ΑΠΟΨΗ

Στη Βουλή, συζήτηση ουσίας που θα ενώνει ή κοκορομαχία που θα διχάσει;

sti-voyli-syzitisi-oysias-poy-tha-enonei-i-kokoromachia-poy-tha-dichasei-561275599

Σε αρκετά θέματα η μετωπική κομματική σύγκρουση είναι αναμενόμενη, ενίοτε και χρήσιμη. Σε κάποια άλλα, θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση, όπως στις φυσικές καταστροφές. Αλλά και εδώ, όταν η διαχείριση αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων, υπάρχει θεμιτή αντιπαράθεση.

Η περίπτωση της τραγωδίας στο Μάτι είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές. Οπως και αυτή της πρόσφατης χιονοθύελλας «Μήδεια», με τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ υπηρεσιών και αξιωματούχων, που θα αφήσει τα δικά της πολιτικά τραύματα.

Ταυτόχρονα, σε μερικά ζητήματα, όπως π.χ. στα λεγόμενα εθνικά, απαιτούμε, και σωστά, από τα πολιτικά κόμματα συνεννόηση και συναίνεση. Και παρότι ακόμη και σε αυτά παρατηρούνται αντιπαραθέσεις, σε γενικές γραμμές αναζητείται ένας κοινός παρονομαστής, έστω και αν αυτός δεν είναι στον βαθμό που θα θέλαμε κάποιοι εξ ημών.

Εκεί, όμως, όπου θα έπρεπε να υπάρχει όχι απλώς συνεννόηση και συναίνεση, αλλά πλήρης σύμπλευση, είναι η αντιμετώπιση των εγκλημάτων σεξουαλικής κακοποίησης, ιδιαίτερα της πιο απεχθούς μορφής της, της παιδοφιλίας.

Οι αποκαλύψεις των τελευταίων εβδομάδων, που δεν θα σταματήσουν εδώ, δεν έχουν κομματικό πρόσημο. Δεν θα έπρεπε να διχάζουν, αλλά αντίθετα  να ενώνουν και να καταλήγουν στην από κοινού απόλυτη καταδίκη της εκμετάλλευσης και στην αυστηρότατη αντιμετώπιση των υπευθύνων.

Εδώ δεν υπάρχουν δικαιολογίες ή αστερίσκοι. Μόνον αποτροπιασμός και οργή, από όλους. Δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί απαιτούν να έρθουν όλα στο φως και οι δικαστικές αρχές να επιτελέσουν το έργο τους. Στο πολιτικό πεδίο, η αντιπολίτευση δικαιούται να αναδείξει το θέμα, αλλά με σοβαρότητα, όχι με ανυπόστατες υπερβολές. Είναι καθήκον όλων των πολιτικών δυνάμεων να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση τέτοιων νοσηρών φαινομένων.

Οι καταγγελλόμενες εγκληματικές συμπεριφορές θα εξετασθούν από τη Δικαιοσύνη, προφανώς χωρίς παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας. Η πλήρης διαλεύκανση είναι ευθύνη όλων μας απέναντι στα θύματα, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ανήλικα παιδιά. Αν κάποιοι γνώριζαν και δεν μιλούσαν, έχουν βάλει το δικό τους κομμάτι στο απάνθρωπο αυτό παζλ.

Την Πέμπτη στη Βουλή, πρέπει να διεξαχθεί μια συζήτηση ουσίας. Να αναζητηθούν οι όποιες πολιτικές ευθύνες –διορισμός χωρίς διαγωνισμό, ολιγωρία μπροστά σε καταγγελίες που συγκλόνιζαν–, να αναλάβει ο πρωθυπουργός την ευθύνη για τους ατυχείς χειρισμούς της υπουργού του, να μη διολισθήσει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε ακρότητες και λαϊκισμούς.

Και από κοινού να αναζητήσουν δράσεις και μέτρα που θα αποτρέπουν, όσο αυτό είναι δυνατόν, και θα τιμωρούν, όταν αυτά διαπιστώνονται, σεξουαλικά εγκλήματα. Το κύριο ζητούμενο είναι πως θα προστατευθούν τα θύματα και θα θωρακισθεί θεσμικά η φωνή τους. Αυτό πρέπει να συζητήσουν οι πολιτικοί αρχηγοί, και να κριθούν από το ύφος και την ειλικρίνειά τους.

Θα γίνει αυτή η σοβαρή, εις βάθος, χωρίς ύβρεις συζήτηση ώστε να μπουν τα πολιτικά και θεσμικά θεμέλια για την καλύτερη αντιμετώπιση ενός εξαιρετικά επικίνδυνου φαινομένου; Δυστυχώς, οι καλόπιστοι, αντικειμενικοί παρατηρητές αμφιβάλλουμε.