ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Μονά-ζυγά δικά μας», η λογική του ΣΥΡΙΖΑ

mona-zyga-dika-mas-i-logiki-toy-syriza-2142928

«Εάν δεν ψηφιστεί ο νέος εκλογικός νόμος, θα πάρουμε και πάλι εμείς τις 50 έδρες στις επόμενες εκλογές, γιατί εμείς θα τις κερδίσουμε».

Την απάντηση αυτή έδωσε ο Αλ. Τσίπρας στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ και μάλλον δεν υπάρχει πιο αποκαλυπτικός τρόπος για να περιγράψει κανείς ποιο είναι το «κρυφό» σχέδιό του. Εν ολίγοις, ο πραγματικός στόχος του είναι «χάσουμε, κερδίσουμε, να παραμείνουμε στην εξουσία». Διότι αυτό θα συμβεί, αν στις επόμενες εκλογές δεν προκύψει αυτοδυναμία, οπότε στις επαναληπτικές θα εφαρμοσθεί ούτως ή άλλως η απλή αναλογική που επιχειρεί να επιβάλει. Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Οτι στις δεύτερες αυτές εκλογές τα κουκιά δεν θα βγαίνουν με τίποτα για να προκύψουν οι 151 έδρες, παρά μόνον με τη σύμπραξη του ΣΥΡΙΖΑ σε οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Η απλή αναλογική (λόγω της παρουσίας του ΚΚΕ και της Χ.Α. που αυτοεξαιρούνται από οποιαδήποτε συνεργασία) δεν επιτρέπει οποιαδήποτε άλλη κυβερνητική λύση, παρά μόνον τον ερμαφρόδιτο συνασπισμό Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ. Και τούτο διότι ο νικητής θα περιοριστεί στις 112 – 121 έδρες, ακόμη και αν φτάσει σε ποσοστά της τάξεως του 34-35%.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, είναι ότι γκρεμίζεται η γενικευμένη αίσθηση ότι η αυτοδυναμία είναι ένας ανέφικτος στόχος για τη Ν.Δ. που δημοσκοπικά προεξοφλείται ως νικήτρια των επόμενων εκλογών. Αν η επόμενη Βουλή αποδειχθεί επτακομματική –και όχι οκτακομματική, όπως η σημερινή, λόγω π.χ. της αποτυχίας των ΑΝΕΛ να ξαναπιάσουν το 3%–, τότε με ένα ποσοστό της τάξεως του 35-36%, ο κ. Μητσοτάκης μπορεί κάλλιστα να ελπίζει στις 151 έδρες. Αλλά και πάλι επισημαίνεται ότι θα είναι ανέφικτο να αλλάξει αμέσως τον εκλογικό νόμο (καθώς τούτο απαιτεί 200 ψήφους) και επομένως θα ηγείται μιας θνησιγενούς κυβέρνησης, η οποία, αν πέσει, θα οδηγηθεί στις κάλπες με απλή αναλογική.

Το παράδοξο, κατόπιν τούτου, δεν είναι μόνον ότι οι κυβερνώντες προβαίνουν σε μια κορυφαία παρέμβαση, χωρίς καν να ακούν τις παραινέσεις των επιστημόνων για να διορθώσουν τα προβλήματα του σημερινού εκλογικού μοντέλου. Και για να μη μιλάμε θεωρητικά, αρκούν τα παραδείγματα που ανέδειξε (στα «Νέα») ο κ. Ηλίας Νικολακόπουλος.

Αναδεικνύοντας ως μείζον πρόβλημα του εκλογικού συστήματος τις στρεβλώσεις στην τοπική αντιπροσωπευτικότητα (δηλαδή, τις λεγόμενες καραμπόλες) επικαλέστηκε το παράδειγμα των Χανίων, όπου το 2012 η Ν.Δ. έλαβε μόλις το 8,4% των ψήφων, αλλά απέσπασε τις 3 από τις 4 έδρες, όπως και αυτό της Ξάνθης, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε στις τελευταίες εκλογές και τις 3 έδρες του νομού, λες και πέτυχε τοπικά το 100% των ψήφων. Αντίστοιχες επισημάνσεις έχει κάνει και ο επίσης εμπειρότατος εκλογολόγος κ. Πάνος Σταθόπουλος επικαλούμενος ενδεικτικά ότι στις τελευταίες εκλογές σε τρεις νομούς (Μεσσηνία, Εβρος, Πιερία) η Ν.Δ. ήταν πρώτη τοπικά, αλλά εξέλεξε έναν μόνο βουλευτή, έναντι τριών που εξέλεξε ο δεύτερος ΣΥΡΙΖΑ.

Κατά τον κ. Σταθόπουλο, «το σημαντικότερο πρόβλημα του εκλογικού μοντέλου είναι η αποδεδειγμένα λανθασμένη διαδικασία προσκύρωσης των εδρών, την οποία εντείνει η συνύπαρξη δεκάδων πολύ μικρών περιφερειών και πολύ μεγαλύτερων όπως η γιγάντια Β΄ Αθήνας».