ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αποτέλεσμα διπλής ανάγνωσης

Την επομένη των εκλογών είναι πρόδηλη μια σύγχυση στην κοινή γνώμη στην Κύπρο. Το ΑΚΕΛ έχασε περίπου το 3% της δύναμής του και δύο βουλευτικές έδρες, αλλά πανηγυρίζει γιατί παραμένει η πρώτη πολιτική δύναμη στο νησί, με ποσοστό 31,13% και 18 έδρες. Το κόμμα της αντιπολίτευσης, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, πανηγυρίζει γιατί παραμένει στη δεύτερη θέση με ελάχιστη διαφορά από το ΑΚΕΛ, με 30,32%, αλλά έχασε μία από τις 19 έδρες που κατείχε και 3% περίπου της δύναμής του. Ποιος λοιπόν κέρδισε και ποιος έχασε στις εκλογές;

Κέρδη ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ

Το ΔΗΚΟ του προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου αύξησε τη δύναμη του κατά τρεις περίπου ποσοστιαίες μονάδες, φθάνοντας στο 17,91% και στις 11 από τις 56 έδρες της βουλής. Η ΕΔΕΚ επίσης αύξησε τη δύναμή της κατά τρεις περίπου ποσοστιαίες μονάδες στο 8,91% και αύξησε τις έδρες της από τρεις στις πέντε.

Η κυβέρνηση και οι πολιτικές της δεν επηρεάζονται από το εκλογικό αποτέλεσμα, καθώς ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και της κυβέρνησης εκλέγεται σε χωριστές και σε απευθείας εκλογές. Ωστόσο, αν στα πιο πάνω προστεθούν και οι τρεις βουλευτές και το 5,73% που εξασφάλισε το Ευρωπαϊκό Κόμμα, τότε καθίσταται σαφές ότι το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί ενίσχυση της πολιτικής του Τάσσου Παπαδόπουλου στο Κυπριακό, το οποίο και κυριάρχησε στις επιλογές των ψηφοφόρων, με έντονες αναφορές στο «ναι» και το «όχι» του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν.

Από αυτή την άποψη η ερμηνεία των αποτελεσμάτων αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε σχέση και με πρωτοβουλίες που αναμένεται να αναληφθούν προκειμένου να ενεργοποιηθεί μια νέα διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού. Οι Τούρκοι ερμηνεύουν ήδη τα αποτελέσματα ως ενίσχυση της «σκληρής γραμμής» του Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση που υιοθετούν ορισμένα ξένα ΜΜΕ.

Από την άλλη, αν υπάρχει μήνυμα στην εκλογική συμπεριφορά των Κυπρίων, με τη μείωση της δύναμης του κύριου στυλοβάτη, του «όχι» και της κυβέρνησης και της πολιτικής του Τάσσου Παπαδόπουλου -του ΑΚΕΛ-, αλλά και της ταυτόχρονης μείωσης της δύναμης του κύριου κόμματος του «ναι» -του ΔΗΣΥ-, αυτό αφορά, κατά την εκτίμηση πολλών, την απόρριψη του διπολισμού. Και η μεγάλη, για τα κυπριακά δεδομένα, αποχή (11% περίπου), αλλά και η παράλληλη ενίσχυση των κομμάτων του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, ερμηνεύονται κατά τον ίδιο τρόπο. Γεγονός που, κατά την κρίση ορισμένων, διαμορφώνει πλαίσιο εμφάνισης στην πολιτική σκηνή του τόπου ενός τρίτου πόλου. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε θα πρέπει να αναμένεται ότι θα αναβιώσουν σε κάποια φάση οι προσπάθειες ενοποίησης του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, ώστε να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα του τρίτου πόλου.

Αυτό που απασχολεί περισσότερο, ωστόσο, είναι η συμπεριφορά των κομμάτων της συγκυβέρνησης μετά τις εκλογές. Από την πλευρά του ΑΚΕΛ εκτιμάται ότι οι απώλειές του οφείλονται στη φθορά της εξουσίας. Εκτιμάται επίσης ότι υπήρξαν «αυξημένες προσδοκίες» των οπαδών του από τη συμμετοχή του κόμματος στην κυβέρνηση, οι οποίες διαψεύστηκαν.

Μέσα στους επόμενους μήνες θα πρέπει να αναμένεται ότι θα διαμορφωθούν προσεγγίσεις οι οποίες θα αποτελέσουν και ενδείξεις για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, που θα είναι οι προεδρικές εκλογές του 2008. Αν και είναι νωρίς για να προδικαστεί οτιδήποτε, η μετεκλογική συμπεριφορά κυρίως του Τάσσου Παπαδόπουλου, με τον αέρα του νικητή, θα καθορίσει και τη στάση του ΑΚΕΛ. Κατά πόσο δηλαδή το ΑΚΕΛ θα υποστηρίξει και υπό ποίους όρους την επανεκλογή του ή θα αναζητήσει άλλες διεξόδους, μη αποκλειομένης της αυτόνομης διεκδίκησης της προεδρίας. Στο μεταξύ, όμως, οι σχέσεις ενδέχεται να κριθούν νωρίτερα αν, όπως λέγεται, ο πρόεδρος Παπαδόπουλος προχωρήσει άμεσα σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης. Θα επιχειρήσει άραγε να ενσωματώσει τον νέο συσχετισμό δυνάμεων στο κυβερνητικό σχήμα όπως ήδη ζητεί η ΕΔΕΚ; Ή θα επιχειρήσει να διατηρήσει τον υφιστάμενο, οπότε και πάλι τίθεται θέμα ισορροπιών μέσα στο νέο σχήμα;