ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ

Mαθήματα στην τάξη της φύσης

Στο δημοτικό και στο πρόγραμμα ΙΒ της Σχολής Μωραΐτη γίνονται καθημερινά «κανονικά» μαθήματα στο άλσος που περιβάλλει το σχολείο, το «δασάκι» όπως το αποκαλούν χαρακτηριστικά, ή στην αυλή, για αποσυμφόρηση των τάξεων.

Αγχωμένα χαμόγελα, μικρές ανάσες των παιδιών με τη μάσκα κάτω, αγωνία των εκπαιδευτικών για την τήρηση των μέτρων, αποστάσεις και ανησυχία για τον χειρισμό των παιδιών που εμφανίζουν ακόμη και αθώα συμπτώματα. Οι πτυχές της νέας πραγματικότητας –της μάσκας, των αντισηπτικών, και των αποστάσεων– στα σχολεία λόγω κορωνοϊού  ξετυλίγονται και όλοι καλούνται να τις συνηθίσουν. «Τα παιδιά μαζεύονται παρέες παρέες στα διαλείμματα. Πώς μπορείς να τους ζητήσεις να κρατούν αποστάσεις; Μέσα στο μάθημα ιδρώνουν, κουράζονται από τη μάσκα, ζητούν να βγουν έξω», λέει στην «Κ» η κ. Σοφία Καψάλη, φιλόλογος στο Λύκειο Λυγουριού. «Τα μικρότερα παιδιά πειθαρχούν ευκολότερα από τα μεγαλύτερα. Ομως η μάσκα συχνά πέφτει και τη σηκώνουν. Επίσης, δεν μπορούν να παίξουν. Υπάρχει μοναξιά», συμπληρώνει από την πλευρά της στην «Κ» η κ. Αννα Στουμπίδη, νηπιαγωγός στο 33ο Νηπιαγωγείο Ηρακλείου. 

Ειδικότερα, ιχνηλατώντας τη νέα πραγματικότητα ξεκίνησαν μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς αλλά και υπουργείο Παιδείας τη σχολική χρονιά. «Τα μικρότερα παιδιά πειθαρχούν πιο εύκολα αλλά υπάρχει μία δυσφορία, ιδίως για τη μάσκα. Η ενόχληση είναι πιο έντονη κατά τις δύο πρώτες διδακτικές ώρες που είναι και μεγαλύτερης διάρκειας σε σχέση με τις τελευταίες. Ολους επίσης τους επηρεάζει η ζέστη», παρατηρεί στην «Κ» ο κ. Χρήστος Μπλέτσας, δάσκαλος στο 24ο Δημοτικό Σχολείο Χαλκίδας. «Τα νήπια τώρα μπορούν να παίξουν δύο-δύο και αν, λόγω των αιθουσών και των αποστάσεων. Προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε τους αύλειους χώρους. Βλέπουν τους συμμαθητές τους από τη μύτη και πάνω. Εχουμε χάσει τη διαδικασία της κοινωνικοποίησης των παιδιών, η οποία φυσικά είναι πολύ σημαντικός στόχος του σχολείου», δηλώνει η κ. Στουμπίδη. Βεβαίως, δεν λείπουν και τα κλάματα των νηπίων και των παιδιών της Α΄ δημοτικού που μπαίνουν για πρώτη φορά  στο σχολικό περιβάλλον αντικρίζοντας… καλυμμένα πρόσωπα συμμαθητών και δασκάλων», όπως ανέφερε στην «Κ» ο κ. Σταύρος Πετράκης, γενικός γραμματέας της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΔΟΕ).

Οι εκπαιδευτικοί δεν είχαν να αντιμετωπίσουν ιδιαίτερα προβλήματα με τους γονείς που αντιτίθενται στη χρήση μάσκας στα παιδιά τους. Ωστόσο, υπήρξαν προβλήματα και διαμαρτυρίες για τη σαφήνεια των προληπτικών μέτρων. 

Προς το παρόν, οι περιπτώσεις αναστολής λειτουργίας σχολείου, τάξης ή μόνο τμήματος λόγω κρούσματος ή κρουσμάτων είναι λίγες· από την αρχή της χρονιάς αναστολή αποφασίστηκε σε 15 σχολεία ή τμήματα, (αύριο στο ίδιο καθεστώς θα είναι 12) σε σύνολο 13.800 σχολικών μονάδων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα. Βεβαίως, το άγχος είναι μεγάλο για την τήρηση των μέτρων και τον χειρισμό ενός πιθανού κρούσματος. Χαρακτηριστικά, ο εκπαιδευτικός που έχει οριστεί υπεύθυνος, πρέπει να φορέσει ειδική ενδυμασία για την απομόνωση του παιδιού, και να ακολουθήσει το υγειονομικό πρωτόκολλο, χωρίς να έχει γίνει κάποια ειδικότερη ενημέρωση για τις λεπτομέρειες της διαδικασίας. Από την άλλη, ενώ έως και πέρυσι στις μικρότερες ηλικίες παιδιών οι πυρετοί, οι πόνοι και η δυσφορία αντιμετωπίζονταν με σχετική ελαφρότητα, από φέτος προκαλούν ανησυχία.

Παράλληλα, κρίσιμο θέμα είναι ο ανεπαρκής αριθμός καθαριστών. Ενδεικτικά, ο πρόεδρος της ΔΟΕ κ. Θανάσης Κικινής ανέφερε ότι λείπουν περί τους 50 καθαριστές από σχολεία της Δυτικής Αττικής, ενώ παράπονα έχει δεχθεί η ομοσπονδία από σχολεία των Ιωαννίνων και του κέντρου της Αθήνας. Απαραίτητη είναι επίσης η παρουσία των καθαριστών καθ’ όλη τη διάρκεια λειτουργίας του σχολείου.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», γονείς έχουν ζητήσει από το υπουργείο Παιδείας να θεσμοθετήσει την υποχρεωτική τήρηση των αποστάσεων μεταξύ των μαθητών μέσα στις τάξεις. Αυτό βέβαια σημαίνει αναδιάταξη των θρανίων, και πιθανόν χρεία για επιπλέον τάξεις. 

Σε ελεύθερους χώρους

Από την άλλη, υπάρχουν σχολεία και εκπαιδευτικοί που εκμεταλλεύονται τον καλό καιρό και τους ελεύθερους χώρους –αλσύλλια, πάρκα– γύρω από το σχολείο και κάνουν το μάθημα στο ύπαιθρο. Πρόκειται για πρακτική που υιοθετείται στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικά, στο Νηπιαγωγείο της Σχολής Μωραΐτη εφαρμόζεται εδώ και τέσσερα χρόνια δίγλωσσο πρόγραμμα εκπαίδευσης στη φύση, με τίτλο «English, Art & Nature Atelier», που σχεδιάστηκε από την παιδαγωγό Βικτώρια Ρεμούνδου και την εικαστικό Λώρα Μαραγκουδάκη, και συνδυάζει την παιδαγωγική προσέγγιση των «Σχολείων του Δάσους» με την εικαστική αγωγή. 

«Κάθε εβδομάδα, η τάξη μεταφέρεται έξω, στο άλσος που περιβάλλει το σχολείο. Το “δασάκι”, όπως συνηθίζουμε να το λέμε, λειτουργεί ως φυσική προέκταση της τάξης, και τα παιδιά ανακαλύπτουν ένα ξεχωριστό φάσμα δραστηριοτήτων που διευρύνει τα όρια της περιέργειας και της αυτενέργειάς τους. Τους δίνεται η ευκαιρία να εξερευνήσουν, να σκάψουν, να σκαρφαλώσουν, να ψαχουλέψουν, να χτίσουν, να λερωθούν, να παρατηρήσουν τις αλλαγές στον καιρό, στα δένδρα, τα φυτά, τα πουλιά και τα έντομα που ζουν στο δασάκι. Κάνουν διαπιστώσεις, ανακαλύπτουν και δοκιμάζουν τις νοητικές και κινητικές τους δεξιότητες, μαθαίνουν μέσα από το βίωμά τους», ανέφερε στην «Κ» ο κ. Αντώνης Καρτάλης, μέλος της διεύθυνσης της Σχολής Μωραΐτη. Στο δημοτικό και το πρόγραμμα ΙΒ γίνονται καθημερινά «κανονικά» μαθήματα στο δασάκι ή στην αυλή του IB, για αποσυμφόρηση των τάξεων. 

Οπως τονίζει ο κ. Καρτάλης, «η δυνατότητα των παιδιών να κάνουν μάθημα σε εξωτερικό χώρο, εκτός από τα προφανή οφέλη της μείωσης της δυνατότητας μετάδοσης του ιού, λειτουργεί και ευεργετικά, διότι ο καθαρός αέρας και η φύση βελτιώνουν τη συγκέντρωση και την προσοχή τους. Μάλιστα σε μαθήματα όπως φυσική, χορός, καλλιτεχνικά το φυσικό περιβάλλον δίνει αμέτρητες δυνατότητες για ένα πιο ενδιαφέρον και διαδραστικό μάθημα».