ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Στα κάγκελα των υποσχέσεων

sta-kagkela-ton-yposcheseon-2108493

Θα το θυμάστε εκείνο το νοσταλγικό ενσταντανέ: 28 Ιανουαρίου, και οι υπουργοί της νέας, συριζαϊκής κυβέρνησης φωτογραφίζονται εορταστικοί, ενώ μπροστά τους οι εργάτες του δήμου μαζεύουν τα κάγκελα απ’ τη Βουλή. Είναι, μάλιστα, του ιδίου τύπου κάγκελα, σαν αυτά που κύκλωσαν τη μαθητική παρέλαση αυτή την εβδομάδα κι έκαναν τον αν. υπουργό Προστασίας του Πολίτη Ν. Τόσκα να βγει στα κάγκελα.

Ο υπουργός, βέβαια, έχει πολλούς λόγους να εξεγείρεται. Γιατί δεν είναι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ το κάγκελο που ξαναγύρισε. Είναι και το μπλόκο στην Ηρώδου Αττικού, είναι και οι κλούβες στα λουλουδάδικα και τα ΜΑΤ στα Εξάρχεια και όλα τα άλλα που θα έφευγαν, αλλά με μια βόλτα στην πόλη θα διαπιστώσει πως είναι ακόμα εκεί.

Κι όμως, η παύση αστυνόμευσης ξεκίνησε τόσο ρομαντικά. Ηταν ένα Σάββατο του Ιανουαρίου που οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. έμειναν με το χαρτί του υπουργείου στο χέρι. Στην πρώτη διαδήλωση επί συριζαϊκής κυβέρνησης, οι κλούβες θα στήνονταν χωρίς αστυνομικούς, τα ΜΑΤ θα κοιτούσαν από μακριά τους αντιεξουσιαστές και για δακρυγόνα ούτε λόγος. Θα μπορούσε να ήταν σενάριο από ταινία του Ταραντίνο, αλλά συνέβη πραγματικά: εκείνο το απόγευμα, οι αστυνομικοί στα λουλουδάδικα έβλεπαν τους φιλότεχνους αντιφασίστες να βγάζουν σπρέι και να ζωγραφίζουν τις κλούβες. «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα τους φασίστες», έγραφε ο ένας, ενώ ο άλλος απαθανάτιζε το εικαστικό δρώμενο με το smartphone του.

Οταν λείπουν τα μέτρα τάξεως, βλέπετε, είθισται να καίγεται το κυβερνητικό πελεκούδι. Κι έτσι, το Φεβρουάριο διάφοροι διαμαρτυρόμενοι κύριοι έκαψαν τα μαγαζιά της Βουκουρεστίου, τον Μάρτιο κατέλαβαν την Κουμουνδούρου, τον Απρίλιο βόλταραν στο προαύλιο της Βουλής και τον Μάιο κύκλωσαν το σπίτι του Αλ. Τσίπρα! Οπότε, ξεκινώντας από τον Απρίλιο, που για πρώτη φορά τα ΜΑΤ έκλεισαν ξανά την Ηρώδου Αττικού, τα μέτρα τάξεως σιγά σιγά επανήλθαν. Τώρα πλέον, κάθε αναμνηστική φωτογραφία από τις ζωγραφισμένες κλούβες και τα φευγάτα κάγκελα έχει πια συλλεκτική αξία. Γιατί όσο πάει, γίνεται και πιο σπάνια. Οπως και η κοινή λογική.