ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Κάνοντας όνειρα γύρω από ένα θερμοκήπιο

kanontas-oneira-gyro-apo-ena-thermokipio-561314167

Συνεργάζονται με τους «Σπορίτες Εβρου», είναι σε τακτική επικοινωνία με το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και Φυσικής Ιστορίας στην Αθήνα, ανταλλάσσουν βιωματικές εμπειρίες με τους συνομηλίκους τους στο Κολλέγιο Αθηνών και ενημερώνονται για τις τελευταίες μεθόδους βιολογικής καλλιέργειας των αρωματικών φυτών από τους Myrovolos Organics στη Χίο. Ο λόγος για τους δεκαέξι μαθητές της έκτης δημοτικού στα Ρίζια Εβρου, οι οποίοι σε πείσμα της καραντίνας και της ακριτικής θέσης του χωριού τους, αποδεικνύουν ότι όταν θέλεις να είσαι «μέσα στα πράγματα»… μπορείς. Ιθύνων νους πίσω από το πλήθος των δραστηριοτήτων, που κινούνται με άξονα ένα υπερσύγχρονο θερμοκήπιο της Rivulis – Eurodrip στην αυλή του σχολείου τους, είναι η δασκάλα κ. Ρούλα Λεύκελη, η οποία έχει μεταπτυχιακό στην περιβαλλοντική αγωγή. Η Εβρίτισσα δασκάλα εξέθεσε το πολυεπίπεδο όραμά της στην Ενωση «Μαζί για το Παιδί», η οποία τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται έντονα στην ακριτική Ελλάδα και ειδικά στον Εβρο. «Από το 2019 έχουμε επισκεφθεί τις σχολικές μονάδες και τα ιατρικά κέντρα στα χωριά όλου του Εβρου, θέλοντας να καταγράψουμε τις ανάγκες αλλά και τις δυνατότητες της περιοχής», εξηγεί στην «Κ» η πρόεδρος της Ενωσης Αλεξάνδρα Μαρτίνου, η οποία τον Οκτώβριο του 2020 παρευρέθη μεταξύ άλλων στα εγκαίνια του θερμοκηπίου στο δημοτικό του πιο ακριτικού χωριού της Ελλάδας, στα Ρίζια. 

«Διδάσκω στη δευτέρα δημοτικού, ωστόσο στο πρότζεκτ του θερμοκηπίου συμμετέχουν οι μαθητές της έκτης δημοτικού, οι οποίοι έχουν το γνωστικό υπόβαθρο», σημειώνει η κ. Λεύκελη. Το ένα παρτέρι φιλοξενεί αρωματικά φυτά, το άλλο λαχανικά της εποχής, πολλά εκ των οποίων φύονται στον πάγκο ριζοβολίας, «που ουσιαστικά είναι ένα μικρό θερμοκήπιο μέσα στο θερμοκήπιο».

kanontas-oneira-gyro-apo-ena-thermokipio0

Αλληλεγγύη

Οι μικροί μαθητές άρχισαν με ζήλο να καταπιάνονται με τις καλλιέργειές τους, ένα αντικείμενο που άλλωστε τους είναι γνωστό, καθώς οι περισσότεροι προέρχονται από αγροτικές οικογένειες. «Χωρίστηκαν σε ομάδες, η κάθε μία είχε αναλάβει υπ’ ευθύνη της ορισμένα φυτά και μάλιστα αναπτύχθηκε μεταξύ τους μεγάλη αλληλεγγύη και συνεργασία». Καθώς, όμως, τα σχολεία έκλεισαν, κλήθηκε και εκείνη να αναπροσαρμόσει το πρότζεκτ. «Ούτως ή άλλως, στόχος μου είναι να δείξω στα παιδιά πώς τα γνωστικά πεδία συνδέονται και αλληλοσυμπληρώνονται», απαντά η ίδια στην «Κ», «έτσι εγκαινιάσαμε συνεργασίες με δώδεκα φορείς, μέσω των οποίων διευρύνονται οι γνώσεις τους και αποκτούν νέες δεξιότητες». Στόχος, άλλωστε, να αντιληφθούν τα παιδιά ότι μπορούν να συνεχίσουν το επάγγελμα των γονιών τους εξελίσσοντάς το προς νέες κατευθύνσεις – εφαρμόζοντας τεχνικές βιολογικής γεωργίας, εισάγοντας νέες καλλιέργειες, καινοτομώντας στην τυποποίηση και προώθηση των προϊόντων τους. 

Προς το παρόν, οι μαθητές έχουν παρουσιάσει το θερμοκήπιό τους στην υπουργό Παιδείας, ενώ δίνουν πληροφορίες για τους παραδοσιακούς σπόρους της περιοχής στους μαθητές του Κολλεγίου Αθηνών, που επίσης έχουν ένα θερμοκήπιο. Το πρότζεκτ, που ως μαθήτρια στα Ρίζια η κ. Λεύκελη δεν θα τολμούσε καν να ονειρευτεί, πραγματώνει τον στόχο των δράσεων της Ενωσης, που έχουν ως τίτλο «Ισες ευκαιρίες για τα παιδιά: Δράσεις για την Υγεία και την Παιδεία σε ακριτικές περιοχές της Ελλάδας», τονώνοντας την αυτοπεποίθηση της τοπικής κοινωνίας.