ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εντυπώσεις, ασάφειες και κάποια προσωπικά δράματα

05s1vouli1-thumb-large--3

Πολιτική εντυπώσεων, ασάφεια γύρω από ένα εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα της επώδυνης δημοσιονομικής συγκυρίας, και προσωπικά δράματα ανέδειξε απόψε το απόγευμα η διαδικασία κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Αφορμή ήταν η συζήτηση επίκαιρης ερώτησης του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αλέξ. Τριανταφυλλίδη αναφορικά με τις συντάξεις τις οποίες λαμβάνουν ως «δεύτερες», πέραν εκείνης που δικαιούνται βάσει της επαγγελματικής τους ασφάλισης παλαιοί βουλευτές (όσοι εκλέγονται μετά το 2012 δεν έχουν δικαίωμα βουλευτικής σύνταξης) και αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μάλιστα ο κ. Τριανταφυλλίδης αναπτύσσοντας την ερώτησή του σημείωσε πως πρόκειται για «πρόταση» ενόψει του νέου ασφαλιστικού. Εχει ενδιαφέρον αφενός ότι πρόκειται για βουλευτή της κυβερνώσας πλειοψηφίας, δηλαδή έχει εκ της θέσεώς του αυξημένη ισχύ νομοθέτησης σε συνεννόηση με το αρμόδιο υπουργείο. Και αφετέρου πως επιλέγει την κατάθεση ερώτησης ως μέθοδο προώθησης της ιδέας του: θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον αν ο εν λόγω βουλευτής καταθέσει σχετική τροπολογία όταν το σχέδιο νόμου έρθει στο Κοινοβούλιο προς ψήφιση, ζητώντας στήριξη από άλλους βουλευτές στην πρότασή του και, φυσικά, υιοθέτηση της τροπολογίας από την κυβέρνηση την οποία στηρίζει με την ψήφο του.

Πέραν τούτου, το στοιχείο της ασάφειας ανέδειξε η απάντηση την οποία έδωσε ο υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Αν. Πετρόπουλος: Συγκεκριμένα, όπως είπε, σήμερα υπάρχουν «τέσσερις συνταξιούχοι που λαμβάνουν δέκα συντάξεις έκαστος. Επτά που παίρνουν εννιά συντάξεις, 49 που παίρνουν οκτώ, 364 που παίρνουν επτά συντάξεις, 4659 που παίρνουν έξι συντάξεις. Τρεις συντάξεις παίρνουν 335.000 συνταξιούχοι. Δύο συντάξεις παίρνουν 995.000 συνταξιούχοι. Μία σύνταξη μόνο, παίρνουν 1.288.000 συνταξιούχοι».

Ούτε ο κ. Πετρόπουλος έκρινε αναγκαίο να αποσαφηνίσει, ούτε όμως και ο ερωτών βουλευτής ή κάποιος άλλος στην αίθουσα της Ολομέλειας να ρωτήσουν, πώς είναι δυνατόν κάποιος Ελληνας να λαμβάνει … δέκα συντάξεις, ή εννέα, ή –τέλος πάντων- περισσότερες των δύο – που ως «διαδοχικές» μοιάζουν λογικό γεγονός. Ούτε, φυσικά, ελέχθη το μάλλον «αυτονόητο» ότι δεν πρόκειται για πλήρεις συντάξεις. ‘Η, μήπως, είναι;

Προφανέστατα ελλιπής ο κοινοβουλευτικός έλεγχος. Σε ζητήματα δε όπως αυτό που είναι εξαιρετικά ευαίσθητα και επί των οποίων η ασάφεια μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατες αντιδράσεις, κινήσεις εντυπωσιασμού και ασάφειες, είναι ό,τι ακριβώς δεν έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα.

Στο περιθώριο της συζήτησης αυτής, πάντως, μια ανθρώπινη ιστορία είδε το φως της δημοσιότητας, από εκείνες που για κάποιους γνωστούς-άγνωστους λόγους συνήθως δεν τις μαθαίνει το ευρύ κοινό. Την περιέγραψε ο προεδρεύων της συνεδρίασης Δημ. Κρεμαστινός: «Θα ήθελα να πω ότι σήμερα με πήρε τηλέφωνο ο κ. Πυλαρινός –το λέω με ονοματεπώνυμο- ο οποίος είναι πρόεδρος των πρώην Βουλευτών. Με πήρε, επειδή χειρουργείται ένας Βουλευτής, πρώην Υπουργός, και ζήτησε να πληρωθούν τα έξοδά του -γιατί δεν είχε να χειρουργηθεί- από το Ταμείο των Βουλευτών. Και επειδή και αυτό δεν είχε λεφτά, εζήτησε να έρθει στη Βουλή το θέμα και θα απασχολήσει τη Διάσκεψη των Προέδρων. Υπάρχουν και Βουλευτές ή πρώην Βουλευτές οι οποίοι πένονται. Δεν μπορώ να πω το όνομα του Βουλευτή, αλλά αναφέρω το όνομα του κ. Πυλαρινού, ο οποίος με πήρε σήμερα τηλέφωνο, για να φέρουμε το θέμα στη Διάσκεψη των Προέδρων. Τα πράγματα πρέπει να τα δούμε με δικαιοσύνη και τίποτε άλλο».