ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Μεικτοί γάμοι για καρδιές δίχως σύνορα

Χιλιάδες μεικτοί γάμοι τελούνται κάθε χρόνο στη χώρα μας. Για κάθε δέκα ζευγάρια που παντρεύονται στην Ελλάδα εκτιμάται ότι υπάρχει ένα στο οποίο ο ένας εκ των συζύγων είναι άλλης εθνικότητας. Οι περισσότεροι αλλοδαποί σύζυγοι Ελλήνων υπηκόων είναι από την Ανατολική Ευρώπη και την Αλβανία, ωστόσο ο κατάλογος με τις εθνικότητες είναι μακρύς.

«Δεν είναι εύκολο να αντιληφθούμε τις κοινωνικές επιπτώσεις, εάν αυτές υπάρχουν, καθώς οι περισσότεροι από τους γάμους αυτούς γίνονται με οικονομικούς μετανάστες που έρχονται στη χώρα μας για να εργαστούν και τείνουν να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία. Δηλαδή, περισσότερο οι αλλοδαποί προσαρμόζουν τις συνήθειές τους στην ελληνική πραγματικότητα, παρά την επηρεάζουν», περιγράφει στην «Κ» η ερευνήτρια του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών κ. Λάουρα Μαράτου – Αλιπράντη. Οπως αναφέρει, οι αλλαγές στην ελληνική κοινωνία μπορούν μέχρι στιγμής να εντοπιστούν κυρίως στις αγροτικές κοινωνίες, των οποίων η ανάπτυξη έχει ευνοηθεί από την είσοδο αλλοδαπών γυναικών, καθώς οι Ελληνίδες αποφεύγουν πλέον τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Σύμφωνα με στοιχεία του Ληξιαρχείου του Δήμου Αθηναίων, από τους συνολικά 5.258 γάμους που τελέστηκαν μέσα στα όρια του δήμου το 2007, οι 497 αφορούσαν ζευγάρια όπου ο ένας είναι εκ των δύο είναι αλλοδαπός, δηλαδή περίπου το 9,45%. Η πλειονότητα αυτών των γάμων είναι πολιτικοί (περίπου 80%), ενώ συνήθως αλλοδαπή είναι η γυναίκα. Επίσης, οι αλλοδαποί σύζυγοι είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οικονομικοί μετανάστες. Περίπου το 13,5% αφορά γάμους με άτομα από την Αλβανία, το 9,5% από Ουκρανία, το 7,5% από Ρωσία, το 5,2% από Μολδαβία, 4,4% από Γεωργία, το 4% από Γερμανία, το 3,6% από Αίγυπτο, το 3,4% από Ρουμανία, το 2,4% από Πολωνία, το 2% από Ιταλία κ.ο.κ.

Οχι όμως όλοι. Ο Μοχάμεντ Αλ Χατίμπ, που κατάγεται από την Ιορδανία, γνωρίστηκε πριν από μερικά χρόνια με τη Χριστίνα στην πατρίδα του και έπειτα από λίγο καιρό παντρεύτηκαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη χώρα μας. Ο Μοχάμεντ είναι μουσουλμάνος και η Χριστίνα ορθόδοξη, ωστόσο όπως λέει η Χριστίνα, κατάγεται από τη Σμύρνη και η κουλτούρα των μουσουλμάνων τής είναι οικεία. Ο γάμος έγινε στην Ξάνθη, από μουσουλμάνο ιερέα (επιτρέπεται ο μεικτός γάμος όταν μουσουλμάνος είναι ο άνδρας) και ενώ δεν είχαν αντιδράσεις από το άμεσο οικογενειακό τους περιβάλλον, βίωσαν τον σκεπτικισμό και τις σιωπές στον ευρύτερο κύκλο των γνωστών τους. Το ζευγάρι εργάζεται μαζί στη διοργάνωση διεθνών συνεδρίων και ταξιδεύει συνέχεια.

«Αυτή η χώρα είναι πλέον η πατρίδα μου»

Ούτε τα βλέμματα στο λεωφορείο ούτε οι ψίθυροι στον δρόμο ενοχλούν τον Πάτρικ και τη Νέλλη. Είναι παντρεμένοι από τον περασμένο Μάρτιο και σε ένα μήνα περιμένουν το πρώτο τους παιδί.

Ο Πάτρικ κατάγεται από την Γκάνα και η Νέλλη είναι… γέννημα – θρέμμα Αμπελοκήπων. Γνωρίστηκαν στις 14 Μαΐου 2007, την ημέρα που αναζήτησαν δουλειά ταυτόχρονα σε ένα πολυκατάστημα. «Ηταν γραφτό να γνωριστούμε, ούτε εγώ ούτε ο Πάτρικ μείναμε σε αυτή τη δουλειά. Τελικά το πιο σημαντικό που συνέβη εκείνη την ημέρα εκεί ήταν η γνωριμία μας. Φτάσαμε μέχρι την Ιερά Σύνοδο για να παντρευτούμε, καθώς ο Πάτρικ είναι Πεντηκοστιανός. Στην περίπτωση που δεν μας έδιναν την άδεια, ο Πάτρικ θα βαπτιζόταν Ορθόδοξος, όμως δεν ήθελα να κάνει κάτι τέτοιο μόνο γι’ αυτό το σκοπό. Τον αγαπώ, ανεξαρτήτως θρησκείας», περιγράφει η Νέλλη, η οποία δείχνει περισσότερο να διασκεδάζει με τις αντιδράσεις του κόσμου παρά να ενοχλείται. Η Νέλλη είναι γυμνάστρια ενώ ο σύζυγός της πουλάει μεταχειρισμένες μηχανές φορτηγών από την Ελλάδα στην Γκάνα.

Ο Πάτρικ, παρά την προκατάληψη απέναντι στους Αφρικανούς που βιώνει στη χώρα μας, θεωρεί πια την Ελλάδα πατρίδα του. «Η γυναίκα μου ζει εδώ και το παιδί μου θα γεννηθεί εδώ. Θα δουλέψω και θα προσπαθήσω να κάνω ό,τι καλύτερο για αυτή τη χώρα. Εγώ την αγαπώ όπως είναι, ελπίζω να κάνει και αυτή το ίδιο για μένα», τονίζει.

Ηταν στη Γαλλία, ήθελε να μάθει ελληνικά και τελικά μένει Αθήνα

Η Σαρμπίν, στα φοιτητικά της χρόνια, ήθελε να μάθει ελληνικά και της σύστησαν έναν Ελληνα φοιτητή στη Γαλλία. Ο Φώτης Παπαντωνίου, εκτός από δάσκαλος ελληνικών έμελλε να γίνει και ο σύζυγός της αλλά και ο λόγος για τον οποίο η Σαρμπίν ζει σήμερα στην Ελλάδα. Οπως περιγράφει η ίδια, νωρίτερα είχε επισκεφθεί τη χώρα μας μόνο για τουρισμό και ποτέ δεν της είχε περάσει από το μυαλό η ιδέα ότι μία μέρα θα ζούσε μόνιμα εδώ. Οταν οι δύο νέοι παντρεύτηκαν και ήρθαν να ζήσουν στην Αθήνα αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες, καθώς η Σαρμπίν ήξερε λίγα ελληνικά ενώ ο Φώτης κλήθηκε να υπηρετήσει την πατρίδα, σε κάποια άλλη πόλη. «Είχα σπουδάσει νομικές επιστήμες στη Γαλλία αλλά δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω τις γνώσεις αυτές στην Ελλάδα λόγω γλώσσας. Βρήκα δουλειά σε μια εταιρεία γαλλικών συμφερόντων ενώ παρέδιδα και μαθήματα. Εφτασα να δουλεύω 16 ώρες τη μέρα σε τρεις διαφορετικές δουλειές για να αντεπεξέλθω, αλλά άξιζε τον κόπο, καθώς τώρα πια τα πράγματα έχουν μπει σε μια σειρά», περιγράφει στην «Κ» η Σαρμπίν. Σήμερα το ζευγάρι έχει δύο παιδιά. Πρώτα γεννήθηκε το αγόρι, τον ονόμασαν Αντώνη, όπως τυχαίνει να λέγονται και οι δυο παππούδες, έπειτα η κόρη τους Αιμιλία, που ακούει και στο Εμιλι. Τα παιδιά είναι δίγλωσσα και μιλούν και με τους δυο γονείς και τις δυο γλώσσες. Οπως περιγράφει η Σαρμπίν, παρά τις δυσκολίες, της αρέσει στην Ελλάδα επειδή -όπως λέει- παρά το γεγονός ότι εργάζεται πολλές ώρες καταφέρνει να περνάει καλά, καθώς «υπάρχει μυρωδιά διακοπών κάθε μέρα». Ο πατέρας της Σαρμπίν (έχασε τη μητέρα της πριν από τον γάμο) δεν είδε με πολύ «καλό μάτι» το γεγονός ότι η κόρη του μετανάστευσε στην Ελλάδα, ωστόσο ποτέ δεν εκφράστηκε αρνητικά για αυτό. «Στην αρχή ήλπιζε πως θα αλλάξω γνώμη και θα γυρίσω στη Γαλλία, αλλά με τα χρόνια κατάλαβε πως πλέον η ζώη μου είναι εδώ» λέει η Σαρμπίν.

Η ζωή του Μπόρις από τη Σερβία άλλαξε όταν γνώρισε την Ορσαλία

Ο Μπόρις Πιλιπένκο έφυγε το 2000 από τη Σερβία, η οποία «έβγαινε» από τον πόλεμο, ώστε να σπουδάσει και να εργαστεί στην Ευρώπη. Πούλησε την περιουσία που είχε από τους γονείς του και έψαξε για μια χώρα όπου το κόστος διαβίωσης να είναι σχετικά χαμηλό. Ετσι επέλεξε την Ελλάδα. Αρχισε να σπουδάζει φωτογραφία και να εργάζεται. Λίγα χρόνια αργότερα γνωρίστηκε με την Ορσαλία, μέσω φίλων, και το 2005 παντρεύτηκαν, αφού εκείνη είχε μείνει έγκυος. Οπως μας περιγράφει η Ορσαλία, το γεγονός ότι οι δύο λαοί μοιάζουν μεταξύ, τους βοήθησε στην επικοινωνία τους, αλλά και στο να αποδεχτούν έναν «ξένο» οι γονείς της. «Στην αρχή τους τον γνώρισα λέγοντας ότι είναι απλά φίλος για να δω αντιδράσεις. Μάλλον κατάλαβαν «κάτι», αφού συνήθως δεν κάνουμε πράγματα τυχαία. Τον συμπάθησαν αμέσως.

Είχε μεγάλο ρόλο το γεγονός ότι είμαστε ομόδοξοι. Κανένας από τους δικούς μου ανθρώπους δεν είχε πρόβλημα να τον αποδεχθεί. Αλλά και διαφορετικά να ήταν τα πράγματα, δεν θα μπορούσαν να μου αλλάξουν άποψη. Είχα κάνει πλέον την επιλογή μου» μας λέει η Ορσαλία. «Ηρθα εδώ για να δουλέψω και κάποια στιγμή να γυρίσω στην πατρίδα μου, τώρα έκανα οικογένεια και όπως φαίνεται η ζωή μου είναι πλέον εδώ. Δεν είναι κάτι που σχεδίαζα, αλλά πολλές φορές τα σχέδιά μας ανατρέπονται» σχολιάζει ο Μπόρις. Σήμερα το ζευγάρι έχει δύο παιδιά, την Ηλέκτρα 3 ετών και τον Αλέξανδρο 1,5 ετών. Η Ορσαλία εργάζεται ως μαία και ο Μπόρις είναι φωτογράφος.

Το τριήμερο εκπαιδευτικό ταξίδι έγινε μόνιμη κατοικία στην Ελλάδα

Η Ολγα πιστεύει πως υπάρχει προκατάληψη, την οποία έζησε στο πετσί της, για τις γυναίκες που κατάγονται από τη Ρωσία. Η ίδια πριν από έξι χρόνια παντρεύτηκε τον Αρη Φρεσκάκη και -όπως λέει- η οικογένεια του γαμπρού ήταν αρκετά επιφυλακτική απέναντί της, μέχρι τη στιγμή που το ζευγάρι έκανε το πρώτο τους παιδί. Ο Αρης είναι ιδιοκτήτης τουριστικού γραφείου στο Σύνταγμα και συνεργαζόταν για πολλά χρόνια με την Ολγα, η οποία εργαζόταν σε τουριστικό γραφείο της Μόσχας. «Είχαμε συνεργασία, μιλούσαμε κάθε μέρα στο τηλέφωνο, αλλά δεν είχαμε ιδωθεί ποτέ» μας περιγράφει ο ίδιος. «Ηρθα στην Ελλάδα μόλις για τρεις ημέρες, αυτό που ονομάζεται εκπαιδευτικό ταξίδι, και οι τρεις μέρες έγιναν έξι χρόνια, μέχρι σήμερα. Πριν από 19 μήνες γέννησα τον Βασίλη και τώρα περιμένουμε δεύτερο παιδί» περιγράφει γελώντας η Ολγα. Ο Αρης λέει πως στην αρχή δεν ήταν εύκολο να αντεπεξέλθει στις πιέσεις και στα σχόλια του περιβάλλοντός του και χρειάστηκε χρόνος, ώστε να γνωρίσουν και να καταλάβουν τι άνθρωπος είναι η αλλοδαπή σύζυγός του και να ξεπεράσουν τους ενδοιασμούς τους. Οπως λέει, οι γνωστοί του είχαν ακούσει μονάχα την άσχημη εκδοχή για τις κοπέλες από τη Ρωσία, κυρίως από τα δελτία ειδήσεων, αλλά οι περισσότεροι δεν είχαν ποτέ κάποια προσωπική σχέση με άτομα από τη χώρα αυτή, ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι ανεξάρτητα από το ποια είναι η καταγωγή τους. «Η μητέρα μου επίσης ήταν επιφυλακτική. Αυτό βέβαια είναι κάτι που αφορά την Ελληνίδα μητέρα, θα ήταν δηλαδή επιφυλακτική όποια και να ήταν η νύφη της».

Η επαφή με μια γυναίκα από διαφορετική χώρα, έδωσε στον Αρη τη δυνατότητα να γνωρίσει εξαρχής τον πολιτισμό της χώρας αυτής. Αν και ο ίδιος -όπως λέει- δεν έχει καταφέρει ακόμα να μάθει τη γλώσσα, στην οποία η γυναίκα του μιλάει με την οικογένειά της, ωστόσο έχει γνωρίσει στοιχεία από έναν πολιτισμό τον οποίο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ήξερε μόνο «μέσα από τις αμερικανικές ταινίες».