ΑΠΟΨΗ

Το αίτημα προς τον κ. πρωθυπουργό

Γενικευμένη είναι η εκτίμηση ότι την προσεχή εβδομάδα στο Σότσι μάλλον θα επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ως προς την αναμενόμενη επιτυχία της συνάντησης μεταξύ του Ρώσου προέδρου κ. Βλαντιμίρ Πούτιν και του Ελληνα πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.

to-aitima-pros-ton-k-prothypoyrgo-561616039

Γενικευμένη είναι η εκτίμηση ότι την προσεχή εβδομάδα στο Σότσι μάλλον θα επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ως προς την αναμενόμενη επιτυχία της συνάντησης μεταξύ του Ρώσου προέδρου κ. Βλαντιμίρ Πούτιν και του Ελληνα πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στη θετική προσέγγιση της ελληνικής κυβέρνησης φαίνεται πως συμβάλλει η προετοιμασία αυτού του διπλωματικού γεγονότος. Στοιχεία της υπήρξαν η θετική κατάληξη της 13ης Μεικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδος – Ρωσίας, τις προηγούμενες ημέρες στη ρωσική πρωτεύουσα, όπως και μακράς σειράς διακρατικών εκδηλώσεων με την ευκαιρία της διακοσιοστής επετείου της Ελληνικής Επανάστασης.

Στον κόσμο των περίπλοκων και εντόνως συγκρουσιακών διεθνών σχέσεων της εποχής μας, τη σημασία και το κύρος της επίσκεψης του πρωθυπουργού στη Ρωσική Ομοσπονδία δεν καθορίζουν, όμως, τόσο ορισμένες συμφωνίες διμερούς συνεργασίας, όσο ακριβώς το ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον. Η επίσκεψη αυτή συνιστά, εκ των πραγμάτων, σημαίνουσα πολιτική επιλογή για την ηγεσία μιας χώρας απολύτως εντεταγμένης στη Δύση και μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία αυτή διακρίνεται για την αντιρωσική στάση και ρητορική της.

Για μια συνάντηση με τον κ. Πούτιν απαιτείται κυρίως ρεαλισμός. Η Ελλάδα επιδιώκει σταθερά την άμβλυνση των διαφορών μεταξύ των εταίρων της και της Ρωσίας, γνωρίζοντας ότι τα μεγάλα προβλήματα των ελληνορωσικών σχέσεων ποτέ δεν ήταν αμιγώς διμερή. Σχεδόν πάντοτε αφορούσαν στον τρόπο με τον οποίο δύο χώρες διαφορετικών μεγεθών, διεθνούς ρόλου και εθνικών αναγκών θα επιτύγχαναν να αποτρέψουν ενίοτε την ακύρωση ή συχνότερα την ανάσχεση της αμοιβαίως επωφελούς συνεργασίας τους ακριβώς εξαιτίας των διεθνών συσχετισμών. Το περιεχόμενο της εκατέρωθεν αποφασιστικότητας καλείτο εξίσου συχνά να επιβεβαιώσει δύο αλληλεξαρτώμενα στοιχεία, τη σταθερότητα του πολιτικού διαλόγου και την εγκράτεια των διακηρύξεων. Αυτές φαίνεται πως υπηρετεί η επίσκεψη του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στη Ρωσία.

Πώς θα μπορούσαν να συνοψισθούν τα «αιτήματα» του κινήματος της φιλίας προς τον κ. πρωθυπουργό ενόψει της συνάντησής του με τον κ. Πούτιν; Ισως μόνον σε ένα. Οι υπεύθυνες κυβερνήσεις των δύο χωρών είναι οι κατεξοχήν αρμόδιες για να διαπραγματευθούν ζητήματα όπως η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, η τήρηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας, η προοπτική της επίλυσης του κυπριακού προβλήματος, η θέση των Βαλκανίων στην Ευρώπη, η πορεία των ευρωρωσικών σχέσεων.

Το αιτούμενο του κινήματος της φιλίας από τέτοιες συναντήσεις είναι η ενθάρρυνση του διαλόγου της κοινωνίας των πολιτών. Με εγκράτεια και σταθερότητα. Εντός του πλαισίου το οποίο οι υπεύθυνες κυβερνήσεις διαμορφώνουν. Αλλά και με την απελευθέρωση της επιδίωξης τα ευρωπαϊκά έθνη να επανέλθουν στον δρόμο της ώσμωσης των κοινών ιδεών για τη δημοκρατία και την ειρήνη, τον οποίο είχαν παλαιότερα υποσχεθεί το σύνθημα και η πολιτική για την ενωμένη Ευρώπη, για το «κοινό μας σπίτι».

* Ο κ. Θοδωρής Ψαλιδόπουλος είναι πρόεδρος του Ελληνορωσικού Συνδέσμου.