ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τα 5 σενάρια που μελετάει ο πρωθυπουργός

Ολα τα βλέμματα στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι καρφωμένα στον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, ο οποίος για πρώτη φορά στην σχεδόν οκτάχρονη κυριαρχία της Ν.Δ. στην πολιτική σκηνή κινδυνεύει -αν δεν αντιδράσει θεαματικά- να χρεωθεί προσωπικά την πρωτοφανή κρίση στην οποία έχουν περιέλθει η κυβέρνηση και το κόμμα.

Αριστα πληροφορημένη πηγή, η οποία είναι σε θέση να γνωρίζει το κλίμα που επικρατεί τα τελευταία εικοσιτετράωρα στο πρωθυπουργικό γραφείο, σημειώνει ότι ο κ. Καραμανλής έχει απόλυτη επίγνωση της εξαιρετικά δύσκολης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η κυβέρνηση – γεγονός που δεν είναι αυτονόητο ότι συνέβαινε πριν από την άνοδό του στη Θεσσαλονίκη. Η ίδια πηγή προσθέτει ότι ο πρωθυπουργός παγίως δεν επιθυμεί να λειτουργεί εν θερμώ και ιδίως να σύρεται από το κλίμα που δημιουργούν τα ΜΜΕ, αλλά αυτή τη φορά γνωρίζει ότι πρέπει να λειτουργήσει γρήγορα και κατά τρόπο που να ανακόψει την υφιστάμενη περιδίνηση του κυβερνώντος κόμματος στους ρυθμούς που η επικαιρότητα αλλά και οι φήμες του παρασκηνίου δημιουργούν.

Πρωτοβουλίες

Για όσους προσπαθούν να προβλέψουν τα μελλούμενα, όλα τα παραπάνω προιωνίζονται με βεβαιότητα μία σειρά από κινήσεις, στις οποίες είναι βέβαιο ότι περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ένας ευρύς ανασχηματισμός της κυβέρνησης, επιθέσεις «φιλίας» προς τους βουλευτές, προσπάθεια δημιουργίας πρόσθετων διαύλων μεταξύ κυβέρνησης – κόμματος, αλλά και υιοθέτηση μιας δυναμικής στρατηγικής για την προώθηση, αλλά και την επικοινωνιακή στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό που μένει να απαντηθεί είναι η χρονική σειρά με την οποία θα αναληφθούν οι σχετικές πρωτοβουλίες και ο πιθανός συνδυασμός τους με άλλες κινήσεις, όπως αυτή της επίδειξης δύναμης προς τους λεγόμενους «αντάρτες», για την οποία δεν φαίνεται να έχουν ληφθεί τελικες αποφάσεις.

Από όσα διαμείβονται στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις του πρωθυπουργού με τα κορυφαία στελέχη, προκύπτει ότι ο κ. Καραμανλής εξετάζει πέντε εναλλακτικά σενάρια:

n Ανασχηματισμό «εδώ και τώρα». Το σενάριο αυτό εκκινεί από την παραδοχή ότι ο πρωθυπουργός συμμερίζεται την ανάγκη ενός ριζικού ανασχηματισμού της κυβέρνησης. Οσοι προτείνουν η πρωτοβουλία αυτή να αναληφθεί άμεσα – το αργότερο μέσα στην επόμενη εβδομάδα,- προβάλλουν ως βασικό επιχείρημα ότι θα μεταδοθεί η αίσθηση της αποφασιστικότητας, με ταυτόχρονο κλείσιμο μετώπων που λειτουργούν ως εστίες εσωτερικής κριτικής.

n Ανασχηματισμό στα τέλη Δεκεμβρίου ή τις αρχές του νέου έτους. Οι υποστηρικτές αυτού του σεναρίου θεωρούν κρίσιμο ο χρόνος εκδήλωσης της σχετικής πρωτοβουλίας να συναρτηθεί με μια σειρά από παράγοντες. Οπως λένε, ο πρώτος είναι αυτός της οικονομικής πολιτικής και της επικείμενης κατάθεσης και ψήφισης του νέου προϋπολογισμού. «Αν αλλάξει ο υπουργός Οικονομίας μετά την κατάθεση και πριν από την ψήφιση του νέου προϋπολογισμού, κανένας από τους επιδιωκόμενους στόχους δεν μπορεί να επιτευχθεί. Αν πάλι δεν αλλάξει, τότε δεν μεταδίδεται μήνυμα ανανέωσης και αλλαγής» έλεγε χαρακτηριστικά κορυφαίο στέλεχος. Επίσης σημείωνε ότι αυτήν την περίοδο ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε για το έλλειμμα και τον τρόπο διαχείρισης των εγχώριων δημοσιονομικών και τυχόν αλλαγή του θα προκαλούσε αναστάτωση στη διαδικασία αυτή. Οι περισσότεροι στη Ν.Δ., πάντως, περίπου προεξοφλούν ότι στον ανασχηματισμό -όποτε γίνει- θα μετακινηθεί σίγουρα σε άλλο υπουργείο ο κ. Γ. Αλογοσκούφης. Οι ίδιες πηγές θεωρούν «ανοικτό» το εάν ο κ. Θ. Ρουσόπουλος θα παραμείνει υπουργός Επικρατείας ή εάν και αυτός θα μετακινηθεί, όπως και άλλοι κορυφαίοι υπουργοί..

n Αμεση «θυσία» υπουργού. Το σενάριο αυτό συνδέεται με πληροφορίες – φήμες που έχουν φτάσει στο Μέγαρο Μαξίμου περί αποκάλυψης στοιχείων που θα εμπλέκουν εν ενεργεία υπουργό με την υπόθεση της Ζήμενς, αλλά και στοιχείων για άλλες δραστηριότητες άλλων υπουργών. «Αν υπάρξει οποιοδήποτε επιβαρυντικό στοιχείο για οποιονδήποτε, η αντίδραση θα πρέπει να είναι άμεση, λένε κυβερνητικά στελέχη, θεωρώντας ότι δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να επαναληφθεί ο χειρισμός που έγινε με τον κ. Βουλγαράκη.

n Ψήφος εμπιστοσύνης. Υπό το βάρος της εικόνας αποσυσπείρωσης που εμφανίζει το κυβερνών κόμμα, ορισμένοι εισηγούνται στον κ. Καραμανλή να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου, προκειμένου να θέσει τους βουλευτές της Ν.Δ. προ των ευθυνών τους. «Αν οι συνήθεις διαφωνούντες στηρίξουν την κυβέρνηση και ανανεώσουν την εμπιστοσύνη τους προς τον πρωθυπουργό, τότε θα είναι δύσκολο στη συνέχεια να συνεχίσουν τη δημόσια κριτική που σήμερα άκριτα ασκούν στους κυβερνητικούς χειρισμούς», λένε κορυφαία στελέχη. Προσθέτουν, δε, ότι ακόμη και στην περίπτωση που μετά την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης κάποιοι συνεχίσουν τις δημόσιες βολές, τότε θα είναι ανακόλουθοι και ως εκ τούτου αναξιόπιστοι στα μάτια και τα αυτιά της κοινής γνώμης. Το αντεπιχείρημα όσων διαφωνούν με την πρόταση είναι ότι αποτελεί κίνηση ρηχού εντυπωσιασμού και είναι πιθανό να εκληφθεί από την κοινή γνώμη ως ομολογία νευρικότητας.

n Το σενάριο της διαγραφής του 152ου προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Και εδώ οι απόψεις διίστανται. Ορισμένοι υπουργοί, αλλά και πολλοί βουλευτές χαρακτηρίζουν επιβεβλημένη την κίνηση, εκτιμώντας ότι αν εκλείψει η «ασφάλεια» της 152ης έδρας, τότε το βάρος της ευθύνης που θα επωμιστεί ο 151ος θα είναι πολλαπλάσιο. Αλλα κορυφαία σελέχη χαρακτηρίζουν την πρωτοβουλία εξαιρετικά υψηλού ρίσκου, εκτιμώντας ότι αντί να λειτουργήσει συσπειρωτικά, θα σπρώξει τελικά το κυβερνών κόμμα ακόμη πιο βαθιά στη λίμνη της εσωστρέφειας στην οποία σήμερα περιδινίζεται.

Αντί αυτού, οι ίδιοι κύκλοι προτείνουν επιθέσεις «φιλίας» του πρωθυπουργού προς τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ., αλλά και υιοθέτηση μιας εξωστρεφούς επικοινωνιακής πολιτικής από τον κ. Καραμανλή, η οποία στόχο θα έχει την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών. «Το πρόβλημα των περισσοτέρων βουλευτών είναι κυρίως ψυχολογικό. Αν τους τονώσει ο πρωθυπουργός, θα κινητοποιηθούν από μόνοι τους προς την κατεύθυνση στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής και απομόνωσης όσων δυσχεραίνουν με τη στάση τους την επίτευξη αυτού του στόχου», λένε χαρακτηριστικά. «Μακάρι να ήταν τόσο απλό το πρόβλημα» αντιτείνουν οι διαφωνούντες.