ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Θα θυμούνται ως ήρωα αυτόν τον αντιδήμαρχο

Ο θάνατος του αντιδημάρχου Ζαχάρως Αντώνη Κρέσπη (κατέληξε προχθές) συγκλόνισε την Ελλάδα, ανασύροντας μνήμες από τον όλεθρο της Πελοποννήσου. Ο άτυχος 49χρονος ήταν το 78ο θύμα, από την αρχή του καλοκαιριού, των φετινών, πρωτόγνωρων, πυρκαγιών που κατέκαψαν τη χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη και η απώλειά του σαν η τελευταία πράξη ενός δράματος δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Την ημέρα που καιγόταν η Αρτέμιδα βρέθηκε με άλλους συγχωριανούς του και τον δήμαρχο στην περιοχή για να βοηθήσουν, οι φλόγες όμως λόγω των πολύ ισχυρών ανέμων τους κύκλωσαν σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Εμεινε πίσω μαζί με τον 30χρονο Αλβανό Σπύρο Κιόσια, αποκλεισμένοι και οι δύο, παλεύοντας έως την ύστατη στιγμή να ξεφύγουν από τις φλόγες. Με μόνο όπλο το ένστικτο της επιβίωσης έσκαψαν με τα χέρια τους λάκκους στο χώμα και μπήκαν μέσα για να γλιτώσουν. Εκείνες τις δραματικές στιγμές, όπου η φωτιά παραλύει τον άνθρωπο και με τις φλόγες να τον καίνε, ο αντιδήμαρχος όχι μόνο διατήρησε το αγωνιστικό του πνεύμα, αλλά είχε κατά νου τον 30χρονο, εμψυχώνοντας και δίνοντάς του συνεχώς κουράγιο.

Ο 30χρονος Σπύρος τελικά τα κατάφερε και τώρα αναρρώνει στο Ερρίκος Ντυνάν.

Οσοι γνώρισαν τον Κρέσπη μιλούν με τα καλύτερα λόγια και περιγράφουν έναν άνθρωπο ιδιαίτερα δυναμικό, με ευαισθησίες και αληθινό πάθος για την τοπική αυτοδιοίκηση. «Ηθελε να προσφέρει στον τόπο» λέει ο επίσης αντιδήμαρχος Ζαχάρως Σπύρος Μπηλιώνης. «Γι’ αυτό και έχασε τη ζωή του. Πήγε να βοηθήσει στην κατάσβεση, αλλά τον νίκησαν οι φλόγες». Δεν ήταν, πάντως, ο μόνος που αγνοώντας τους κινδύνους έτρεξε να προσφέρει, αλλά δεκάδες πολίτες. Στις πυρκαγιές της Πελοποννήσου αναδείχθηκε μια συλλογική στάση που ξεπέρασε τα όρια του απλού εθελοντισμού, φθάνοντας στην αυτοθυσία. Βελγίδα δημοσιογράφος που βρέθηκε στην Πελοπόννησο καλύπτοντας το θέμα τις πυρκαγιών, μιλώντας σε Ελληνες συναδέλφους της, απορούσε γιατί ο κόσμος παρέμενε στα χωριά δίνοντας ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί τη δική τους μάχη με τις φλόγες. «Στο Βέλγιο όταν είναι σε εξέλιξη σχέδιο εκκένωσης δεν διανοείται κανείς να παραμείνει στον τόπο της καταστροφής. Φεύγουν. Εδώ δεν έφυγε κανείς…» είπε.