ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ρύθμιση που άνοιξε την πόρτα στους ευνοούμενους των 300

Το εύλογο για τον απλό πολίτη ερώτημα είναι πώς τα κόμματα μπορούν να προχωρούν σε ρουσφετολογικές προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ και να επιτυγχάνουν τη μονιμοποίηση των «εκλεκτών» τους εν μια νυκτί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μέσω διαδικασιών που ούτε να ονειρευτούν μπορούν οι κοινοί θνητοί.

Ολα αυτά ξεκίνησαν με μια σκανδαλώδη διάταξη, ή άλλως διακομματικό ρουσφέτι, που εξασφάλισε στους «τριακόσιους» του Κοινοβουλίου, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Δ. Σιούφας, τον Ιούνιο του 2008. Η συγκεκριμένη ρύθμιση, που εγκρίθηκε από τη Βουλή με τη συνήθη ταχεία διαδικασία, ώστε να μη γίνει άμεσα κατανοητή από τους μη μυημένους στην αποκρυπτογράφηση του ευνοιοκρατικού της χαρακτήρα, προέβλεπε τα εξής: Οι μετακλητοί υπάλληλοι που υπηρετούσαν στη Βουλή κατά τον χρόνο λήξης των εργασιών της προηγούμενης Βουλής (την περίοδο 2004 – 2007), και όσοι υπηρέτησαν μέχρι το πέρας των εργασιών της Βουλής που διαλύθηκε προκειμένου να διεξαχθούν οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου (2007 – 4 Σεπτεμβρίου 2009), ανεξάρτητα από την υπηρεσία από την οποία προέρχονται και τον χρόνο της υπηρεσίας τους στη Βουλή (σ.σ. ακόμη και… μία ημέρα, όπως είδαμε) θα μπορούν να μονιμοποιηθούν και να καταλάβουν τις 260 κενές οργανικές θέσεις στο Κοινοβούλιο, με μια απλή αίτηση τρεις μήνες μετά τις εκλογές της επόμενης Κυριακής. Σημειώνεται, ότι μετά την ψήφιση της ανωτέρω διάταξης είχαν γίνει προσλήψεις στο γραφείο του πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή (μεταξύ των προσληφθέντων οι στενοί συνεργάτες του κ. Ιωάνν. Αγγέλου και Κ. Σταϊκούρας), του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπανδρέου, της γραμματέως του ΚΚΕ κ. Αλέκας Παπαρήγα, αλλά και στα γραφεία των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΛΑΟΣ. Μάλιστα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ίδιου του κ. Σιούφα, οι μονιμοποιούμενοι μέσω της ρύθμισης υπάλληλοι θα φθάσουν τους 100 με 150, αλλά ο τελικός αριθμός μπορεί να είναι μεγαλύτερος, κάτι που θα διαπιστωθεί με ακρίβεια στις αρχές του επόμενου χρόνου, όταν οι προσληφθέντες θα υποβάλουν τις σχετικές αιτήσεις. Πάντως, η «Κ» περιδιάβασε τα ΦΕΚ από τον περασμένο Μάρτιο, οπότε και άρχισε ουσιαστικά η φημολογία περί πρόωρων εκλογών, διαπιστώνοντας με έκπληξη την ευκολία με την οποία οι πολιτικοί μας ταγοί έκαναν χρήση της διάταξης Σιούφα. Ιδού τα αποτελέσματα των προσλήψεων μετακλητών υπαλλήλων:

– Στις 23/3 στο γραφείο της κ. Ελσας Παπαδημητρίου (που αλλάζει συχνά συνεργάτες) ο Παναγιώτης Παπ.

– Στις 23/4 στο γραφείο του προέδρου της Βουλής η Βασιλική Π.

– Στις 22/5 απολύεται από το γραφείο του έκτου αντιπροέδρου κ. Ι. Δραγασάκη η Ελένη Π. και προσλαμβάνεται στις 13/7 ο Γεώργιος Στρ.

– Στις 9/6 προσλαμβάνεται στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη η Αικατερίνη Τ.

– Στις 10/6 τοποθετείται στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη η Καλλιόπη Τσ.

– Στις 26/6 στο γραφείο του αντιπροέδρου Γιώργου Σούρλα τοποθετείται ως μετακλητή η Γεωργία Χ.

– Στις 3/7 με αναδρομική πρόσληψη την 1η Ιουνίου στο γραφείο και πάλι του κ. Μητσοτάκη η Ευαγγελία Σ.

– Στις 18 Αυγούστου στο γραφείο του κ. Καρατζαφέρη στη Βουλή προσλαμβάνεται ο δικηγόρος κ. Ιωάννης Μ., την ίδια ημέρα στο γραφείο του ειδικού γραμματέα της Βουλής ο Αθανάσιος Κ. και στο γραφείο του κ. Αλαβάνου η Χαρά Π.

– Στις 26/8 διορίζεται στο γραφείο του τέταρτου αντιπροέδρου κ. Φίλιππου Πετσάλνικου η Ναούμα Μπ.

– Στις 31/8 στα γραφεία της Ν.Δ. ο Δημήτριος Λ.

– Στις 28/8 μετατάχθηκε στο ιατρείο της Βουλής η Παναγιώτα Χ., κόρη υψηλά ισταμένου διοικητικού στελέχους της Βουλής.

Παρόμοιες ρυθμίσεις-τακτοποιήσεις και μάλιστα τρεις είχαν γίνει επί θητείας Απόστολου Κακλαμάνη, με την ίδια συνωμοτικότητα προκειμένου να εξασφαλιστούν όλα τα δικά τους παιδιά, συγγενείς εν πολλοίς ή μη, από εξειδικευμένους επιστήμονες ώς απλούς βαστάζους και οδηγούς των τριακοσίων, που ανταμείφθηκαν για την αφοσίωσή τους με μία θέση στο μαγαζί-γωνία που συνεχίζει να αυξάνεται και πληθύνεται εκτός των διαδικασιών του ΑΣΕΠ. Γιατί απλά ουδείς θέλει να αλλάξει ένα πελατειακό καθεστώς δεκαετιών που ορίζει τους υπαλλήλους της Βουλής ως ιδιότυπα προνομιούχους να προσλαμβάνονται κατά την αναλογία της εκάστοτε δύναμης των κομμάτων και να είναι σχεδόν όλοι διαχρονικά βουλευτικά ρουσφέτια.