ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Γνωριμία με την ομορφιά, την ιστορία και τις γεύσεις της Ιμβρου

gkat_02_0702_page_1_image_0001

Συμπτωματικά, ο Σύλλογος Ιμβρίων της Αθήνας είναι στη γειτονιά μου, τη Νέα Σμύρνη, και πολύ συχνά παρατηρώ τις ευγενικές μορφές των μελών του να πηγαίνουν στις καθορισμένες συνελεύσεις τους αλλά και στις γιορτές τους. Πριν από λίγες ημέρες κατέφτασε στο γραφείο μου μια πολύ ωραία έκδοσή του που ιχνηλατεί όχι μόνον την ιστορία αλλά όλη τη ζωή στο νησί και κυρίως την κουζίνα και τις συνταγές του. Ψυχή τού εγχειρήματος αυτού η Δέσποινα Πορτοκάλη, η οποία έφυγε μικρή από τον τόπο της, όμως κατάφερε να διατηρήσει αναλλοίωτες τις μνήμες. Για τις ανάγκες του λευκώματος αυτού, βρήκε παλιές και νέες φωτογραφίες, κουβέντιασε με δεκάδες πατριώτες της, επισκέφθηκε ξανά τα ανταμώματα και τα πανηγύρια των Ιμβρίων, θυμήθηκε παλιές λέξεις και γεύσεις, περιπλανήθηκε στα παλιά χωριά και στη φύση αυτού του μέρους που παραμένει άγνωστο στην πλειονότητα των Ελλήνων.

Το λεύκωμα αυτό είναι νοερά ένα σημείο συνάντησης για όλους τους Ιμβρίους που από τη δεκαετία του ’60 σκορπίστηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Από την Αμερική μέχρι την Αυστραλία και από τη Νότιο Αφρική ώς τη Γερμανία, πρόκοψαν και δεν ξέχασαν ποτέ τις ρίζες τους. Η καρδιά βέβαια της Ιμβρου χτυπά και στο Πατριαρχείο με τον Οικουμενικό Πατριάρχη να μιλά συχνά και με πολύ μεγάλη τρυφερότητα για τη γενέτειρά του και βέβαια τους πατριώτες του. Οσο για τον Σύλλογο της Νέας Σμύρνης που ιδρύθηκε το 1945 και έχει πάνω από 4.000 εγγεγραμμένα μέλη θεώρησαν χρέος τους να βοηθήσουν στην ολοκλήρωση αυτής της έκδοσης. Από κοντά και η δραστήρια Επιτροπή Κυριών του Συλλόγου που κάνει τις δικές της εκδηλώσεις.

gnorimia-me-tin-omorfia-tin-istoria-kai-tis-geyseis-tis-imvroy0
Οι αναγνώστες περιηγούνται σε χωριά και οικισμούς.

Φυλλομετρώντας το λεύκωμα βλέπει κανείς πώς απισχνάσθηκε η ρωμαλέα κοινότητα των Ρωμιών που αριθμεί σήμερα καμιά 200 Ρωμιούς σε σύνολο 9.000 κατοίκων. Οπως μου επισημαίνει συχνά ο διευθυντής του Μουσείου Γουλανδρή Κυριάκος Κουτσομάλλης, Ιμβριος και αυτός, στο νησί κάποτε δεν άκουγες τουρκικά, τόσο έντονο ήταν το ελληνικό στοιχείο. Στις σελίδες περιγράφονται τα ήθη και τα έθιμα ανάλογα με τις εποχές και τις θρησκευτικές εορτές. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη διατροφή των Ιμβρίων, τον άρτο, τον οίνο, την παραγωγή γαλακτοκομικών και τυριών, τα θαλασσινά και βέβαια τα σαλιγκάρια.

Ακολουθούν οι συνταγές όπως τα νοστιμότατα «Τζυτζυριά ανοιχτά», τυροπιτάκια δηλαδή χωρίς φύλλο στην πάνω πλευρά τους, την ιμβριώτικη ομελέτα αλλιώς σφουγγάτο, το σαραγλί με την κίτρινη κολοκύθα, το κοτόπουλο με κουσκούς, το ραβανί και άλλα λαχταριστά πιάτα. Πληροφορίες για την έκδοση θα βρείτε στον σύλλογο Ιμβρίων, τηλ. 210-93.47.957.