ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αντιπολίτευση έτοιμη για όλα

eth

Με ιδιαίτερη προσοχή αλλά, κυρίως, με αντιτιθέμενες επιδιώξεις παρακολουθούν τα κόμματα της «ευρωπαϊκής» αντιπολίτευσης τις κινήσεις του πρωθυπουργού αλλά και τα σενάρια περί εκλογών ή οικουμενικής, καθώς και σχεδίων αλλαγής του εκλογικού νόμου, που διακινούνται εμφατικά στο πολιτικό σκηνικό.

Οι αντικρουόμενες επιδιώξεις αποτυπώθηκαν αμέσως μετά την ανάληψη της ηγεσίας της Ν.Δ. από τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Το σενάριο να καταστεί η Ν.Δ. ηγεμονική δύναμη στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, προσελκύοντας στελέχη της Κεντροαριστεράς και του μεταρρυθμιστικού Κέντρου, διευκολύνεται από την προσωπική ατζέντα του προέδρου της Ν.Δ, πλην όμως συνιστά εμφανή απειλή για το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Τα οποία, έχοντας ήδη στις τάξεις τους στελέχη που κοιτάζουν προς την πλευρά της Ν.Δ., έχουν ανοίξει το δικό τους μέτωπο για την επιχείρηση ανασύνθεσης του χώρου της Κεντροαριστεράς, προκειμένου να καταστεί υπολογίσιμος εκλογικός πόλος όποτε και αν γίνουν οι εκλογές.

Στον βαθμό, πάντως, που επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, και η πρόταση περί εκλογικού νόμου που θα φέρει η κυβέρνηση θα περιλαμβάνει και τη δυνατότητα χορήγησης του μπόνους εδρών και σε συνασπισμούς κομμάτων ή έστω σε κόμματα που προκαταβολικά δεσμεύονται να συνεργαστούν μετεκλογικά, τότε το πλαίσιο εντός του οποίου θα κληθούν να κινηθούν οι μικροί του Κέντρου θα καταστεί, πιθανότατα, πιο ασφυκτικό, και η διαχείρισή του θα απαιτεί κάτι περισσότερο από τους διαγκωνισμούς για το πρόσωπο που θα ηγηθεί.

Πριν από τον εκλογικό νόμο, στα επιτελεία των τριών κομμάτων βάζουν στο μικροσκόπιο και τις συζητήσεις στον πολύ κλειστό πυρήνα του Μαξίμου σχετικά με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, αλλά και τις κάποιες εισηγήσεις που φέρεται να δέχεται ο κ. Τσίπρας, προκειμένου, μέσω οικουμενικής ή εκλογών, να περάσει την «καυτή πατάτα» σε άλλα χέρια.

Ο κ. Μητσοτάκης διεμήνυσε ήδη ότι δεν πρόκειται να «βάλει πλάτη» σε οικουμενική κυβέρνηση, καθώς στο επιτελείο του αποτελεί εδραία πεποίθηση ότι μια τέτοια εξέλιξη θα έβαζε το κόμμα της Ν.Δ. στη στενωπό της συνδιαχείρισης ενός προβλήματος (σ.σ. και του συνακόλουθου πολιτικού κόστους) που μόνη της η κυβέρνηση Τσίπρα προκάλεσε, και, μάλιστα, χωρίς να διασφαλίζει ότι μια τέτοια κυβερνητική εκδοχή θα είχε θετικά αποτελέσματα για τη χώρα.

Το ερώτημα

«Οταν μερίδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ δυσφορούν έναντι της φυσικής τους ηγεσίας, του κ. Τσίπρα, πιστεύει κανείς ότι θα βάλουν πλάτη σε μια κυβέρνηση υπό μια άλλη προσωπικότητα;» σχολιάζουν στη Λεωφόρο Συγγρού. Αρνητικό στην κλασική έννοια της οικουμενικής, με την αναλογική συμμετοχή δηλαδή στελεχών από τα κόμματα που μετέχουν, εμφανίζεται το Ποτάμι, προκρίνοντας τη δική του πρόταση περί «Εθνικής Ελλάδος», ενός μείγματος δηλαδή πολιτικών αλλά και προσωπικοτήτων που θα αναλάβει να βγάλει εις πέρας το τρίτο μνημόνιο. Θετικό εμφανίζεται το ΠΑΣΟΚ υπό μία προϋπόθεση βέβαια, στο σχήμα να συμμετάσχει η Ν.Δ. (σ.σ. προκειμένου να επωμιστεί το πολιτικό κόστος).

Ως προς τις εκλογές, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι τις απορρίπτουν ως καταστροφικές, γνωρίζοντας βέβαια ότι η εναλλακτική σε αυτές είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας. Από τη Ν.Δ., το μήνυμα που στέλνουν είναι ότι, εάν προκηρυχθούν, θα είναι ευθύνη αποκλειστικά του κ. Τσίπρα και επιβεβαίωση της αδυναμίας του να κυβερνήσει. «Ο κ. Τσίπρας ενέπλεξε τη χώρα σε μια μακρά πολιτική εκκρεμότητα προκαλώντας εκλογές, δημοψήφισμα και μετά ξανά εκλογές, με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσει την εξουσία, ισχυρίζεται ότι έχει μια άνετη πλειοψηφία, ας κυβερνήσει», διαμηνύουν από τη Συγγρού, αρνούμενοι επί της ουσίας να μπουν στη δημόσια συζήτηση.

Η νέα ηγεσία του κόμματος δεν θέλει ούτε να εμφανιστεί ότι υπονομεύει την κυβέρνηση, ούτε ότι αναζητεί εναγωνίως τρόπους επιστροφής στο γκουβέρνο, ούτε βέβαια μπορεί, εν αντιθέσει με τον κ. Τσίπρα, και να επιβάλει εκλογές, πέντε μήνες μετά τη λαϊκή ετυμηγορία. Οι ίδιες πηγές, πάντως, διευκρινίζουν, απαντώντας και στην εσωτερική κριτική περί τακτικής «ώριμου φρούτου», πως «δεν φοβόμαστε τις εκλογές» και ότι «σε κάθε περίπτωση, η ανέτοιμη Ν.Δ. θα είναι πολύ καλύτερη κυβέρνηση αυτής του κ. Τσίπρα». Στον βαθμό που ο κ. Τσίπρας διατηρεί την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία, διατηρεί σε κάθε περίπτωση και την πρωτοβουλία των κινήσεων, και ενδεχομένως του αιφνιδιασμού των αντιπάλων. Αυτό είναι ένα στοιχείο που δεν αγνοούν στα επιτελεία Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού, γνωρίζοντας ότι η προσπάθειά τους θα είναι πολυμέτωπη και έναντι του πρωθυπουργού και μεταξύ τους.

Με τον χρόνο να κυλά χωρίς μείζονες πολιτικές εξελίξεις, ο κ. Μητσοτάκης θα μπορεί να καλλιεργήσει το κλίμα σύμπραξης με στελέχη εκτός Ν.Δ., χωρίς να αποκλείεται ακόμη και η υιοθέτηση εσωτερικών τάσεων στο κόμμα, την ίδια ώρα που το Ποτάμι θα επιχειρεί, μέσω του συνεδρίου του, να υπερβεί τις εσωτερικές του αντιφάσεις και το ΠΑΣΟΚ της κ. Φώφης Γεννηματά θα υψώνει διπλά τείχη, προς τον «τοξικό και σε αποδρομή» ΣΥΡΙΖΑ και τη «ρετρό νεοφιλελεύθερη δεξιά Ν.Δ.», ελπίζοντας ότι θα καταστεί εκ νέου σημείο αναφοράς στον χώρο του Κέντρου.