ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μικρές προσδοκίες από τον ανασχηματισμό

Σπανιότατα οι κυβερνητικοί ανασχηματισμοί, ιδίως εάν δεν σηματοδοτούν αλλαγή πολιτικής, έχουν ασκήσει σημαντική επίδραση στην εικόνα και στην κοινωνική υποστήριξη των ελληνικών μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων. Τον κανόνα αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνει και ο πρόσφατος. Η γενική εντύπωση των πολιτών, που καταγράφεται, είναι κατά πρώτο λόγο αρνητική (36%), δευτερευόντως αδιάφορη (32%) και μόνον κατά το 25% θετική. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ακόμη και η συσπείρωση των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος στο εν λόγω θέμα δεν υπερβαίνει το 50% (46%). Από τη σύγκριση των τριών τελευταίων ανασχηματισμών του Φεβρουαρίου 2006, Ιανουαρίου 2009 και Σεπτεμβρίου 2010, προκύπτει ότι ο τελευταίος μάλλον έχει τη μικρότερη ευνοϊκή επίδραση. Εντούτοις, πιθανότατα διότι η κοινωνική δυσαρέσκεια, ή το γενικό αίτημα «αλλαγής» παραμένει, η πλειοψηφία των πολιτών εκτιμά -εκ των υστέρων- αναγκαία και επιβεβλημένη την οργανωτική αναδιάταξη του κυβερνητικού μηχανισμού. Συγκεκριμένα, το 52% συμφωνεί ότι ο ανασχηματισμός «έπρεπε να γίνει» και μόνον 27% θεωρεί ότι δεν ήταν αναγκαίος. Σχετικά με την επίπτωση του ανασχηματισμού στην απόδοση της κυβερνητικής λειτουργίας, οι πολίτες παραμένουν ιδιαίτερα δύσπιστοι: Σχεδόν 6 στους 10 (58%) πιστεύουν ότι «δεν θα αλλάξει τίποτα».

Ενώ οι γενικές αξιολογικές κρίσεις, καθώς και οι προσδοκίες των πολιτών από τον πρόσφατο ανασχηματισμό παραμένουν εξαιρετικά ισχνές, η αξιολόγηση που προκύπτει για την εικόνα των προσώπων είναι θετικότερη. Η είσοδος των τριών από τους πέντε νεοεισερχόμενους υπουργούς και αναπληρωτές (Σκανδαλίδης, Παπουτσής, Χυτήρης) αξιολογείται θετικά, ενώ για τους υπόλοιπους δύο (Ξυνίδης, Διαμαντίδης) η χαμηλή αναγνωρισιμότητα επικαθορίζει την (επίσης θετική) αποδοχή τους.

Σε οκτώ περιπτώσεις υπουργών (Βενιζέλος, Χρυσοχοΐδης, Γεννηματά, Λοβέρδος, Καστανίδης, Ραγκούσης, Παπακωνσταντίνου, Ρέππας), η παραμονή στην κυβέρνηση αξιολογείται από την κοινή γνώμη ως ιδιαιτέρως ορθή, σε ποσοστά που κυμαίνονται πάνω από 60%. Σε άλλες έξι περιπτώσεις (Διαμαντοπούλου, Κουτρουμάνης, Ξενογιαννακοπούλου, Πεταλωτής, Πάγκαλος, Κατσέλη) η αξιολόγηση της παραμονής παραμένει θετική, σε ποσοστά που κυμαίνονται από 50% – 59%. Αντιθέτως, μόνον για πέντε περιπτώσεις (Μπιρμπίλη, Σηφουνάκης, Δρούτσας, Παμπούκης, Μπεγλίτης) η αξιολόγηση παραμονής βρίσκεται κάτω του 50%. Για τους δύο τελευταίους, αλλά και τον νέο ΥΠΕΞ, επίσης η χαμηλή αναγνωρισιμότητα «επισκιάζει» το ευνοϊκό πλεόνασμα αξιολογήσεων.

Τέλος, οι περισσότεροι πολίτες συντάσσονται με την εκτίμηση ότι ο πολυσυζητημένος και απολύτως προεξοφλημένος ανασχηματισμός δεν πρόκειται να ενισχύσει περαιτέρω τη θέση του Γ. Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ. Μόνον το 35% αποδέχεται σήμερα μια παρόμοια εκτίμηση, ενώ τον Ιανουάριο του 2009, με την αποπομπή του κ. Αλογοσκούφη, το αντίστοιχο ποσοστό για την ενίσχυση του Κ. Καραμανλή προσέγγιζε το 50%.