ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Θυμάται κανείς πια τη χαρά της ανακάλυψης – μάθησης;

Θυμάστε πώς είναι; Ξεκινάει σαν φτερούγισμα: φεύγεις προς τα πάνω, αβίαστα και αναπάντεχα. Μετά σε ξαφνιάζει η λαμπρή ευκρίνεια του τοπίου: φως, χρώματα, συμμετρία… Υπάρχουν κι άλλα, λιγότερο ευχάριστα: αβεβαιότητα και φόβος πως κάτι σημαντικό σου ξεφεύγει και ξεγλιστράει ανεπαίσθητα… Και φυσικά ακολουθεί το αίσθημα της βουτιάς έναν άλλο κόσμο με διαφορετικά χρώματα, άλλες θερμοκρασίες, στο μαγικό και φευγαλέο τοπίο του βυθού. Ανάκατα μηνύματα: ανακαλύπτεις, θαυμάζεις αλλά ταυτόχρονα ασφυκτιάς, σε γοητεύει και σε φοβίζει. Ετσι είναι η ανακάλυψη μέσα από τη μάθηση. Τελικώς αυτή είναι η εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, σε όλες τις ηλικίες. Είναι η μάθηση μια τροχιά χελιδονόψαρου. Στον κόσμο του αέρα και στον κόσμο του υγρού στοιχείου. Η έρευνα, η ανακάλυψη διαφορετικών κόσμων. Μέσα στον ορυμαγδό, κοντεύουμε να το ξεχάσουμε. Ξεκινώντας από αγαθές, κατά κανόνα, προθέσεις, επιχειρούμε να διευθετήσουμε τις τροχιές, τις θέσεις παρατήρησης, τα επιτρεπόμενα και τα απαγορευμένα. Είναι σαν να ερίζουμε για τις καρέκλες στην παραλία. Ομως το ζητούμενο πάντα είναι η τροχιά του χελιδονόψαρου – η χαρά της μάθησης. Αναρωτιέμαι, στην αγωνία μας να διευθετήσουμε το περιβάλλον του, μήπως κάνουμε τόση φασαρία με τόσο πάθος, που αντί να το διευκολύνουμε, συμβάλλουμε τελικώς στον αφανισμό του…

* Η κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη είναι καθηγήτρια Οικονομικών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.