ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Μάχιμος μέχρι το τέλος ο Μιχάλης Κόμης

machimos-mechri-to-telos-o-michalis-komis-561346813

Θα μπορούσε να αποσυρθεί εδώ και καιρό, ήθελε όμως να παραμείνει μάχιμος, στην πρώτη γραμμή. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας έπρεπε να είναι ήρεμος, να μην εκτίθεται σε στρεσογόνες καταστάσεις, όμως στο πλαίσιο της δουλειάς του κλήθηκε τον τελευταίο χρόνο να ανταποκριθεί στις πολύ πιεστικές συνθήκες της πανδημίας. Στις αρχές Απριλίου ο Μιχάλης Κόμης, διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής στο Θριάσιο νοσοκομείο, πέθανε έπειτα από επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε, ήταν 65 ετών.

«Ηταν ένας καλός γιατρός, αξιόλογος, με μεγάλη προσφορά στο νοσοκομείο. Παρά το πρόβλημα της υγείας του ήταν εκεί, στο καθήκον», λέει στην «Κ» ο Μανώλης Αναστασίου, συνταξιούχος αναισθησιολόγος, ο οποίος γνώριζε τον Κόμη από το 1996 όταν είχαν ξεκινήσει να εργάζονται στο νεοσύστατο τότε Θριάσιο. «Ηταν βαριά αγγειοπαθής και είχε σωθεί πριν από δέκα χρόνια όταν υπέστη ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής και πρόλαβε να έρθει στο νοσοκομείο για να χειρουργηθεί», λέει. 

Παρά το πρόβλημα υγείας του ο Κόμης συνέχισε να εργάζεται στο νοσοκομείο. «Ηταν ένας ήπιος άνθρωπος, χαμογελαστός και πολύ συνεργάσιμος», λέει στην «Κ» ο Δημήτρης Καραΐνδρος, γιατρός στο Θριάσιο. «Εκανε εφημερίες, προσπαθούσε να βοηθήσει και υπερέβαλλε εαυτόν. Λόγω της υγείας του δεν έπρεπε να του ανεβαίνει η πίεση, να μην έχει στρες. Δυστυχώς όμως ζούμε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Είμαι γιατρός 30 χρόνια και ποτέ άλλοτε δεν θυμάμαι να λειτουργούμε με την πίεση που έχουμε τώρα», προσθέτει.

Το τελευταίο διάστημα ο Κωνσταντίνος Κατής, ο οποίος είχε διατελέσει διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής στο Θριάσιο και συνταξιοδοτήθηκε το 2012, μιλούσε τακτικά με τους παλιούς συναδέλφους του στο νοσοκομείο. Ενημερωνόταν για τις καταστάσεις που αντιμετώπιζαν, για τη σωματική και ψυχολογική κόπωση του προσωπικού. Είχε ακούσει και από τον Κόμη τις δυσκολίες. «Ηταν πολύ κουρασμένοι, είχαν φτάσει στα όριά τους. Σίγουρα ήταν πολύ πιο δύσκολη η κατάσταση και για εκείνον γιατί ανήκε σε ευπαθή ομάδα. Θα μπορούσε να πάρει σύνταξη, αναρρωτική, λόγω της υγείας του, αλλά ήθελε να συνεχίσει να εργάζεται», λέει. Οι δρόμοι τους είχαν συναντηθεί για πρώτη φορά πριν από χρόνια στο Σισμανόγλειο όπου ο Κόμης έκανε την ειδικότητά του και αργότερα συνέπεσε η πορεία τους και στο Θριάσιο. «Ηταν απόλυτα συνεργάσιμος, η παρουσία του ήταν θετική για την κλινική», λέει. 

Πριν από ένα χρόνο, κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας, ο Μιχάλης Κόμης είχε μιλήσει στην εφημερίδα «Φως» για τις απαιτητικές συνθήκες εργασίας στην κλινική COVID-19: «Οταν φεύγουμε τα πρόσωπα είναι χαρακωμένα από τις μάσκες. Και δεν τελειώνουμε εκεί, μετά πάμε και στην κλινική γιατί έχουμε άλλους 40 ασθενείς να δούμε».

Στις αρχές Απριλίου ο 65χρονος πνευμονολόγος υποβλήθηκε σε νέα επέμβαση, αλλά αυτή τη φορά δεν τα κατάφερε. «Ηταν η τέταρτη φορά που έμπαινε στο χειρουργείο. Ενώ μπορούσε να είχε αποχωρήσει εδώ και χρόνια, προτιμούσε να μάχεται για τον συνάνθρωπο. “Από δω θα με πάρουν”, μας έλεγε. Από εκεί τον πήραν. Ηταν κι αυτός ένας απ’ τους ήρωές μας, ίσως ο πιο σημαντικός», έγραψε στις 6 Απριλίου στον λογαριασμό του στο Facebook ο συνάδελφός του Σταύρος Τραγάρας. Στη συλλυπητήρια ανακοίνωσή της στις αρχές του μήνα η Eνωση Πνευμονολόγων Ελλάδας τόνισε ότι ο Μιχάλης Κόμης παρέμενε «μάχιμος μέχρι την τελευταία στιγμή».