ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΔΝΤ: Με πολλούς αστερίσκους η δημοσιονομική χαλάρωση για το προσφυγικό στην ΕΕ

ΔΝΤ: Με πολλούς αστερίσκους η δημοσιονομική χαλάρωση για το προσφυγικό στην ΕΕ

Ανοιχτό σε χαλάρωση των δημοσιονομικών στόχων του Συμφώνου Σταθερότητας για ευρωπαϊκές χώρες που σηκώνουν το βάρος της προσφυγικής κρίσης εμφανίζεται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τονίζοντας όμως ότι οποιαδήποτε χαλάρωση θα πρέπει να είναι «προσωρινή», με αυστηρά κριτήρια και μόνο στο πλαίσιο της «ευελιξίας» που ήδη προβλέπει το Σύμφωνο.

Σε έκθεσή του, που παρουσιάστηκε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ από την Κριστίν Λαγκάρντ, το Ταμείο παραδέχεται ότι το μέγεθος της προσφυγικής κρίσης απαιτεί αυξημένες δημόσιες δαπάνες σε ορισμένα μέλη της Ε.Ε. Διευκρινίζει ωστόσο ότι η δημοσιονομική χαλάρωση θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο αφού ταυτοποιηθούν με διαφάνεια τα πραγματικά έξοδα των κρατών-μελών για τις ανάγκες των προσφύγων.

Στην έκθεση δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στους δημοσιονομικούς στόχους της Ελλάδας. Το ΔΝΤ επισημαίνει πάντως ότι στην αξιολόγηση του κάθε κράτους η Κομισιόν θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της ότι η «σύνθεση των δαπανών» μπορεί να είναι πολύ διαφορετική ανάμεσα στις χώρες διέλευσης – όπως η χώρα μας – και σε χώρες εγκατάστασης, όπως η Γερμανία ή η Σουηδία, οι οποίες έχουν στεγάσει περίπου 1,2 εκατ. αφιχθέντες.

Σημειώνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη διαμηνύσει ότι σκέφτεται την χαλάρωση των δημοσιονομικών όρων για ορισμένες χώρες, λόγω των έκτακτων καταστάσεων που επιβάλει η προσφυγική κρίση, χωρίς όμως να είναι γνωστό αν η χώρα μας θα έχει κάποια ελάφρυνση, με δεδομένο ότι βρίσκεται σε καθεστώς Μνημονίου.

Βασικό αντικείμενο της έρευνας είναι οι οικονομικές επιπτώσεις των αθρόων αφίξεων προσφύγων και μεταναστών στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, σε πρώτη φάση όγκος των αφίξεων θα έχει θετική αλλά μικρή επίδραση στο ΑΕΠ των περισσότερων χωρών, καθώς οι αυξημένες κρατικές δαπάνες για την υποδοχή των προσφύγων θα προκαλέσουν αύξηση στη ζήτηση και στην κατανάλωση.

Μεσομακροπρόθεσμα όμως, οι μακροοικονομικές συνέπειες εξαρτώνται σχεδόν εξολοκλήρου από τον βαθμό στον οποίο το κάθε κράτος μέλος θα πετύχει την ενσωμάτωση των προσφύγων στο εργατικό δυναμικό του, καθώς κατ’ αυτόν τον τρόπο οι αφιχθέντες θα ενταχθούν στον κοινωνικό και φορολογικό της κάθε χώρας, προσθέτοντας τα προσόντα και το έργο τους στο ΑΕΠ.