ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Κλειδί» η σύνθεση της νέας κυβέρνησης

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλεγε ότι η κάλπη είναι σαν την έγκυο. Πριν από τη γέννα δεν μπορούμε να ξέρουμε αν το παιδί θα είναι αγόρι ή κορίτσι. Οι υπέρηχοι εδώ και χρόνια έχουν λύσει αυτό το αίνιγμα για τους γονείς και οι δημοσκοπήσεις, εκτός σπανίων εξαιρέσεων, προαναγγέλλουν το αποτέλεσμα της κάλπης. Με βάση αυτές, λοιπόν, μπορούμε να προδικάσουμε ότι ο ελληνικός λαός θα τιμήσει σήμερα τον Κώστα Καραμανλή και θα του εμπιστευθεί (δίνοντάς του αυτοδυναμία) μια ακόμη τετραετία για να ολοκληρώσει το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα.

Αυτή είναι μια ώριμη επιλογή. Παρότι, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, στα τριάμισι χρόνια που κυβέρνησε η Νέα Δημοκρατία σημειώθηκαν μεγάλες παραλείψεις και καθυστερήσεις και ο κρατικός μηχανισμός δεν βελτιώθηκε, η διαφθορά δεν καταπολεμήθηκε συστηματικά και η διαπλοκή έμεινε ανέπαφη, συνετελέσθη παρά ταύτα ένα σημαντικό έργο ανόρθωσης, κυρίως στην οικονομία. Και το έργο αυτό το αναγνωρίζει η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών και γι’ αυτό θα ψηφίσει Ν.Δ. ακόμη και αν έχει τις πικρίες και τις απογοητεύσεις της. Θα ψηφίσει θετικά, διότι όπως έλεγε και ο Αβραάμ Λίνκολν «δεν αλλάζεις σχεδία όταν διασχίζεις ένα ποτάμι, γιατί μπορεί να πέσεις μέσα».

Οικονομική ανόρθωση

Και η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα διασχίζει τώρα ένα μεγάλο ποτάμι. Πλησιάζουμε την αντίπερα όχθη ξεπερνώντας μεγάλες δυσκολίες. Ισχυρά ρεύματα, όπως θα έλεγε και ο Λίνκολν. Ξεπεράσαμε τα ελλείμματα και το καλπάζον χρέος. Σήμερα, τα δημόσια οικονομικά εξυγιαίνονται. Η ανάπτυξη δεν προέρχεται πλέον από τα ελλείμματα και τις δημόσιες δαπάνες, αλλά από την ισχυρή αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων, τις εξαγωγές και κυρίως τον τουρισμό και τη ναυτιλία. Η ανεργία μειώνεται. Αλλάζει διάρθρωση η οικονομία με τις αποκρατικοποιήσεις που διενεργούνται. Οι Ελληνες πληρώνουν λιγότερους φόρους.

Το έργο αυτό, λοιπόν, πρέπει να συνεχισθεί. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι το να «αλλάζαμε σχεδία» καταμεσίς του ποταμού θα ισοδυναμούσε με πισωγύρισμα, ενδεχομένως ολέθριο, για την οικονομία και τελικά και για την κοινωνία, το να βάλουμε στο τιμόνι της σχεδίας έναν άλλο καπετάνιο αυτήν τη στιγμή θα ήταν τραγωδία, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι ο νέος καπετάνιος δεν έχει ούτε σχέδιο πλεύσης ούτε ικανό πλήρωμα!

Πρέπει, λοιπόν, να συνεχίσουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στη ρότα Καραμανλή. Η εξαιρετική δουλειά που έχει κάνει το οικονομικό επιτελείο με την καθοδήγηση του κ. Γιώργου Αλογοσκούφη (συμμάζεμα δαπανών από τον Πέτρο Δούκα, έλεγχοι για τη φοροδιαφυγή από τον Αντώνη Μπέζα και αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων από τον Χρήστο Φώλια), δεν πρέπει να πάει χαμένη και να βουλιάξει στα νεφελώδη σχέδια του ΠΑΣΟΚ και τους πειραματισμούς του ασαφούς προγράμματός του. Οσοι πολίτες θέλουν να δουν αντικειμενικά την κατάσταση, διαπιστώνουν την πρόοδο που έχει γίνει και απαιτούν όχι μόνο τη συνέχιση, αλλά και επιτάχυνση της προσπάθειας. Οι πολίτες όμως απεχθάνονται τους υπουργούς βιτρίνας. Απεχθάνονται όλους όσοι ασχολούνται με τη διαιώνισή τους στον υπουργικό θώκο μέσα από παραπολιτικά μονόστηλα και μικροκομματικά ρουσφέτια και αξιώνουν από τον καπετάνιο της κυβέρνησης να συγκροτήσει την επόμενη τετραετία ένα άλλο σχήμα που να εγγυάται ότι θα πάμε μπροστά.

Νέα ικανά στελέχη

Αυτό είναι λοιπόν το μήνυμα των σημερινών εκλογών. Η νωπή λαϊκή εντολή που θα έχει, όπως όλα δείχνουν, στα χέρια του ο Κώστας Καραμανλής, δεν είναι λευκή επιταγή. Οι πολίτες δεν δίνουν περίοδο χάριτος, όπως έγινε το 2004 χάριν των Ολυμπιακών Αγώνων. Τώρα απαιτούν να προχωρήσουν γρήγορα οι μεταρρυθμίσεις, ανεξάρτητα από το όποιο πολιτικό κόστος και δεν αποδέχονται καμιά δικαιολογία.

Ο πολιτικός χρόνος από αύριο ξεκινάει να μετράει αντίστροφα. Και θα διαρρεύσει σαν την άμμο μέσα από τα χέρια του πρωθυπουργού στα δύο πρώτα εικοσιτετράωρα, εάν αυτός δεν συστήσει μια ικανή κυβέρνηση στελεχωμένη με σοβαρά πρόσωπα.

Πολλοί γνώστες των πραγμάτων λένε ότι ένα από τα παράπονα του πρωθυπουργού ήταν ότι «δεν είχε πάγκο», δηλαδή στελέχη ικανά να αναλάβουν κρίσιμα πόστα. Αυτό είναι ανακριβές. Πάγκος υπάρχει, και με τις σημερινές εκλογές ευελπιστούμε ότι θα εισέλθουν στη Βουλή περισσότερα νέα και ικανά πρόσωπα. Ομως, ο πάγκος περιορίζεται σημαντικά όταν, με ευθύνη του πρωθυπουργού, αρχίσουν να λαμβάνονται υπόψη διάφορες «πολιτικές» παράμετροι, όπως είναι για παράδειγμα οι διάφορες ποσοστώσεις. Αναφέρουμε ενδεικτικά μερικές που εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα τριάμισι χρόνια:

1. Ποσόστωση εκπροσώπησης βάσει περιφέρειας προέλευσης, γιατί δήθεν πρέπει να υπάρχει ένας υπουργός από κάθε μεγάλη περιφέρεια της χώρας.

2. Ποσόστωση εκπροσώπησης βάσει εσωκομματικού στρατοπέδου.

3. Ποσόστωση εκπροσώπησης βάσει ηλικίας.

4. Ποσόστωση συμπαθείας ή συγγενείας!

Επίσης, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο πάγκος μπορεί να διευρυνθεί με την ένταξη κάποιων ικανών στελεχών από άλλα κόμματα και κυρίως από ικανούς τεχνοκράτες, ανθρώπους της αγοράς.

Αν από την πρώτη ημέρα δεν θα συσταθεί μια κυβέρνηση με κριτήριο την αποτελεσματικότητα, τότε η κυβέρνηση θα φτάσει στις προεδρικές εκλογές ασθμαίνοντας και έχοντας χάσει τη στήριξη των πολιτών. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες και ξέρουν ότι δεν μπορούν όλοι να είναι χαρούμενοι. Ενδεχομένως και κάποιοι καλοβολεμένοι να πρέπει να δυσαρεστηθούν. Ενδεχομένως κάποιοι να κλείσουν το κέντρο της Αθήνας για μερικές ημέρες. Ο πρωθυπουργός θα πρέπει να το αντέξει αυτό. Οι πολίτες που θα ψηφίσουν σήμερα του αξιώνουν να προχωρήσει αταλάντευτα.

Το παράδειγμα Σαρκοζί

Ο Νικολά Σαρκοζί κέρδισε τις εκλογές μη υποσχόμενος ευχάριστα πράγματα. Μίλησε για τομές, ακόμη και για συγκρούσεις και κέρδισε. Ο Κώστας Καραμανλής προεκλογικά με τις ομιλίες του δεν δυσαρέστησε κανέναν. Αλλά μετεκλογικά αν θέλει να αφήσει πίσω του έργο και υστεροφημία θα πρέπει να δυσαρεστήσει τα κατεστημένα συμφέροντα και τις συντεχνίες.

Πάντως, αυτό που είναι βέβαιο ότι αν αναλωθεί ο πολιτικός χρόνος (που όπως είπαμε μετράει από αύριο κιόλας αντίστροφα), σε κινήσεις θωπείας του εκλογικού σώματος, τότε δεν θα υπάρξει τρίτη τετραετία. Αν, αντιθέτως, αξιοποιηθεί ο χρόνος αυτός για τολμηρά βήματα, ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής θα έχει ενδεχομένως την τύχη του Γερμανού καγκελάριου Χέλμουτ Κολ, που κέρδισε απανωτά τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις.