ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ουρές για τα συστήματα πυρόσβεσης

«Με το που πήγαμε να ανοίξουμε το μαγαζί τη Δευτέρα το πρωί, μετά το Σαββατοκύριακο της μεγάλης πυρκαγιάς στην Αττική στα τέλη Αυγούστου, μας περίμενε ουρά κόσμου απ’ έξω. Ολοι μετά τη φωτιά έτρεξαν να προμηθευθούν πυροσβεστικό εξοπλισμό ή να ανανεώσουν υλικά που αναλώθηκαν στη μάχη του Σαββατοκύριακου».

Ο κ. Τάσσος Αγγέλικας έχει επιχείρηση πυρασφάλειας στον Αγιο Στέφανο Αττικής και μας δίνει μια εικόνα του ιδιαίτερα αυξημένου ενδιαφέροντος πολλών κατοίκων της ευρύτερης περιοχής να οχυρώσουν από εξωτερική φωτιά το σπίτι τους. «Ζητούσαν πυροσβεστικές μάνικες, ρακόρ (εξαρτήματα που επιτρέπουν τη σύνδεση πολλών κομματιών πυροσβεστικών σωλήνων), αυλούς, ενώ πολλοί είχαν φέρει τους πυροσβεστήρες, που είχαν αδειάσει, για αναπλήρωση. Υπάρχουν και περιπτώσεις, κυρίως από ιδιοκτήτες μεγάλων ακινήτων, με βίλες αξίας εκατομμυρίων, που αρχίζουν να συζητούν την εγκατάσταση ολοκληρωμένου συστήματος πυρασφάλειας από πυρκαγιά στο δάσος ή στον περιβάλλοντα χώρο», συμπληρώνει ο κ. Αγγέλικας.

Ατομικές λύσεις

Ο Κώστας, κάτοικος του Ντράφι, λέει στην «Κ» ότι πολλοί γείτονες άρχισαν να συζητούν για μέτρα πυροπροστασίας στις οικίες τους, ενώ ορισμένοι έκαναν επισκέψεις σε καταστήματα με υλικά πυρόσβεσης. Αύξηση του ενδιαφέροντος από ιδιοκτήτες κατοικιών καταγράφει και ο κ. Δ. Κόλλιας, με επιχείρηση πυρασφάλειας στην Αττική.

Μέχρι τώρα οι επιχειρήσεις πυρασφάλειας δραστηριοποιούνταν κυρίως για την κάλυψη εργοστασίων, εργασιακών χώρων, χώρων εστίασης ή διασκέδασης, για τους οποίους εξάλλου έχουν εκδοθεί συγκεκριμένοι υποχρεωτικοί κανονισμοί (άλλο πόσο τηρούνται). Η πυρασφάλεια σε κατοικίες (από εξωτερική πυρκαγιά) αποτελούσε μέχρι τώρα μια επιλογή ελάχιστων, με ιδιαίτερα ακριβές κατοικίες. Μετά την πανηγυρική, όσο και καταστροφική, απόδειξη της κρατικής ανεπάρκειας, όλο και περισσότεροι ιδιώτες καταφεύγουν σε ατομικές λύσεις, δημιουργώντας μια καινούργια αγορά. «Δημόσια αθλιότητα – ιδιωτική αφθονία», όπως είχε σημειώσει πριν από δεκαετίες ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ.

Ποια είναι όμως τα μέτρα πυροπροστασίας που μπορεί κανείς να λάβει; «Υπάρχουν πολλά επίπεδα, ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του καθένα, την επικινδυνότητα της περιοχής και την αξία του ακινήτου», λέει στην «Κ» ο κ. Δημήτρης Κόλλιας. «Καταρχήν, απαιτείται προμήθεια φορητών πυροσβεστήρων. Οι μικροί, οικιακού τύπου, δεν επαρκούν. Απαιτούνται τροχήλατοι πυροσβεστήρες, οι οποίοι είναι πολύ μεγαλύτεροι», σημειώνει ο κ. Κόλλιας. Οι τροχήλατοι πυροσβεστήρες υπάρχουν σε δύο μεγέθη, 25 και 50 λίτρα, με τιμή που κυμαίνεται από 180 – 300 ευρώ ανάλογα με το μέγεθος και την ποιότητα.

«Οι πολίτες μπορούν να χειρισθούν τους μεγάλους πυροσβεστήρες, αν και χρειάζεται μια κάποια εκπαίδευση. Για παράδειγμα, όταν σημαδεύουμε με πυροσβεστήρα ξηράς σκόνης ψηλά, αυτή συνήθως διασκορπίζεται. Πιο εύκολα χρησιμοποιείται ο αφρός», λέει ο κ. Κόλλιας.

Εάν ο ιδιοκτήτης επιθυμεί πιο αναβαθμισμένη προστασία πρέπει να διαθέτει καταρχήν νερό, πέρα από το δημόσιο δίκτυο ύδρευσης, το οποίο αφενός δεν έχει την πίεση που απαιτείται, αφετέρου μπορεί να διακοπεί σε περίπτωση μεγάλης πυρκαγιάς. «Εάν η βίλα διαθέτει πισίνα μπορεί να αξιοποιηθεί το νερό της. Εάν όχι, πρέπει να κατασκευαστεί δεξαμενή», τονίζει ο κ. Κόλλιας. «Υπάρχουν πλαστικές δεξαμενές, μεγέθους 25 κυβικών μέτρων και κόστους 1.500 – 2.000 ευρώ. Μπορεί να κατασκευαστούν επίσης μεταλλικές ή και υπόγειες, που όμως είναι πολύ πιο ακριβές».

Πιο σύνθετα

Το επόμενο βήμα είναι η ύπαρξη αντλίας και πιεστικού, για να μπορεί να αντληθεί το νερό και μάλιστα με την απαραίτητη πίεση. «Υπάρχουν φορητές βενζινοκίνητες αντλίες πυρόσβεσης (από 400 ευρώ οι κινέζικες μέχρι 1.500 ευρώ αμερικανικής κατασκευής), οι οποίες μπορούν να συνδεθούν με μια πυροσβεστική μάνικα, που έχει δυνατότητα εκτόξευσης νερού σε απόσταση 25-30 μέτρων», λέει ο κ. Αγγέλικας. Οι πυροσβεστικοί σωλήνες είναι πολύ πιο αποτελεσματικοί από το κοινό λάστιχο, γιατί είναι υφασμάτινοι, εύκαμπτοι, ελαφροί, με μεγαλύτερη διάμετρο.

Από εκεί και πέρα μπορούν να εγκατασταθούν πιο σύνθετα συστήματα. «Σε ορισμένες κατοικίες στην Ιπποκράτειο Πολιτεία, με σχετικά μεγάλες ιδιοκτησίες, έχουμε εγκαταστήσει πιο ολοκληρωμένα και βαριά συστήματα πυρόσβεσης», λέει στην «Κ» ο κ. Αγγέλικας. «Διαθέτουν αντλιοστάσιο με μια πολύ μεγαλύτερη μόνιμα εγκατεστημένη αντλία (15-20 ίππων, κόστους από 3.000 – 8.000 ευρώ), με δυνατότητα να λειτουργεί είτε με ηλεκτρικό ρεύμα (το οποίο μπορεί να διακοπεί), είτε με πετρέλαιο».

Το αντλιοστάσιο μπορεί να τροφοδοτήσει, μέσω ενός δικτύου γαλβανισμένων σιδηροσωλήνων αναμονές όπου μπορούν να προσαρμοσθούν πυροσβεστικές μάνικες ή πυροσβεστικά κανόνια, τα οποία μπορεί να βρίσκονται στο έδαφος ή και σε πύργους.

«Κουρτίνα» νερού

«Μια άλλη μέθοδος είναι η τοποθέτηση περιμετρικά της στέγης, μικρών ακροφυσίων νερού που καταβρέχουν με νερό και δημιουργούν μια κουρτίνα νερού, καταβρέχοντας την εξωτερική επιφάνεια των τοίχων», μας λέει ο κ. Αγγέλικας. Επίσης, υπάρχουν και επιβραδυντικά υγρά, με τα οποία ο ιδιοκτήτης μπορεί να ψεκάσει το χώρο γύρω από το σπίτι πριν φθάσει η φωτιά, συμπληρώνει. «Αυτό που πρέπει να προσέχουν οι ιδιώτες», υπογραμμίζει ο κ. Κόλλιας, «είναι να απευθύνονται στα πιστοποιημένα καταστήματα και να προμηθεύονται πιστοποιημένα προϊόντα».

Βασικές αρχές προστασίας

Πριν όμως συζητήσουμε για φθηνότερα ή ακριβότερα συστήματα πυρασφάλειας δεν πρέπει να ξεχνούμε ορισμένες βασικές αρχές πυροπροστασίας μιας εξοχικής οικοδομής. Καταρχήν, απαιτείται καθαρισμός της αυλής, του κτήματος και των γειτονικών χώρων από όλα τα ξερά χόρτα. Απομάκρυνση από τις αυλές και τους εξωτερικούς χώρους κάθε υλικού εύφλεκτου ή με μεγάλη θερμαντική ικανότητα (π.χ. ξύλα για τον χειμώνα), τα οποία λειτουργούν σαν… προσάναμμα. Εάν πλησιάζει φωτιά πρέπει να μαζευτούν μέσα όλα τα έπιπλα που μπορεί να «αρπάξουν», να κλείσει η τέντα που μπορεί να υπάρχει στο μπαλκόνι και να ασφαλίσουν ερμητικά πόρτες και παράθυρα. Καλό είναι να απομακρυνθούν και οι κουρτίνες.