Πιλοτική εφαρμογή του πρωτοποριακού iMUSE στο Ασυλο Ανιάτων

Πιλοτική εφαρμογή του πρωτοποριακού iMUSE στο Ασυλο Ανιάτων

2' 9" χρόνος ανάγνωσης
Ακούστε το άρθρο

Ο κύριος Νίκος όλο χαμογελούσε. Ο αισθητήρας που είχε τοποθετηθεί στο πόδι του, το μόνο μέλος του σώματός του που είναι σε θέση να κουνήσει, του επέτρεπε να παίζει μουσική – σωστότερα, να παράγει ήχους ακόμα και με μια ανεπαίσθητη κίνηση. Ταυτόχρονα, ένα μικρό μαξιλάρι τοποθετημένο στα πόδια του «εξέπεμπε» δονήσεις ανταποκρινόμενες στους ήχους, ενώ μια οθόνη απέναντί του τους αναπαριστούσε σε πολύχρωμα γραφικά. Ο κ. Νίκος, όχι μόνο άκουγε, αλλά «αισθανόταν» και «έβλεπε» τη μουσική που έπαιζε.

Η μουσικοτεχνολόγος Νατάσσα Ευσταθίου δεν διέκοψε τη θεραπεία, ακόμα κι όταν η ώρα πέρασε. «Κανονικά η συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά, αλλά ακόμα κι αυτό το καθορίζει ο χρήστης, ο θεραπευόμενος. Αν δω ότι αλληλεπιδρά έντονα με το περιβάλλον, ότι βρίσκεται σε χαρά και εξερεύνηση, είναι βυθισμένος στη δραστηριότητα, δεν θα τον διακόψω», λέει στην «Κ».

Τα παραπάνω συνέβησαν σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο του Ασύλου Ανιάτων, όπου από τον περασμένο Φεβρουάριο και για πέντε μήνες έλαβε χώρα πιλοτική εφαρμογή του πρωτοποριακού εργαλείου iMUSE. Πρόκειται για ένα πολυαισθητηριακό διαδραστικό τεχνολογικό περιβάλλον που δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους με βαριές νοητικές και σωματικές αναπηρίες και ηλικιωμένους να πραγματοποιήσουν δραστηριότητες που διαφορετικά θα τους ήταν αδύνατες, να αναπτύξουν επικοινωνιακές δεξιότητες, να εκφραστούν. Το iMUSE είναι αποτέλεσμα έρευνας του καθηγητή Μουσικής του Πανεπιστημίου Σάντερλαντ της Μεγάλης Βρετανίας Phil Ellis, η οποία ξεκίνησε το 1994 σε ειδικά σχολεία. Από το 2004, οπότε ολοκληρώθηκε η έρευνα, η μέθοδος εφαρμόζεται σε διάφορα ιδρύματα σε όλο τον κόσμο. «Είναι μη επεμβατική προσέγγιση, δίνει απόλυτη ελευθερία στο άτομο να ενεργήσει όπως αυτό επιθυμεί», εξηγεί η κ. Ευσταθίου, η οποία υπήρξε φοιτήτρια του καθηγητή Ellis και έχει αναλάβει τη διάδοση της μεθόδου στην Ελλάδα. «Δουλεύει δηλαδή από μέσα προς τα έξω, έχει στόχο να διεγείρει το ενδογενές κίνητρο του ατόμου. Ο θεραπευτής απλώς ρυθμίζει το περιβάλλον στο βέλτιστο δυνατό, ανάλογα με τις ανάγκες και προτιμήσεις του θεραπευόμενου. Σε περιπτώσεις σοβαρής αναπηρίας, όταν οι ασθενείς δεν εκφράζονται λεκτικά, ο ρόλος του είναι να παρατηρεί σιωπηλά και με μεγάλο σεβασμό να αλλάζει τις ρυθμίσεις ανάλογα με τις αντιδράσεις του ασθενούς».

Η πεντάμηνη εφαρμογή στο Ασυλο Ανιάτων, όπου νοσηλεύονται κατά κύριο λόγο πολύ βαριά περιστατικά, είχε στόχο να διερευνηθούν τα οφέλη της θεραπείας σε ιδρυματοποιημένα άτομα, σε μακροχρόνια φροντίδα. Τα αποτελέσματα ήταν θετικά. «Τόσο από εμένα που έκανα τη θεραπεία όσο και από τους γιατρούς, αλλά και τους ίδιους τους ασθενείς και τους ανθρώπους τους παρατηρήθηκε ότι χαλάρωναν πολύ, γίνονταν πιο επικοινωνιακοί και πιο ανεκτικοί προς τους άλλους. Οι ίδιοι οι χρήστες ανυπομονούσαν να έρθουν στη συνεδρία, τους γέμιζε η δραστηριότητα. Μάλιστα, τα οφέλη και οι αλλαγές έχουν διατηρηθεί εδώ και τρεις μήνες μετά τη διακοπή των θεραπειών».

Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή
MHT