ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η διπλή τακτική του πρωθυπουργού

i-dipli-taktiki-toy-prothypoyrgoy-2070750

Οι θριαμβευτικοί τόνοι με τους οποίους οι υπουργοί της κυβέρνησης υπερασπίζονταν το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κατά τις τελετές παραλαβής των υπουργείων έχουν εξελιχθεί σε μια μελαγχολική συζήτηση μεταξύ κόμματος και κυβέρνησης, καθώς η εξελισσόμενη συζήτηση για μια νέα συμφωνία γίνεται με δυσμενείς για την κυβέρνηση όρους, προκαλώντας τις πρώτες πολιτικές και ιδεολογικές αναστατώσεις.

Σύμφωνα με έγκυρες κυβερνητικές πηγές, ο πρωθυπουργός, διαβλέποντας την ένταση που προκαλείται και που πιθανόν σε σύντομο χρονικό διάστημα να διοχετευθεί στην κοινωνία, έχει αποφασίσει να ακολουθήσει διπλή τακτική. Από τη μία έναντι των θεσμικών εταίρων, με τους οποίους θα διαπραγματεύεται μια νέα συμφωνία και από την άλλη με τους υπουργούς του και τις κομματικές δυνάμεις, τους οποίους θα αφήνει να προωθούν στη Βουλή, ίσως και να ψηφίζουν, νομοσχέδια, ακόμη και αν αυτά βρίσκονται σε αντίθετη κατεύθυνση από τις απαιτήσεις των δανειστών. Οπως παρασκηνιακά συζητείται, ο κ. Τσίπρας δεν θέλει να έρθει στη Βουλή για κύρωση η συμφωνία, ακριβώς για να μη δεσμεύεται στην εφαρμογή αυτού του ιδιότυπου «ανταρτοπόλεμου», που προφανώς θα προκαλέσει μεγάλες εντάσεις με το Βερολίνο, το οποίο ήδη δυσπιστεί έναντι της Αθήνας. Από την άλλη, όμως, κομματικοί και κυβερνητικοί παράγοντες υπενθυμίζουν ότι κορυφαίο αντιπολιτευτικό κεφάλαιο για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν η τακτική της κυβέρνησης Σαμαρά να αποφεύγει το Κοινοβούλιο, με το τότε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να την καταγγέλλει για αντιδημοκρατική συμπεριφορά.

Κομματικές και κυβερνητικές πηγές υπογραμμίζουν ότι σε λίγες ημέρες θα αρχίσει μια τεράστια επιχείρηση που θα έχει στο επίκεντρό της «τη συντριβή της διαπλοκής – διαφθοράς», διαβεβαιώνοντας ότι προσεχώς θα υπάρξει μια νέα τάξη πραγμάτων στη χώρα, αν και κάποιοι διατηρούν επιφυλάξεις.

Οπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους εταίρους σε τεχνικό επίπεδο, σε ένα χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση της νέας συμφωνίας. Μέχρι την 1η Απριλίου θα πρέπει να ολοκληρωθεί περίπου το 65% του προγράμματος, μέχρι τέλη Μαΐου το 75% και η οριστικοποίηση μέχρι τα μέσα Ιουνίου, με τετραετή ορίζοντα εφαρμογής. Σε συσκέψεις που έχουν γίνει με τη συμμετοχή κυβερνητικών και κομματικών στελεχών, διατυπώνεται η θέση ότι αν η κυβέρνηση ουσιαστικά φέρει ένα νέο Μνημόνιο χωρίς αναπτυξιακή πολιτική και με τετραετή ορίζοντα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη βασικές πτυχές του προγράμματος, τότε είναι θέμα χρόνου ο εκφυλισμός της, αλλά και η διάσπαση του κόμματος.

Επειδή ο χρόνος ήδη μετράει αντίστροφα, ο κ. Τσίπρας έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί σε συνεργάτες του ότι είναι αδύνατον και για τον ίδιο και τον ΣΥΡΙΖΑ να αποδεχθούν μια συμφωνία όπως την εννοεί ο κ. Σόιμπλε στις δηλώσεις του. Για τον λόγο αυτό, ήδη σε κομματικό επίπεδο διακινούνται διάφορες προτάσεις και ιδέες για την εφαρμογή εναλλακτικών πολιτικών. Στον κομματικό μηχανισμό επεξεργάζονται θέσεις ότι σε περίπτωση που επαναδιατυπωθούν εκβιασμοί, η κυβέρνηση θα πρέπει να έρθει σε ρήξη με τους δανειστές. Σημειώνεται ότι όσο θα διαρκεί η διαπραγμάτευση, δηλαδή μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού, τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκονται σε διαρκή συνεδρίαση και θα πιέζουν ή θα στηρίζουν την κυβέρνηση, ανάλογα με τους συσχετισμούς που θα δημιουργηθούν.

Σε όλα τα υπουργεία, η συζήτηση σε σημαντικό βαθμό επικεντρώνεται στο τι κονδύλια δικαιούνται ή μπορούν να εξασφαλίσουν προκειμένου να εφαρμόσουν στοιχειώδεις προγραμματικές δεσμεύσεις. Για παράδειγμα η κ. Θεανώ Φωτίου δεν γνωρίζει τι κονδύλια μπορεί να διαθέσει για να στηρίξει το ανθρωπιστικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, είναι βέβαιο ότι εντός της κυβέρνησης θα προκληθούν εντάσεις για τις ιδιωτικοποιήσεις. Σύμφωνα με τους δανειστές, οι ιδιωτικοποιήσεις είναι μέρος της δεσμευτικής συμφωνίας, ενώ ο κ. Λαφαζάνης στρέφεται κατά. Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι κανείς δεν γνωρίζει τι θα γίνει με τις δεσμεύσεις για την επανεξέταση της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ ή του Ελληνικού, για το οποίο πηγές αναφέρουν ότι στο Eurogroup, ασκήθηκαν έντονες πιέσει να μη θιγεί και αυτό το δέχθηκε η Αθήνα, προκαλώντας αντιδράσεις στον κομματικό μηχανισμό.