ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Οι ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί «ασπίδα» στην κρίση

oi-ischyroi-oikogeneiakoi-desmoi-aspida-stin-krisi-2020422

Είναι η ελληνική οικογένεια το δίχτυ ασφαλείας που έχει απορροφήσει τους χειρότερους κραδασμούς της κρίσης; Αν στα πρώτα στάδια της ύφεσης τα όποια συμπεράσματα θα ήταν βεβιασμένα, πλέον μοιάζει ασφαλές να απαντήσουμε πως «ναι». «Ενας βασικός λόγος που ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν έχει φτάσει σε απόγνωση, παρά τη βαθιά οικονομική κρίση, είναι οι ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί», λέει στην «Κ» η κ. Αντωνία Τορρένς, πρόεδρος του Κέντρου Μέριμνας Οικογένειας και Παιδιού (ΚΜΟΠ), μη κυβερνητικής οργάνωσης που χαρτογραφεί τις μικρές και μεγαλύτερες αλλαγές στους οικογενειακούς πυρήνες της κοινωνίας. «Με την ανεργία να κυμαίνεται στο 28-30%, εάν δεν υπήρχε ο θεσμός της οικογένειας, θα ήμασταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Γι’ αυτό αντέχουμε ακόμα», σημειώνει.

Αυτό ακριβώς, η οικογένεια στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, ήταν το θέμα του συνεδρίου που συνδιοργάνωσαν χθες το ΚΜΟΠ και η Συνομοσπονδία Οικογενειακών Οργανώσεων της Ευρώπης (COFACE), με στόχο την ανάδειξη των οικογενειακών πολιτικών που συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής. Οπως τονίστηκε, η οικονομική και κοινωνική κρίση έχουν αλλάξει άρδην τη μορφή της ελληνικής οικογένειας. Εκτός από τη μείωση των νέων γεννήσεων, έχει βρεθεί ότι η οικονομική επισφάλεια αντανακλάται και στη σύνθεση των νοικοκυριών, με πολλούς νέους να επιστρέφουν στην πατρική στέγη ούτως ώστε να μειώσουν τα έξοδα διαβίωσής τους ή να φροντίσουν τους ηλικιωμένους γονείς τους. Την ίδια στιγμή, ενώ τα διαζύγια έχουν μειωθεί, μείωση παρατηρείται και στους γάμους. «Ακόμα και εάν οι άνθρωποι θέλουν να παντρευτούν, το αναβάλλουν για αρκετά χρόνια», ανέφερε στην ομιλία της η κ. Τορρένς.

Στο επίκεντρο των κλυδωνισμών, oι γυναίκες, που όπως τόνισε η γενική γραμματέας Πρόνοιας Εφη Μπέκου, πλήττονται από τη φτώχεια σε μεγαλύτερο βαθμό από τους άνδρες και τη βιώνουν με μεγαλύτερη ένταση, ενώ την ίδια στιγμή καλούνται να συμβιβάσουν την οικογενειακή με την επαγγελματική τους ζωή. Πολλοί από τους ομιλητές, μεταξύ των οποίων και ο Ευρωπαίος επίτροπος για θέματα Απασχόλησης, Λάσλο Αντορ, επεσήμαναν την ανάγκη να δοθούν κίνητρα στις Ευρωπαίες ώστε να βγουν στην αγορά εργασίας με πιο ευέλικτα ωράρια και αφενός να αισθάνονται ενεργές και αφετέρου να εξασφαλίζουν πόρους. Πάντως, σύμφωνα με την κ. Μπέκου, η κρίση έχει ενθαρρύνει τις Ελληνίδες να εμπλακούν σε συνεργατικά σχήματα κοινωνικής οικονομίας στο πλαίσιο της βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης. Η ίδια επεσήμανε ότι απαιτούνται πολιτικές ενσωμάτωσης όλων των τύπων οικογένειας (μονογονεϊκές, πολύτεκνες) με κοινό τρόπο αντιμετώπισης από την πολιτεία, καθώς και επένδυση σε προγράμματα για την προστασία της οικογένειας.

Ενδιαφέρον είναι ωστόσο ότι, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο που διεξήχθη από το Ευρωκοινοβούλιο στο τέλος Μαρτίου, οι νέοι Ελληνες, ηλικίας 16-30 ετών, δηλώνουν οι πιο περιθωριοποιημένοι σε σύγκριση με τους υπόλοιπους νέους στην Ευρώπη. Ειδικότερα, το 87% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι βρίσκεται στο περιθώριο της οικονομικής και κοινωνικής ζωή εξαιτίας της κρίσης. Το ποσοστό αυτό είναι πολύ υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ε.Ε. που βρίσκεται στο 57%.