ειδικοί ξενώνες φιλοξενίας των θυμάτων, όπου τους παρέχεται κατ’ αρχήν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

«Υπό παρακολούθηση»

Είναι όλα αυτά αρκετά για την εξάλειψη του φαινομένου; Προφανώς όχι. Ισως, όμως, αποδειχθούν αναγκαία για να βελτιωθεί η διεθνής εικόνα της Ελλάδας, την οποία η προ έτους ειδική Εκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έθετε στην ομάδα με τις «Χώρες Υπό Παρακολούθηση» (Αν και το ζητούμενο, βεβαίως, δεν είναι το τι θα λένε οι τρίτοι για μας, αλλά τι κάνουμε εμείς για τους άλλους και για την ίδια τη χώρα μας). H φετινή έκθεση θα δημοσιοποιηθεί την 1η Ιουνίου.

Στο παρελθόν, πάντως, δεν ήταν μόνο η αμερικανική πλευρά που κατέγραφε την ελληνική πτυχή του ζητήματος. Από έρευνα που πραγματοποιήθηκε (από την Κάπα Ρισέρτς) για λογαριασμό της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF τον Νοέμβριο του 2001, μεταξύ άλλων προέκυπτε ότι «η πλειονότητα των Ελλήνων πιστεύει ότι τόσο οι περιπτώσεις της παιδικής εργασίας, όσο και οι περιπτώσεις της παιδικής πορνείας είναι τόσες πολλές στη χώρα μας, ώστε αποτελούν κοινωνικά προβλήματα».

Μαρτυρίες που κόβουν την ανάσα από τα θύματα

– «O θάνατος έρχεται και ξαναέρχεται, μέρα με την ημέρα» (παιδί – θύμα του τράφικινγκ, σε ιδιόχειρο σημείωμά του)…

– «Μισώ το να βρίσκομαι σε πορνεία. Είναι τόσο πολλοί οι πελάτες που έρχονται εδώ. Φοβάμαι τόσο πολύ. Τα αφεντικά μού είπαν να δουλεύω και να μη σκέφτομαι έτσι. Βιάζουν και τις άλλες κοπέλες. Αυτό με τρομάζει» (Ιγκνέσια, 15χρονη – θύμα τράφικινγκ στις ΗΠΑ).

– «Εφτασα στην Αμερική με τόση ελπίδα και όνειρα. Αλλά από την ημέρα που έφθασα, ζούσα σαν ζώο. Το μπαρ ήταν για μένα μια φυλακή, γεμάτη από απειλές και βασανιστήρια» (κυρία Κιμ, 31 ετών – θύμα).

– «Πριν φύγω από το χωριό μου στην Αφρική, έκοψαν λίγα από τα μαλλιά μου και μου είπαν ότι εκεί που θα πάω, στην Ευρώπη, δεν θα έπρεπε να μιλήσω σε κανένα για το πώς περνάω. Αλλιώς, η τιμωρία μου, για την καταπάτηση της «ιερής» συμφωνίας, ήταν να πάθω μεγάλο κακό, εγώ, η οικογένειά μου και όσοι έρχονται σε επαφή μαζί μου. Γι’ αυτό παρακαλώ, ούτε εσείς να φάτε από το φαγητό που μου δίνετε» (ανώνυμη, θύμα τράφικινγκ σε προστατευόμενο ξενώνα στην Ελλάδα, έντρομη από την προαναφερθείσα εις βάρος της τελετή βουντού).

– H Βιόλα, 13χρονη από την Αλβανία, «φυλακίστηκε» σε δωμάτιο ξενοδοχείου στην Ιταλία. Με την άφιξή της, ομάδα ανδρών την έδειρε και τη βίασε διαδοχικά. Εξαναγκάστηκε στην πορνεία.

Οι περιπτώσεις δεν έχουν τέλος. H «εργασία» για όλους και όλες είναι επτά ημέρες την εβδομάδα, έως και 14 ώρες ημερησίως. Σε περιπτώσεις προσφοράς σεξουαλικών υπηρεσιών, οι βιασμοί ανέρχονται σε αριθμό 15 ημερησίως από τους «πελάτες»…

(Τα ονόματα, φυσικά, είναι πλασματικά για ευνόητους λόγους.)