ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η εισβολή με το όπλο στη ζώνη και το… αυτογκόλ

2--37

«Πρόεδρε, είμαστε στο πλευρό σου και σε υποστηρίζουμε! Θέλουν πόλεμο, πόλεμο θα έχουν». Η επιχείρηση «ασπίδα προστασίας του Ιβάν» έχει ξεκινήσει ήδη στη Θεσσαλονίκη και γενικότερα στη Βόρεια Ελλάδα, με δηλώσεις όπως αυτή στελέχους του προερχόμενου από την πρώην Σοβιετική Ενωση ποντιακού ελληνισμού και αναρτήσεις συμπαράστασης στο Διαδίκτυο να πληθαίνουν και, ανάλογα με τις ποδοσφαιρικές και δικαστικές εξελίξεις, να λαμβάνουν στο επόμενο διάστημα τη μορφή χιονοστιβάδας.

Οι φίλοι και οπαδοί του ΠΑΟΚ, με «προωθημένους» τους συνδέσμους των οργανωμένων και τα υπό την επιρροή και τον έλεγχό του σωματεία παλιννοστούντων Ελληνοποντίων, θεωρείται ότι θα αποτελέσουν τα ισχυρά όπλα του σε μια δύσκολη και μακρά, όπως όλα δείχνουν ότι θα εξελιχθεί, δικαστική, επικοινωνιακή μάχη, με έντονες πολιτικές προεκτάσεις.

Οταν ο Ιβάν Σαββίδης εξέδωσε γραπτή δήλωση συγγνώμης στην οποία επέρριπτε την ευθύνη για την πρωτοφανή ενέργειά του στο γήπεδο στο «αρρωστημένο κατεστημένο», ποδοσφαιρικό και επιχειρηματικό, οι σάλπιγγες ήχησαν. Οι σύνδεσμοι, ακόμη κι εκείνοι που τον αντιπολιτεύονται, δήλωσαν αλληλέγγυοι και τέθηκαν σε εγρήγορση. Στην πρώτη γραμμή και οι εκ της Σοβιετικής Ενωσης προερχόμενοι Πόντιοι, οι οποίοι εμφανίζονται αποφασισμένοι να συμπαρασταθούν στον «δικό τους Ιβάν».

Ο κ. Σαββίδης δεν υπήρξε παιδί της Θεσσαλονίκης και ελάχιστοι μπορεί να ισχυριστούν ότι τον συνάντησαν να τρώει σε κάποιο εστιατόριο, να παρακολουθεί μια κινηματογραφική προβολή, να κάνει βόλτα στην παραλία ή να ψωνίζει στα καταστήματα του κέντρου. Ερχεται με το ιδιωτικό του αεροσκάφος δύο με τρεις φορές τον μήνα, κανονίζει τις δουλειές του με το δίκτυο των συνεργατών και επιστρέφει στο Ροστόφ. Ουδείς όμως αμφισβητεί ότι αυτός ανέστησε τον ΠΑΟΚ και επένδυσε κεφάλαια στην πόλη και στην ευρύτερη περιοχή, την οποία, όπως υποστηρίζουν άνθρωποί της, το «κέντρο» αγνοούσε επιδεικτικά. «Ο μόνος που επένδυσε εδώ πάνω είναι ο Ιβάν και αν ξέρετε κάποιον άλλο που να έβαλε ένα σοβαρό ποσό να μου το πείτε. Γιατί λοιπόν να μην είναι πολύ αγαπητός στην πόλη και στη Μακεδονία;» λέει παλαιός δημοτικός παράγοντας.

Με την ένοπλη εισβολή του, όμως, στο γήπεδο κλώτσησε την «καρδάρα με το γάλα». Εδειξε ότι εμφορείται από νοοτροπία ολιγάρχη, ο οποίος βρίσκεται υπεράνω νόμων ή, κατά τους δικούς του, τήρησε στάση «Καυκάσιου άντρα». Με τις περιπέτειες στις οποίες μπήκαν ο ίδιος και η ομάδα του, συνειδητοποιεί τώρα ότι το όπλο στη ζώνη του «εκπυρσοκρότησε» και «τραυμάτισε» το πόδι του.

Αλλά η υπόθεση τείνει να ξεφύγει από τις αθλητικές διαστάσεις και να ακουμπήσει άκρως ευαίσθητα ζητήματα, όπως οι σχέσεις Βορρά – Νότου σε εποχές ρευστότητας στα Βαλκάνια. Με αφορμή τα γεγονότα της Τούμπας, ενδεχομένως κάποιοι φιλοδοξούν να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά ένα συσσωρευμένο στη Θεσσαλονίκη και γενικότερα στη Β. Ελλάδα αίσθημα αδικίας, με κίνδυνο την καλλιέργεια ατμόσφαιρας διχασμού. Τροφοδοτείται αυτό το αίσθημα ήδη τον τελευταίο καιρό με το Μακεδονικό, όπου οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη διαφορετική προσέγγιση των κοινωνιών πάνω και κάτω από τον Ολυμπο και, πλέον, υπάρχει κίνδυνος να πυροδοτηθεί με το ποδόσφαιρο. Οσοι στη Θεσσαλονίκη γνωρίζουν την ιστορία της περιοχής επιμένουν πως το θέμα που προέκυψε πρέπει να κρατηθεί στο αθλητικό και δικαστικό πλαίσιο και να αποφευχθεί πάση θυσία η εργαλειοποίησή του στο εθνικοπολιτικό πεδίο.