ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ανησυχία Αθήνας για «παιχνίδι καθυστέρησης»

21s1merk1

Διάσταση σχεδόν υπαρξιακή για την κυβέρνηση έχει προσλάβει η διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση, καθώς η κυβερνητική ηγεσία έχει διαμορφώσει το δικό της αφήγημα επιτυχίας, την προοπτική ανάκαμψης της οικονομίας και συνολικότερα της χώρας σε συνδυασμό με την ταχεία ολοκλήρωση της αξιολόγησης και την ταυτόχρονη, όπως έχει επισημάνει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, συμφωνία σε μέτρα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Ιδανικά, από την κυβέρνηση θεωρούν ότι η διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση μπορεί να κλείσει σύντομα, ακόμα και περί τα τέλη Νοεμβρίου ή το αργότερο ώς το τέλος του χρόνου. Ωστόσο, είναι δεδομένη η ανησυχία για την τήρηση αυτών των χρονοδιαγραμμάτων. Η εμπειρία, άλλωστε, έχει δείξει σημαντικές καθυστερήσεις στις διαπραγματεύσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα.

Στην κυβέρνηση δεν το θεωρούν απίθανο, αντίθετα, εμφανίζονται να ανησυχούν για την πιθανότητα να παιχτεί «παιχνίδι καθυστέρησης», όπως το ονομάζουν, από την πλευρά των θεσμών. Κάτι τέτοιο θα σημαίνει ότι η πολυπόθητη συζήτηση για το χρέος, στην οποία, τουλάχιστον επικοινωνιακά, το Μέγαρο Μαξίμου επενδύει πολλά, θα μετατεθεί για το νέο έτος και βλέπουμε. Και όλα αυτά τη στιγμή που παραμένει στο τραπέζι η διαφωνία μεταξύ των εταίρων όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα της συζήτησης για το χρέος, αλλά και το τι θα συνεπαγόταν μια αναδιάρθρωση όσον αφορά πρόσθετα μέτρα. Το ΔΝΤ, που τάσσεται υπέρ της λήψης μέτρων για το χρέος, βάζει στο τραπέζι και μια ιδιαίτερα απαιτητική ατζέντα μέτρων και μεταρρυθμίσεων. Η Γερμανία από την άλλη πλευρά έχει καταστήσει σαφές σε όλους τους τόνους ότι δεν επιθυμεί η συζήτηση για το χρέος να ανοίξει πριν από το 2018.

Από μόνη της, πάντως, η λίστα των εκκρεμοτήτων της δεύτερης αξιολόγησης δεν είναι ούτε εύκολη ούτε απλή. Μπορεί στην κυβέρνηση να αναφέρουν ότι τα δύσκολα θέματα έκλεισαν με την πρώτη αξιολόγηση, ωστόσο η έναρξη της διαπραγμάτευσης φέρνει τη συζήτηση σε ορισμένα πολύ ευαίσθητα για την κυβέρνηση και το αριστερό πρόσημο που θέλει να προβάλει, ζητήματα. Οι εργασιακές σχέσεις είναι ένα από αυτά, με μια σειρά από επιμέρους κομβικά ζητήματα. Ομαδικές απολύσεις, συνδικαλιστικός νόμος, επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, κατώτατος μισθός είναι τα θέματα στα οποία η κυβέρνηση θα βρεθεί για πολλοστή φορά αντιμέτωπη με μια δέσμη πλούσιων προεκλογικών εξαγγελιών. Παράλληλα, επί τάπητος αναμένεται να τεθούν και θέματα που αφορούν μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα, όπως τα ειδικά μισθολόγια και οι μετατάξεις προσωπικού. Πρόκειται για θέματα για τα οποία η κυβέρνηση θα πρέπει να συμβιβάσει τα όσα συμφωνηθούν με την επίκληση των αριστερών καταβολών της, ενώ, ταυτόχρονα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προκαλέσουν μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις.

Το αμέσως επόμενο διάστημα, οπότε όλες οι πλευρές θα έχουν ανοίξει τα χαρτιά τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, από την κυβέρνηση θα είναι σε θέση να πουν με βεβαιότητα ποιες είναι οι διαθέσεις των εταίρων έναντι της επιθυμίας της Αθήνας για ταχεία ολοκλήρωση της αξιολόγησης και να διαμορφώσουν αναλόγως τη στρατηγική τους.