ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αύξηση αποχής, μείωση διαφοράς Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ

Πολλαπλές μεταβολές στις προτιμήσεις των εκλογέων καταγράφονται στο 5ο κύμα του προεκλογικού Βαρόμετρου της Public Issue, ενώ απομένουν μόλις επτά ημέρες για τις εκλογές.

Παρά τις εντεινόμενες προσπάθειες των πολιτικών δυνάμεων, η πρόθεση αποχής δείχνει να αυξάνεται και μάλιστα σημαντικά (13%, +3%), όπως εξάλλου και οι επιλογές του λευκού/ακύρου (4%, +1%). Το ύψος της αποχής παραμένει ίσως το σημαντικότερο κλειδί στην πολιτική αποτίμηση της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Η τελική επιλογή ενός διόλου ευκαταφρόνητου τμήματος του εκλογικού σώματος, τείνει να μετασχηματιστεί πλέον στο δίλημμα: ψήφος αποδοκιμασίας ή αποχή.

Ανακοπή ανόδου Οικολόγων

Αμεσα συσχετισμένο με την αύξηση της αποχής είναι, άλλωστε, και το γεγονός ότι η θεαματική άνοδος των οικολογικών σχημάτων δείχνει να ανακόπτεται. Η απήχηση των Οικολόγων – Πρασίνων καταγράφεται στο 8% (έναντι 8,5% προηγουμένως, -0,5%), ενώ οι υπόλοιποι οικολογικοί σχηματισμοί, εξακολουθούν να καταγράφουν επιπλέον ποσοστό 2%. Η εμφάνιση και αιφνιδιαστική (πρόσκαιρη;) διόγκωση των Οικολόγων, πλήττει διττά το ΠΑΣΟΚ. Αφενός, προσελκύουν ένα τμήμα ημι-απογοητευμένων ψηφοφόρων του, οι οποίοι αντιμετωπίζουν ευνοϊκά την οικολογική οπτική.

Οι διαρροές του ΠΑΣΟΚ προς τα πάσης φύσεως οικολογικά σχήματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 8% της εκλογικής του δύναμης ή 2-3% του εκλογικού σώματος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι το 10% των εκλογέων του 2007 αυτοπροσδιορίζονται ιδεολογικά ως «οικολόγοι». Αφετέρου, η παρεμβολή του οικολογικού ρεύματος, μεταξύ των δύο κομμάτων διακυβέρνησης, λειτουργεί ως «κόμμα-ανάχωμα» (buffer party), εμποδίζοντας την απευθείας μετατόπιση δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της Ν.Δ., προς την αξιωματική αντιπολίτευση. Οι τελευταίοι αποκτούν τώρα μια περισσότερο αποδεκτή, ανέξοδη και ιδεολογικά αποενοχοποιημένη επιλογή ψήφου διαμαρτυρίας. Αντιθέτως, η ψήφος διαμαρτυρίας προς τα μικρότερα κόμματα, δείχνει να συγκρατείται στα ίδια επίπεδα με την προηγούμενη μέτρηση (5%), αν και η «σύνθεσή» της παρουσιάζει μεταβολές.

Ανάκαμψη της Αριστεράς

Επειτα από συνεχή πτωτική τάση 15 ημερών, τα δύο κόμματα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, κατορθώνουν να ανακάμψουν μερικώς. Η ανάκαμψη του ΚΚΕ είναι μεγαλύτερη (+1,5%), από ό,τι η αντίστοιχη του ΣΥΡΙΖΑ (+0,5%), με αποτέλεσμα -στο τρέχον κύμα- το ΚΚΕ να αποκτά και πάλι το προβάδισμα, στον ενδοαριστερό ανταγωνισμό. Η παλινδρομική επάνοδος της Αριστεράς (λόγω της σημαντικής αύξησης της συσπείρωσής της) αποβαίνει, ως τάση, και αυτή εις βάρος του ΠΑΣΟΚ, το οποίο εξακολουθεί να υφίσταται -παράλληλα- και την πίεση του οικολογικού ρεύματος.

Η απώλεια εισροών από «ενδιάμεσο» εκλογικό σώμα (που κινούνται ιστορικά μεταξύ των δύο κομμάτων διακυβέρνησης) εξαιτίας των οικολόγων και η μικρή αποσυσπείρωση του ΠΑΣΟΚ (69%, έναντι 72,5%), λόγω της επανάκαμψης της Αριστεράς, έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της διαφοράς 1ου/2ου κόμματος, κατά μία μονάδα (3,5%, έναντι 4,5% προηγουμένως). Αν και η εν λόγω μεταβολή δεν οφείλεται σε ανάκαμψη της Ν.Δ. (η επιρροή της παραμένει σταθερή), εν τούτοις αποκτά ιδιαίτερη σημασία στο ελάχιστο εναπομένον χρονικά διάστημα.