ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Προτάσεις μέτρων για εξορθολογισμό αγοράς φαρμάκων

protaseis-metron-gia-exorthologismo-agoras-farmakon-2389512

Αμεση ανατιμολόγηση του συνόλου των φαρμάκων, οικονομικά κίνητρα σε ασθενείς και φαρμακοποιούς για την επιλογή γενόσημων φαρμάκων, εθελοντικές μειώσεις τιμών, συγκρότηση του θεσμού του «Αρχιάτρου του ΕΟΠΥΥ» για την έκδοση οδηγιών συνταγογράφησης, είναι μεταξύ των μέτρων που προτείνει το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας (i-hecon), για τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης.

Σε διαδικτυακή συνέντευξη Τύπου με θέμα «Αλήθειες και ψέματα για τη φαρμακευτική κατανάλωση στην Ελλάδα», ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος και ο διευθυντής του Ινστιτούτου Κώστας Αθανασάκης, παρουσίασαν στοιχεία μελέτης για την κατανάλωση φαρμάκων και τα οποία καταδεικνύουν ότι η υπερκατανάλωση φαρμάκων στη χώρα είναι «μύθος», ο οποίος όπως ανέφεραν «ενέχει τον κίνδυνο να αποτελέσει μη ορθολογική βάση στην οποία θα στηριχθούν τα επόμενα μέτρα της πολιτικής του φαρμάκου στη χώρα». Η μελέτη (την οποία παρουσίασε η «Κ» στο φύλλο του Σαββάτου 18/7/2020), κατέδειξε ότι στην Ελλάδα η κατανάλωση φαρμάκων –πλην αντιβιοτικών και σκευασμάτων για αιματολογικές παθήσεις– είναι χαμηλότερη σε σχέση με τον μέσον όρο των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών-μελών του ΟΟΣΑ. Το Ινστιτούτο καταλήγει ότι οι διαπιστώσεις αυτές δείχνουν ότι η πολιτική φαρμάκου για να είναι επιτυχής χρειάζεται μάλλον να στραφεί σε μέτρα που αφορούν τις τιμές των σκευασμάτων, αλλά και τη σύνθεση του «καλαθιού» των φαρμάκων (γενόσημα, εκτός και εντός πατέντας) και όχι στον όγκο της κατανάλωσης.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο καθορισμός της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης σε 1,945 δισ. ευρώ και η καθιέρωση του clawback (μηχανισμός επιστροφής της υπέρβασης της δαπάνης από τις φαρμακευτικές εταιρείες στον ΕΟΠΥΥ) δεν έχει επηρεάσει το ύψος της συνολικής δαπάνης. Οι πωλήσεις φαρμάκου από το 2009 έως το 2018 παραμένουν σχεδόν σταθερές (σε τιμές 2018, 3,68 και 3,75 δισ. ευρώ για το 2009 και το 2018 αντίστοιχα). Τα δε μέτρα που έχουν ληφθεί έχουν μετακυλίσει τη δαπάνη από δημόσια, στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις και στον καταναλωτή. Ειδικότερα, το clawback έχει ξεπεράσει το ένα δισ. ευρώ, ενώ η ιδιωτική δαπάνη έχει φτάσει να είναι το 50% της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης σε σχέση με 20% το 2009. «Πίσω από τους αριθμούς που απεικονίζουν την πολιτική του φαρμάκου στη χώρα μας υπάρχουν στρεβλώσεις, που χρειάζονται αποκωδικοποίηση. Η κατανάλωση φαρμάκων σε όγκο δεν είναι υψηλή. Στη δυσκολία αποκρυπτογράφησης αυτού του φαινομένου καραδοκεί το clawback που επιτείνει τις στρεβλώσεις. Συνεπώς, η εξυγίανση της φαρμακευτικής αγοράς αρχίζει από την επίλυση αυτού του προβλήματος», σχολίασε ο κ. Κυριόπουλος.