ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Βήματα στη «μάχη» κατά αιματολογικών καρκίνων

26nosokomeio5

Ελπιδοφόρα μηνύματα για την αντιμετώπιση του πολλαπλού μυελώματος και άλλων σοβαρών αιματολογικών καρκίνων στέλνουν Ελληνες επιστήμονες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της έρευνας διεθνώς, όσον αφορά τη θεραπεία αυτών των νοσημάτων. Τα στελέχη της μονάδας Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών της Θεραπευτικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπό τον διευθυντή της κλινικής, καθηγητή και πρύτανη του ΕΚΠΑ κ. Θάνο Δημόπουλο, και η ομάδα εργασίας πολλαπλού μυελώματος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, συμμετείχαν σε 36 εργασίες που παρουσιάστηκαν στο 61ο συνέδριο της Αμερικανικής Αιματολογικής Εταιρείας (7-10 Δεκεμβρίου, Ορλάντο, ΗΠΑ) και οι οποίες αφορούσαν την κλινική, μεταφραστική και βασική έρευνα στο πολλαπλούν μυέλωμα, στην πρωτοπαθή συστηματική αμυλοείδωση και άλλες πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου, οι ειδικοί επιστήμονες εστίασαν στα ελπιδοφόρα αποτελέσματα της ανοσοθεραπείας στην αντιμετώπιση του πολλαπλού μυελώματος –κυρίως σε ασθενείς που έχουν περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές–, είτε με τροποποιημένα λεμφοκύτταρα που προέρχονται από τον ίδιο τον ασθενή (CAR-T cells) είτε με τη χορήγηση αμφιειδικών μονοκλωνικών αντισωμάτων, δηλαδή αντισωμάτων τα οποία στοχεύουν ταυτόχρονα δύο διαφορετικούς στόχους και ενεργοποιούν κύτταρα του ανοσοποιητικού έναντι των κακοήθων κυττάρων του μυελώματος. Επίσης, παρουσιάστηκαν δεδομένα με νεότερους συνδυασμούς φαρμάκων, όπως του συνδυασμού της δαρατουμουμάβης με καρφιλζομίδη και δεξαμεθαζόνη, που έχουν δείξει μέχρις στιγμής τα καλύτερα αποτελέσματα σε ασθενείς ανθεκτικούς στη λεναλιδομίδη.

Οι σημαντικότερες μελέτες που ανακοινώθηκαν από τα στελέχη της Θεραπευτικής Κλινικής του ΕΚΠΑ που μετείχαν στο συνέδριο και συγκεκριμένα από τον κ. Δημόπουλο, τον καθηγητή Βαγγέλη Τέρπο, τον αναπλ. καθηγητή Στάθη Καστρίτη και την επίκουρη καθηγήτρια Μαρία Γαβριατοπούλου, αφορούσαν την αποτελεσματικότητα του συνδυασμού καρφιλζομίδης, λεναλιδομίδης και δεξαμεθαζόνης ως θεραπείας σταθεροποίησης, έπειτα από αυτόλογη μεταμόσχευση σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα, στη σημασία των κυκλοφορούντων πλασματοκυττάρων στο περιφερικό αίμα των ασθενών για την πρόγνωση του πολλαπλού μυελώματος, στην ευνοϊκή δράση της δαρατουμουμάβης στον οστικό μεταβολισμό και στη νεφρική δυσλειτουργία ασθενών με ανθεκτικό ή/και υποτροπιάζον μυέλωμα, στην επίδραση της καρφιλζομίδης σε αγγειακά κύτταρα και στην ανάπτυξη δεικτών νεφρικής δυσλειτουργίας ως προγνωστικού δείκτη ανταπόκρισης της νεφρικής βλάβης των ασθενών με μυέλωμα.