ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Βουλή: Τα βιβλία των υπαλλήλων, οι μονόλογοι των πολιτικών, η αρχαία Σπάρτη και η τεστοστερόνη κάποιων εθνοπατέρων

bouli-ktirio
bouli-ktirio-nuxta

Μια στοχευμένη, συμβολικής μεν σημασίας αλλά με πρακτικό αντίκρισμα και ως εκ τούτου αξιοπρόσεκτη, πρωτοβουλία, βρίσκεται τα τελευταία 24ωρα σε εξέλιξη εντός του Ναού της Δημοκρατίας: με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Βουλής συλλέγει βιβλία για να τα διαθέσει στις έγκλειστες μικρομάνες, τις έγκλειστες ανήλικες των γυναικείων φυλακών στον Ελαιώνα Θήβας.

Στη σχετική ανακοίνωση και τις μικρές αφίσες που έχουν τοποθετηθεί σε διάφορα σημεία εντός του Κοινοβουλίου, αναφέρουν ότι ζητούν «βιβλία σύγχρονης λογοτεχνίας, ιστορίας, ψυχολογίας, ποίησης και τέχνης, παιδικά βιβλία, καθώς και βοηθήματα λυκείου». Μεταξύ άλλων διευκρινίζουν – ειδικά ως προς το τελευταίο, δηλαδή τα σχολικά βιβλία:

«Οι έγκλειστες ανήλικες φοιτούν στο λύκειο και έχουν ανάγκη τα βοηθήματα, αφού δεν υπάρχει η δυνατότητα  βοηθητικής διδασκαλίας. Βοηθούμε  στη μόρφωση τους και στο δυνάμωμα  της σκέψης τους και της  κρίση τους. Βοηθούμε στο να ανοίξει ο ορίζοντας τους και να  φωτιστεί το μέλλον τους».

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία και μακάρι να έχει επιτυχία. Αλλά και μόνο ένα βιβλίο να βρεθεί και να σταλεί στις έγκλειστες, αποτελεί σίγουρα πολύ μεγαλύτερης σημασίας ενέργεια, από εκείνη την οποία «επετειακά» επέλεξαν οι της εθνικής αντιπροσωπείας, οι αιρετοί: Εκείνοι, αρκέστηκαν σε μια εκδήλωση παράλληλων μονολόγων στην Ολομέλεια, και σε μια μικρότερη εκδήλωση του Ιδρύματος της Βουλής στην αίθουσα Γερουσίας. Σε αυτές, το μόνο που προέκυψε ήταν τα πολλά λόγια για να τα ακούν οι ίδιοι και όσοι εκ των πολιτών είχαν ώρα και διάθεση να παρακολουθήσουν την έκτακτη συνεδρίαση από το Κανάλι της Βουλής.

Και τί άκουσαν; Στην καλύτερη περίπτωση εκ των πολιτικών αρχηγών μόνο τον γγ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημ.Κουτσούμπα και κάποιες προτάσεις αναφορικά με το τί μπορούν ή και πρέπει να κάνουν οι πολιτικές δυνάμεις για τις γυναίκες (Ολγα Κεφαλογιάννη, Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου), και στη χειρότερη ρατσιστικές αναφορές (για «ισλαμολάγνα συγκυβέρνηση» μίλησε η Ελένη Ζαρούλια) ή ύμνους στην αρχαία Σπάρτη από τη Σωτηρία Βλάχου – αμφότερες από τη Χρυσή Αυγή.

Ανάμεσα στις περιπτώσεις αυτές, καταγράφηκαν τα … «χρόνια πολλά» προς τις γυναίκες από άνδρες ομιλητές (Κ. Κατσίκης και Λ. Γρηγοράκος), η αναφορά σε ένα φεμινιστικό σύνθημα («σήμερα δεν γιορτάζουμε και δεν δεχόμαστε επισκέψεις») που επανέλαβαν σαν να ήταν «κομματική γραμμή» και οι τρεις ομιλήτριες από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ (Αναστασία Χριστοδουλοπούλου, Εφη Αχτσιόγλου και Φωτεινή Βάκη), η νοσταλγική μνημόνευση των «σοσιαλιστικών καθεστώτων» από την βουλευτή του ΚΚΕ Διαμάντω Μανωλάκου («ο δρόμος που άνοιξε διάπλατα για ισοτιμία και χειραφέτηση της γυναίκας ήταν η σοσιαλιστική εξουσία. Και η θέση της υπήρξε ασύγκριτα ανώτερη και από τη πιο ανεπτυγμένη καπιταλιστική κοινωνία σήμερα»), όπως επίσης και μια επικαιροποιημένη, εύστοχη επισήμανση του βουλευτή του Ποταμιού Σπ.Δανέλλη: «Επειδή σταθερά ξεχνάμε τον παιδευτικό για την κοινωνία ρόλο του Κοινοβουλίου, στις μεταξύ μας κόντρες και διαξιφισμούς, κύριοι συνάδελφοι,  καλό θα είναι να αρχίσουμε να ελέγχουμε την τεστοστερόνη μας».

Τούτων δοθέντων, καθίσταται φανερό το απείρως χρησιμότερο της προαναφερθείσας πρωτοβουλίας των υπαλλήλων της Βουλής. Ισως δε, να αποτελέσει «πιλότο» για το σχεδιασμό της πολιτικής διεύθυνσης του Κοινοβουλίου στην επόμενη επέτειο (ή και νωρίτερα με οποιαδήποτε άλλη αφορμή – ή και δίχως αφορμή, ακόμα καλύτερα), αντί άλλων εκδηλώσεων θεωρίας, να παράσχει χρήσιμο υλικό στήριξης -έστω συμβολικά- σε συγκεκριμένες κατηγορίες γυναικών. Η ιδέα των βιβλίων-βοηθημάτων σε νέες που αγωνίζονται για μάθηση κάτω από εξαιρετικά αρνητικές για εκείνες συνθήκες, μπορεί να τροφοδοτήσει σχέδια και ιδέες, είτε για βιβλία, είτε για φορητούς υπολογιστές ή tablets – που είναι γνωστό πόσο χρήσιμα «εργαλεία» μπορούν να αποδειχθούν σε τέτοιες περιπτώσεις, στο χώρο της εκπαίδευσης. Χρήματα υπάρχουν στον Προϋπολογισμό της Βουλής και σχετικοί Κωδικοί για να αντληθούν αυτά τα χρήματα μπορούν να βρεθούν, όπως η πείρα έχει πολλές φορές αποδείξει.