ΑΠΟΨΗ

Γιώργος Κακλίκης: Η «αμαρτωλή» Ευρώπη και οι ανοχές της

giorgos-kaklikis-i-amartoli-eyropi-kai-oi-anoches-tis-561189463

Τη «Γαλάζια Πατρίδα», τη συρραφή παλιών και νέων διεκδικήσεων της Τουρκίας απέναντι και στην Ελλάδα, υιοθέτησε ο Τούρκος πρόεδρος, μιλώντας για τα «σύνορα των ονείρων του» και για την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Τον ακολουθεί κατά πόδας ένα περιβάλλον που εξαρτά από αυτόν συμφέροντα και επιβίωση. Τον ακολουθεί και το μεγάλο ποσοστό των Τούρκων αξιωματικών που έχουν ξεκινήσει τη σταδιοδρομία τους επί ημερών ΑΚΡ. Το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 έφερε ριζικές αλλαγές στις ένοπλες δυνάμεις και είναι λίγα αυτά που δείχνουν πως ο Τούρκος πρόεδρος, ακόμα και όταν θα πλησιάζει στη δύση του, δεν θα έχει τη στήριξη του στρατεύματος. Οσο για την αντιπολίτευση, αυτή συντάσσεται με την πολιτική που ακολουθεί έναντι της Ελλάδας με μόνη εξαίρεση το φιλοκουρδικό κόμμα, του οποίου ο αρχηγός βρίσκεται με χιλιάδες άλλους πίσω από τα κάγκελα.

Πολιτικοί και στρατιωτικοί της Τουρκίας βλέπουν την εξωτερική πολιτική με ματιά κατακτητή. Ο,τι έχει κερδίσει η σπάθη δεν εγκαταλείπεται. Το είδαμε συμβολικά στα «εγκαίνια» της Αγίας Σοφίας ως τεμένους. Για όσα έχουν μείνει εκτός των κεκτημένων της αρπαγής η τάση για την απόκτησή τους θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Για λόγους προσεταιρισμού του εκλογικού κοινού τα τουρκικά κόμματα θα συνεχίσουν να πωλούν την εθνικιστική και επεκτατική πραμάτεια τους, έχοντας την υποστήριξη του στρατού. Και οι φωνές των «απόβλητων», των Τούρκων που σκέφτονται, που τόλμησαν να οραματιστούν ένα ευρωπαϊκό μέλλον και που προβληματίζονται με την έξαλλη και αταίριαστη για τον 21ο αιώνα πολιτική του Ταγίπ Ερντογάν, αυτοί πάλι θα φιμώνονται και πάλι θα τους επιβάλλεται η σιγή της τουρκικής φυλακής. Μια πρακτική που αδιάλειπτα ακολουθεί από το 2016 ο Τούρκος ηγέτης.

Σήμερα η Δύση έχει απέναντί της μια ενεργό τουρκική εστία υπαρκτού κινδύνου που σταθερά τείνει να επεκταθεί σε απώτερα ευρωπαϊκά εδάφη. 

Οι «προπομποί» του κινδύνου αυτού βρίσκονται ήδη εγκατεστημένοι στην καρδιά της Ευρώπης. Παραμερίζοντας τους όμοιούς τους που θέλουν την ένταξη στις δυτικές κοινωνίες και την πολιτισμένη διατήρηση της ταυτότητάς τους, θα συνεχίσουν να ακολουθούν τις ιδεοληπτικές ατραπούς που οδηγούν στο όνειρο της κατακυρίευσης του χώρου των «απίστων».

Στις μέρες Ερντογάν, η Τουρκία που κάποτε νομίζαμε πως θα μπορούσε να γίνει κομμάτι της Ευρώπης, την λοιδορεί. Με όχημα τη θρησκεία, που εύκολα συγκινεί τις μάζες, είναι στραμμένη κατά χρήσιμων εχθρών που ο πρόεδρός της χαρακτηρίζει απροσχημάτιστα «αμαρτωλούς». Και επειδή η αποφασιστική ισχύς φαίνεται να είναι ο μόνος «λόγος» που μπορεί να ακούσει ο Τούρκος πρόεδρος, είναι καιρός να προταχθούν από τη Δύση οι οδυνηρές συνέπειες που τον περιμένουν αν δεν εγκαταλείψει τη ρητορική και την πρακτική του ενορχηστρωτή μιας υπαρκτής απειλής που βρίσκεται πλέον προ των πυλών της. Γι’ αυτό χρειάζεται η αφύπνιση όλων και όχι μόνο το θάρρος κάποιων μόνο Ευρωπαίων ηγετών. Διαφορετικά, πέρα από τον εκτός των τειχών κίνδυνο που υποδαυλίζει ο Τούρκος πρόεδρος, μια άλλη επικρεμάμενη απειλή, εκείνη του τυχοδιωκτικού εθνικισμού, θα επιταχύνει την, μέσα από τα τείχη, άλωση της Ευρώπης.
 
* Ο κ. Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή, ειδικός σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ.